De KwestiePeter de Waard

Is voor meer gelijkheid nog een volgende crisis nodig?

Vlak nadat de coronacrisis was uitgebroken, schreef de Financial Times onder de kop The Everyone Economy (de economie voor iedereen) dat de pandemie moest worden aangegrepen voor inkomensnivellering.

Door de crisis had ook de roze zakenbijbel ingezien dat lager betaalde beroepen de hoeksteen zijn van een ontwrichte samenleving: verpleegkundigen, cassières, politiemensen, industrie-arbeiders, schoonmakers, bezorgers, vakkenvullers en vuilnisophalers. Zij bleken veel onmisbaarder dan bedrijfskundigen, makelaars, bankiers, advocaten en communicatiedeskundigen, om enkele voorbeelden te noemen. En zij moesten ondanks alle besmettingsrisico’s fysiek aanwezig zijn op hun werk.

Deze beroepen waren te ver achtergebleven in de financiële waardering. Daarnaast hadden de beoefenaren vaak onzekere flexibele contracten. De ‘gele hesjes’ zoals deze groepen zich in Frankrijk hadden gemanifesteerd, zouden nu hun inhaalslag kunnen gaan maken. ‘Deze tragedie is een eenmalige kans om een rechtvaardiger economie op te bouwen’, concludeerde de FT-redacteur.

Never waste a good crisis heet dat. Helaas stond zijn artikel in een bijlage waarin ook de allerduurste camping in de wereld werd aangeprezen en de vraag werd gesteld of de lezers voor 150 pond per fles beter de bubbels van Dom Pérignon of Krug konden bestellen.

De FT is nu eenmaal een elitaire krant waarvan de redacteuren in het weekeinde vaker in de pub zitten met captains of industry en hun advocaten dan met mensen van de werkvloer. Inmiddels is de coronacrisis de zevende maand ingegaan. Maar zelfs van een begin van het slechten van de inkomensverschillen is geen sprake.

In de Nederlandse Miljoenennota van vorige week is van een inhaalslag tenminste niets te zien. Voorlopig gaan de laagste inkomensgroepen er in de koopkrachtplaatjes 0,7 procent op vooruit en de allerhoogste inkomensgroepen 0,6 procent.

Die hoge inkomensgroepen zullen die 0,1 procentpunt benadeling wel dubbel en dwars compenseren door een belastingtechnische maas. In theorie zijn de bovenmodale tweeverdieners de allergrootste winnaars. Nederland wordt nu eenmaal geregeerd door een centrumrechts kabinet. Maar in andere landen is het niet anders. Nergens is er sprake van nivellering.

Overheden en centrale banken pakken de crisis aan door continu geld bij te drukken, waarbij de eerstgenoemden onbeperkt schulden maken en de anderen die weer opkopen. Hierdoor blijft de rente laag, wat juist ten koste gaat van de lage inkomensgroepen en gepensioneerden. Wel stijgen daardoor de aandelenkoersen en huizenprijzen waarvan de voordelen bij de allerrijksten terechtkomen.

De coronacrisis verergert daardoor de ongelijkheid. Voor een eenmalige kans voor een ‘economie voor iedereen’ is na krediet- en coronacrisis een derde crisis nodig.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden