Jacob vindt wel een baan, denkt Karin

De economie draait slecht, de werkloosheid loopt op. Vooral bij jonge laagopgeleiden vallen de klappen. Reden voor het CWI, voorheen de arbeidsbureaus, om elke nieuwe werkloze een persoonlijk adviseur te geven die snel een baan moet vinden....

Per januari 2002 werken de arbeidsbureaus samen met de sociale diensten en de uitkeringsinstanties in het CWI. Werklozen kunnen bij één instantie terecht voor het aanvragen van een uitkering (bijstand, WW of WAO) en voor hun zoektocht naar een nieuwe baan. Maar de CWI's willen verder gaan. Niet alleen één loket, maar ook één persoonlijke adviseur.

Het CWI Slinge in Rotterdam-Zuid is sinds deze week een van de eerste filialen met persoonlijke adviseurs. Jacob Romen, twintig jaar, mavo-diploma en vorige week ontslagen, heeft Karin als adviseur. Hij heeft geluk: ze neemt alle tijd voor hem. 'Dat kan helaas niet altijd. Vaak is het te druk.'

Het 'klantmanagement', zoals het CWI het noemt, komt er op neer dat elke werkzoekende een eigen adviseur krijgt. Die schrijft hem of haar in, voert het 'intake-gesprek', regelt de inschrijving voor een uitkering en leest desgewenst de sollicitatiebrieven. 'Het is uiteindelijk de bedoeling dat we het hele traject met de klant doorlopen en in elk geval om de twee maanden contact hebben', zegt Karin.

En het juiste gevoel is er al. Karin en Jacob lijken elkaar al weken te kennen, zoals ze tegenover elkaar zitten. Tussen hen in, op de intake-desk, liggen drie CWI-mapjes. 'Dat zijn de vacatures die we voor Jacob hebben uitgezocht', vertelt Karin. Jacob heeft de sollicitatiebrieven nog niet geschreven. Maar Karin heeft vertrouwen in haar nieuwe protégé.

'Soms geef je klanten vacatures in handen, terwijl je weet dat ze er niets mee gaan doen. Bij Jacob heb ik een goed gevoel.'

In totaal schreven 791 mensen zich vorige maand in bij het CWI in Rotterdam-Zuid. Van die groep waren er 209 jonger dan 24 jaar; liefst 706 personen hebben geen beroepsonderwijs genoten of maximaal MBO. Jacob moet dus niet te lang wachten, want alle vacatures bij het Centrum voor Werk en Inkomen zijn openbaar. Ze staan bovendien op de vacaturesite www.werk.nl van het CWI. En sommige openstaande banen komen rechtstreeks uit de krant.

Het CWI heeft drie soorten klanten. Mensen die zichzelf prima kunnen redden krijgen de vacatures aangereikt, en daar blijft het bij. De tweede groep heeft meer hulp nodig, bijvoorbeeld bij het schrijven van de sollicitatiebrieven. En voor groep drie wordt zelfs bemiddeld met bedrijven, maar dat gebeurt zelden. Het CWI dringt aan op zelfredzaamheid. Karin: 'Het is aan de mensen zelf om zich aan de bedrijven te presenteren.'

En Jacob? 'Jacob hoort bij de eerste groep. Hij is prima in staat zichzelf te redden.' Jacob zelf is ook optimistisch. 'Ik denk dat ik volgende week wel een baan heb', zegt hij resoluut. Karin haast zich de verwachtingen te temperen. 'Ik hoop het ook, maar ik verwacht het niet. Jacob is jong en dus goedkoop, en hij heeft werkervaring. Maar jammer genoeg heeft hij zijn MTS-diploma niet.'

Bovendien speelt de malaise jonge werklozen als Jacob ook parten. 'Nog geen jaar geleden was elke vacature goed voor tien sollicitaties, nu zijn dat er al veertig', vertelt Karin. 'Maar ik wil alles aanpakken', brengt Jacob in. 'Dat moet je niet zeggen', corrigeert Karin. 'Dat mag je wel denken, maar dat moet je nooit zeggen. Werkgevers willen dat niet horen. Ze willen weten waarom je voor hun bedrijf kiest.'

'Het gaat om presentatie', vertelt Karin nog eens aan Jacob. 'Je moet wat doen om eruit te springen.' Dan moet ze het gesprek beëindigen. Het klokje op haar bureau geeft inmiddels 31 wachtenden en 74 minuten aan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden