Kasteel met geboortekanaal

En als je denkt dat je alles zo'n beetje gezien hebt, kom je in Kasteel Baexem. Het regent zachtjes wanneer we de oprijlaan inrijden naar de vuilwitte veste: een hoefijzervormig gebouw waarvan de verf hier en daar heeft losgelaten en dat ook verder tekenen vertoont van restauratie zonder perfectie na...

Mac van Dinther

Het binnenplein is uitgestorven. Zoekend wandelen we naar de achterkant waar we in de monumentale woonkeuken een licht verlepte kasteelvrouwe aantreffen, kampend met de naweeën van ruimhartig drankgebruik de avond tevoren. Het is laat geworden, beaamt ze, onze kamer is nog niet klaar.

Met een kaarsje en een doosje lucifers stuurt ze ons naar buiten, op zoek naar een Mariabeeld dat ergens achter de immense kasteeltuin staat. Waarmee we als geboren katholieken wel iets hebben, maar dat kan zij niet weten.

Als we twee uur later, na een verkenning van Baexem en omgeving - waar het stikt van de heiligdommen, er loopt zelfs een route langs - weer onze opwachting maken, is onze gastvrouw aan de betere hand. Er staat een glas wijn op tafel, naast iets dat lijkt op een joint in aanbouw. Op de kast ligt de inhoud van de braakbal van een kerkuil die in de voorgevel nestelt. Onze kamer is klaar.

Kasteel Baexem, dat in geen enkele ons bekende hotelgids staat, zou je een intiem hotel kunnen noemen, of misschien wel een hotel voor intimi. Kasteelheer Theo Peters en zijn echtgenote Jan hebben vijf kamers te huur, plus een 'zigeunerwagen' achter in de tuin.

Wij hebben de 'eierkamer', voor 150 gulden de duurste kamer van het kasteel, de enige op de begane grond, de enige ook met een eigen badkamer. Wat betreft sfeer kan onze kamer zich meten met de fijnste hotelkamers die wij ooit betraden. Een niet overdreven grote, maar wel hoge ruimte met gele muren, diepe vensterbanken voor grote ramen die uitzien op de tuin en verschoten perzen op een goedkoop grijs vloerbedekkinkje.

In een alkoof ligt een dik matras, op tafel staat een vers boeket veldbloemen, in een wijnrek liggen keurig geprijsde flessen, van 25 gulden voor een rode Italiaan tot 45 gulden voor champagne. De met plavuizen belegde badkamer heeft een zelden geziene omvang. Tussen het ligbad, de douche en de wastafel in past met gemak een tafeltennistafel.

Wanneer we ons in de keuken vervoegen voor een kurkentrekker - we willen wijn drinken in bad - werpen we een blik in de 'muziekkamer', waar het ontbijt geserveerd zal worden. Tussen met bleke fresco's beschilderde muren staan een zwarte vleugel en een antieke piano forte. In deze kamer - zaal is een beter woord - worden naast ontbijten ook kunstenaarsbijeenkomsten en muziekklasjes gehouden.

Theo is cellist, Jan is tuinvrouw. Ze hebben het kasteel dertien jaar geleden gekocht en grotendeels zelf opgeknapt. Geen van beiden heeft Limburgs bloed, beaamt Thea. Jan komt uit Groningen, hij zelf is geboren in Rotterdam, maar woont al zijn hele leven in Limburg - zonder ook maar een spoortje accent op te pikken.

Hoe mooi ook van binnen, de ware pracht van kasteel Baexem ligt buiten. Jan Peters, een leerlinge van Mien Ruys, heeft achter het kasteel een fantastische dwaaltuin aangelegd met geheime hoekjes waarvan iedere beschrijving op papier de werkelijkheid ernstig tekort zou doen.

Laten we volstaan te melden dat ons favoriete plekje de beeltenis van een liggende vrouw is tussen wier gespreide benen een geboortekanaal van tunnels begint dat langs vijvers en overhangende planten voert.

In de tuin herinneren de rijpe frambozen ons eraan dat we honger hebben. Daarvoor hoeven we het terrein niet af, want in een bijgebouw drijft dochter Peters samen met haar man een verheugend goed restaurant.

Tussen zachtgele muren, beschilderd met achterwerken van koeien, eten we salade van bloemen uit de tuin van Jan (oranje Oost-Indische kers, paarse floxen en bleke bloemetjes van de rucola), gamba's met zeekraal in saffraansaus, een sappige biefstuk van tonijn bedekt met een laag peterseliepuree en lamskoteletjes met kruidenpasta die van tijm zou moeten zijn, maar ook naar peterselie smaakt.

Na een toetje van vanille-ijs met koriander 'het lekkerste ijs van de wereld', meent mijn partner, trekken we ons terug in ons kasteel-voor- één-nacht. De kerkuil in de gevel, die jongen moet hebben, slaapt, of is op jacht.

In de dampende badkuip, een glas wijn op de vensterbank, mijmeren we na over kasteel Baexem. Een paradijs, dat is zeker, dat door Jan en Theo met een artistiekerige bekaktheid wordt gedreven, die niet helemaal vanzelfsprekend is op het Limburgse platteland en vooral gelijkgestemden zal aanspreken.

De volgende ochtend gaan we op zoek naar de zigeunerwagen die verscholen ligt achter in de tuin en te huur is voor 150 gulden per nacht. Een vrij kleine woonwagen met een nogal smal bed. Nog één keer lopen we door ons favoriete geboortekanaal. Heel bijzonder.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden