Is het woord Derde Wereld het nieuwe taboe?

Beeld de Volkskrant

Er is enorm veel armoede, behalve buiten Nederland. Dit is de eerste verkiezingscampagne waar het woord Derde Wereld tot taboe is verklaard. Over immigratie en is alle politieke correctheid verdwenen, maar een pleidooi voor hulp aan de armsten in de wereld is anno 2017 een even grote electorale miskleun als het afschaffen van de leerplicht.

Dat ligt niet alleen aan de politici. Dat ligt ook aan het electoraat. Die maakt zich alleen zorgen over het eigen pensioen, de eigen arbeidsmarkt, de eigen zorg, het eigen onderwijs en de eigen congestie - allemaal luxeproblemen in vergelijking met wat de mensen Eritrea en Zuid-Soedan mee kampen of die op het platteland van India of China. En de partijen - geen enkele uitgezonderd - doen wat het volk wenst.

Dat is bizar. Nederland is bijna de bakermat van de ontwikkelingssamenwerking. De confessionele partijen, wier achterban zilverpapier inzamelde voor de 'arme zwartjes' en gul gaf voor acties als 'eten voor India', vonden dat na de dekolonisatie niet alleen de bekering moest doorgaan, maar ook dat arme landen in de vaart der volkeren moesten worden opgestoten.

De Wereldraad van Kerken kwam als eerste met een pleidooi om 1 procent van het bbp daaraan uit te geven. Daarna werd het een links stokpaardje. Nobelprijswinnaar Jan Tinbergen dacht dat met dit percentage de spaar- en investeringstekorten in de Derde Wereld op te heffen waren en het welvaartsverschil met het Westen zou kunnen worden gedicht. Omdat private partijen voor eenderde zouden zorgen moest 0,7 procent van de overheden komen.

In 1970 werd binnen de VN vastgelegd dat de rijke OESO-landen ernaar zouden streven 0,7 procent van het bbp aan ontwikkelingssamenwerking uit te geven. Nederland was in 1975 de allereerste die de zogenoemde OESO-norm haalde. Het was ook de eerste die de hulp boven 1 procent bracht.

Maar nu heeft Nederland er totaal geen interesse meer voor. Ten slotte is de extreme armoede in de wereld - de groep mensen die minder dan 1,20 euro per dag kan besteden - sinds 1990 gehalveerd tot 1 miljard mensen. Die kunnen wel aan hun lot worden overgelaten. Niet dat de rest voor 1,50 euro per dag de noodzakelijke basisbehoeften zoals eten, zorg, schoon water en sanitair en onderdak kan bekostigen zijn, maar een kniesoor die daarop let.

Met de secularisatie en teloorgang van de sociaal-democratie wordt ook de erfenis van Jan Pronk c.s. verkwanseld. Het budget voor de armsten daalde de afgelopen tien jaar met 1,6 miljard euro tot 2,2 miljard. Nederland ligt nu ver achter op de Scandinavische landen en zelfs op Groot-Brittannië waar de Tory-regering de hulp aan de Derde Wereld in tact houdt.

Oxfam Novib sprak twee jaar geleden van een blamage toen het percentage was gedaald tot 0,52 procent. Als het aan de PVV ligt wordt ontwikkelingssamenwerking helemaal geschrapt: 0,0 procent van het bbp. De rest doet er het zwijgen toe.

Alle armoede is in Nederland.

Reageren? p.dewaard@volkskrant.nl

Meer van Peter de Waard

- Wordt inflatie ooit weer een bedwingbaar spook?

- De gebakken lucht van hedgefondsen

- Als eerste woonruimte onbetaalbaar is mag ozb tweede huisje verzwaard

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.