COLUMN Peter de Waard

Is leeftijdsdiscriminatie de grootste vorm van ongelijkheid?

Wehkamp heeft in een missive 74-plussers laten weten dat gespreid betalen met krediet niet meer mogelijk is. Ook kunnen 74-plussers niet meer met geleend geld spullen kopen. Het postorderbedrijf met twee miljoen vaste klanten – 48 procent van de Nederlanders koopt er wel eens iets – zegt door waakhond AFM (Autoriteit Financiële Markten) verplicht te worden om ouderen tegen zichzelf in bescherming te nemen en erfgenamen niet met schulden te belasten.

Sinds 2004 is de Wet gelijke behandeling op grond van leeftijd (WGBL) van kracht. Volgens die wet zou niemand op grond van leeftijd mogen worden gediscrimineerd, zoals dat ook het geval is op grond van ras of religie. Maar op dat eerste zijn zoveel uitzonderingen dat het een wassen neus is. Afgezien van het aannemen van personeel – daar moet een andere smoes worden verzonnen – kunnen bedrijven vrijuit op leeftijd discrimineren bij de verkoop van goederen en diensten.

Verzekeraars (bij verkoop overlijdensrisicoverzekeringen), banken (bij verstrekken hypotheken en andere leningen) en autobedrijven (boven bepaalde leeftijd is private lease niet mogelijk) mogen ouderen achterstellen. Nu is er voor ouderen ook positieve discriminatie. Zo krijgen ze korting op tickets voor het openbaar vervoer of toegang tot bepaalde attracties. Maar ze blijven gestigmatiseerd als ziek, zwak en misselijk. En daar is niets illegaals aan. Wie aangifte doet bij de politie, wordt geconfronteerd met de kleine lettertjes van de Wet gelijke behandeling.

De overheid is zelf de meest schuldige aan deze vorm van discriminatie. Zo is bepaald dat aan jongeren onder de 18 jaar geen alcohol of tabak mag worden verkocht. Ouderen van 75 jaar of ouder krijgen nog maar voor vijf jaar een rijbewijs. En de AFM ziet erop toe dat financiële instellingen geen kredieten verstrekken die onverantwoord zijn. En daar kunnen organisaties als Wehkamp hun eigen leeftijd aan verbinden.

Leeftijdsdiscriminatie is een teken van deze tijd. Iedereen groeit er vanaf de eerste dag mee op (baby’s die gratis mee mogen in het vliegtuig) en wordt ermee geconfronteerd tot de laatste dag voor de dood. Het minimumjeugdloon is een vorm van leeftijdsdiscriminatie, net als de verplichting om met pensioen te gaan.

Leeftijdsdiscriminatie leidt tot bizarre uitwassen. Terwijl een 36-jarige in de bijstand zich geen auto kan permitteren en het volle pond moet betalen in de trein, kan een 72-jarige miljonair met drie auto’s en een boot, voor de helft van het geld dezelfde rit maken.

Eigenlijk zou er geen leeftijdsdiscriminatie moeten zijn en zou alleen op grond van inkomen mensen diensten en goederen mogen worden onthouden.

Binnen de EU is wetgeving in voorbereiding om die vorm van leeftijdsdiscriminatie aan te pakken. Maar dat proces gaat zo stroperig dat zelfs voor Warren Buffett bij Wehkamp boter bij de vis geldt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden