De KwestiePeter de Waard

Is Target 2 de ultieme samenzweringstheorie?

Peter de Waard artikel ColumnBeeld .

Wie de bazen van de Europese Centrale Bank (ECB) in de gordijnen wil jagen, hoeft zijn naam maar te noemen. Schandaalblad Bild noemt Hans-Werner Sinn de ‘knapste Duitse econoom’. Voormalig minister van Financiën Wolfgang Schäuble spreekt laatdunkend van ‘Professor Unsinn’.

Sinn, tegenwoordig emeritus-hoogleraar in München, pakte deze maand zijn kruistocht weer op tegen het interbancair verrekeningssysteem voor grensoverschrijdende betalingen binnen de eurozone. In dit zogeheten Target 2 – een naam die meteen al de nodige achterdocht oproept – heeft Duitsland voor het eerst een vordering van 1.000 miljard euro (1 biljoen), terwijl Spanje en Italië daar voor hetzelfde bedrag in het krijt staan.

In 2011 toen Sinn nog directeur was van het prestigieuze economisch researchbureau Ifo (Information und Forschung) trok hij als eerste aan de bel over Target 2. Als de eurozone zou ontploffen, zouden die zuidelijke landen deze schulden wel eens niet meer betalen. En dan is Duitsland en ook Nederland – dat heeft een positief saldo van 70 miljard euro in Target 2 – de pineut.

De ECB haalde de schouders erover op. Als een Nederlands bedrijf bloemen verkoopt in Italië krijgt de Nederlandse centrale bank via Target 2 een vordering op die van Italië. Dat wordt automatisch gladgestreken. Dat gebeurt ook als spaarders uit Zuid-Europese landen hun geld in het noorden stallen, omdat ze het daar veiliger achtten.

Bij onrust in de eurozone – en dat is de laatste tijd weer het geval, net als in 2011 – lopen de saldi op. Als de spanning afneemt, dalen ze weer.

Reden voor de oplopende saldi is het eigen opkoopprogramma van de ECB. Om de economie te stimuleren en inflatie aan te jagen heeft de ECB nog eens voor 2 biljoen euro obligaties opgekocht, ook van zuidelijke landen. Die aankopen vinden vooral plaats bij de Londense filialen van de Italiaanse en Spaanse banken die echter op het Target 2-systeem van de Bundesbank zitten. Dus de vorderingen van de Bundesbank zijn geld van Italiaanse en Spaanse banken. Opvallend is dat na Duitsland het kleine Luxemburg met 220 miljard euro de grootste vordering in Target 2 heeft. Ook daar houden nogal wat zuidelijke banken rekeningen aan.

Er zal geen euroscepticus door worden gerustgesteld, evenmin door het idee dat zelfs bij een Ital-exit de vordering op de Banca d’Italia gewoon blijft bestaan, òf bij Target 2 van de ECB zelf òf opgedeeld onder de centrale banken van de 19 eurozonelanden.

Target 2 is de ultieme samenzweringstheorie in de eurozone. Als topeconoom Sinn het niet wil begrijpen, zullen gewone stervelingen met Havo-economie er al helemaal niets van begrijpen en voortdurend wantrouwen blijven koesteren, opgejaagd door eurosceptische populisten.

Misschien is dat het grootste nadeel van de muntunie. De boekhouding is met 19 eigenzinnige natiestaten gewoon te ingewikkeld.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden