Jasper Hofman, melkveehouder

'Ik kom 's ochtends in de stal, daar staan de koeien dan te wachten met een uier vol melk, en dat is voor mij....

Tekst en foto: Daniel Koning

Als kleine jongen ging hij elke schoolvakantie al naar deze boerderij in Schoonebeek, toen zijn twee ooms daar nog de scepter zwaaiden. 'Met ons gezin ging ik ook op vakantie naar Finland, maar ik was net zo lief hier gebleven.'

Jasper kent ze allemaal, zijn 75 melkkoeien: 'De een aan de huidtekening of de vorm van de uier, de ander aan bolle ogen, een breed kruis of kromme benen. Dit is Jantje 106 van de stier Sunny Boy. Ze heeft vanmorgen 19 liter melk gegeven.'

Op de Hogere Landbouwschool heeft hij veel geleerd, maar vooral dat je een goede ondernemer moet zijn. Om een bestaan te hebben word je gedwongen te groeien, want de melkprijs blijft laag. Tegelijkertijd ben je gebonden aan een quotum - in 1983 is voor elke veehouder vastgesteld hoeveel liter melk hij jaarlijks maximaal mag produceren.

Van een boer die er mee stopt, kun je voor veel geld quotum bijkopen. 'Dat moet ik binnenkort weer doen want de melkprijzen gaan weer dalen. Melk is een lokproduct voor de supermarkten.'

'Ik ben zeven dagen in de week met mijn beesten bezig. Ik doe er alles aan om ze gezond te houden maar je moet accepteren dat je het niet helemaal in de hand hebt. Je hebt te maken met natuurlijke processen. Je kunt invloed uitoefenen maar je kunt niet alles sturen, dat heb je te accepteren.'

En over het weer heeft hij al helemaal niets te zeggen: 'De afgelopen zomer was prachtig. Dat levert dan veel voer op van een goede kwaliteit, maar dat kan dit jaar totaal anders uitpakken. Koeien hebben een goed karakter, het zijn rustige dieren, ik ben op ze gesteld. Als er een ziek wordt of een ongeluk krijgt, vind ik dat heel erg, en niet alleen omdat het me geld kost.

'Ik heb geen vast inkomen. Ik leef heel zuinig om zo veel mogelijk geld weer in het bedrijf te kunnen investeren. Nee, modaal, dat haal ik niet.'

Hij is opgegroeid in de Randstad, maar in Drenthe doet hij nu, op zijn 34ste, wat hij altijd al wilde doen. 'Je bent erbij als er een kalf wordt geboren, en je bent erbij als dat kalf twee jaar later zelf weer kalft. Er zou wel iets heel erg mis met je zijn als je daar niets mee hebt.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden