de kwestie Peter de waard

Kan iemand in de wereld leven van 1,90 dollar per dag?

Er is nog geen realityshow voor Talpa met een aantal BN’ers zoals Erica Terpstra en Emile Ratelband van gemaakt. Maar wie in Nederland bij wijze van experiment van 1,90 dollar (1,65 euro) moet leven, wacht een wisse hongerdood. Voor dat bedrag is hier zelfs geen kaal bakje patat te koop om een etmaal te kunnen overleven. In ’s werelds armste land Malawi, waar met kwacha’s moet worden betaald, is het ook te weinig om van kunnen leven, maar misschien te veel om dood van te gaan.

Niettemin klopt de Wereldbank zich op de borst dat het aantal aardbewoners dat met minder dan 1,90 dollar moet rondkomen, is teruggelopen van 35 procent in 1990 tot 10 procent in 2015. Dat betekent dat een miljard minder mensen verblijven onder wat de extreme armoedegrens wordt genoemd. ‘Dit is een indrukwekkende prestatie. Sinds we twee jaar geleden voor het laatst de cijfers bekeken, zijn er nog eens 68 miljoen mensen uit extreme armoede gekomen’, aldus Wereldbank-president Jim Yong Kim in het deze maand uitgebrachte rapport Piecing Together Poverty Puzzle. Het volgende doel is volgens Kim ervoor te zorgen dat minder dan 3 procent in 2030 van de wereldbevolking in extreme armoede verkeert. Dan is de extreme armoede mondiaal uitgebannen.

Het is nogal een florissant beeld. Wie 2 dollar per dag heeft, is volgens de normen van de Wereldbank niet extreem arm meer. Maar in bijna geen land ter wereld is daar fatsoenlijk van te leven.

De Wereldbank erkent dat nu zelf ook een beetje. Nogal wat landen zijn opgeklommen van arm naar wat ‘lage’ of ‘bovengemiddelde’ inkomenslanden worden genoemd. In het eerste geval is er, aldus de Wereldbank, 3,30 dollar per dag nodig om uit de extreme armoede te ontkomen. In het tweede geval van ‘bovengemiddeld’ is dat zelfs 5,50 dollar. Van de wereldbevolking zit nog een kwart onder de grens van 3,30 dollar en de helft onder die van 5,50 dollar (4,80 euro).

In een ontwikkeld land als Nederland (of de VS) is met 4,80 euro geen bestaan mogelijk. Zelfs de Nederlandse bijstandsuitkering voor een alleenstaande van 992,12 euro is bijna acht keer zo hoog. En die garandeert hier ook nog geen menswaardig bestaan. Er is nog een ander aspect om wat minder enthousiast over de vooruitgang te zijn. De daling van de extreme armoede vindt vooral plaats in Azië. In sommige regio’s neemt de extreme armoede zelfs volgens de definitie van minder dan 1,90 dollar per dag juist toe. Dat geldt met name voor wat sub-Sahara Afrika wordt genoemd – Afrika ten zuiden van de Sahara. Daar is de extreme armoede sinds 1990 niet afgenomen, maar juist gestegen van 278 miljoen naar 413 miljoen mensen. Voor deze 413 miljoen mensen moet Nederland met een bijstandsuitkering van 992,12 euro per maand een luilekkerland zijn, waar ze ten koste van alles naartoe willen gaan.

Ook daar is een realityprogramma van te maken. Maar die trekt met anonieme vluchtelingen nog minder kijkers dan Twan Huys.

Verbetering: In een eerdere versie van deze column stond dat de bijstandsuitkering voor een alleenstaande 668,21 euro is. Dat moest zijn: 992,12. Daarmee is de uitkering acht keer zo hoog als het inkomen per dag in wat de Wereldbank ‘bovengemiddelde’ inkomenslanden noemt, en niet vijf keer, zoals er eerder stond.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden