De kwestie Peter de Waard

Is dit het einde van het nostalgische ‘going Greyhound’?

Wie niet zoals Dennis Hopper en Peter Fonda in de cultfilm Easy Rider met een chopper door de VS kon trekken op muziek van The Byrds en Steppenwolf, kon altijd nog de bus nemen. Going Greyhound was in de tijd van love, peace en flowers in your hair een bijna net zo cool reismiddel.

De busdienst zal tienduizenden naar het Woodstock-festival hebben gebracht dat deze zomer vijftig jaar geleden plaatsvond – hetzelfde jaar dat Easy Rider uitkwam. Ondanks de bijna mythische status is Greyhound niet meer wat het geweest is. De lange-afstandsbussen die het immense land doorkruisen en 3.200 bestemmingen aandoen, zijn zwaar verlieslijdend. Ze kunnen niet meer concurreren met de prijsbrekers in de lucht, die voor een prikkie tickets aanbieden.

FirstGroup, het Britse bus- en treinconcern dat Greyhound in 2007 kocht, had zelf nog wel met de dienst willen doorgaan. Maar de aasgieren van de beurs, de zogenoemde hedgefondsen, hangen boven het beursbedrijf en eisen opsplitsing. Aan nostalgie hebben hedgefondsen geen boodschap. Zij kijken naar de boekhouding.

Greyhound werd als busdienst in 1914 opgericht. Het kreeg zijn naam in het crisisjaar 1929 toen de eigenaar een greyhound ontdekte in de door een etalageruit weerspiegelde bus. Nog altijd maken jaarlijks 17 miljoen Amerikanen en toeristen gebruik van de diensten.

Dat de dienst niet concurrerend is voor een reis van Chicago naar LA, is treurig. In deze tijd van duurzaamheid zouden juist bus- en treinverkeer moeten floreren. Maar tegen de prijsbrekers in de lucht kunnen ze niet op. Op vliegtuigbrandstof zit geen belasting. Busdiensten zoals Greyhound moeten wel accijnzen betalen.

FirstGroup, dat naast Greyhound ook andere bus- en spoorlijnen in Groot-Brittannië en de VS exploiteert, leed vorig jaar een verlies van omgerekend 110 miljoen euro. In het jaar daarvoor was dat nog drie keer zo veel. De grootaandeelhouders zijn daarover niet tevreden. Die willen nu winst. Daarom moet het Britse concern zich concentreren op het schoolbusvervoer. Met 42 duizend gele schoolbussen is FirstGroup daarin de grootste van de VS. En dat loont wel, omdat de overheid dit betaalt.

Voor Greyhound zal mogelijk een koper zijn te vinden. Maar die zal zonder twijfel de stofkam door de busdienst halen, zo niet de botte bijl, waardoor Greyhound vele routes zal moeten opgeven. De overheden willen dat mensen met bussen en treinen reizen, maar jagen ze met hun belastingbeleid het vliegtuig en de eigen auto in of laten ze uitwijken naar nieuwe vormen van transport als Lyft en Uber.

Het doet denken aan Midnight Cowboy, een andere filmklassieker uit 1969. In de slotscène van de Oscar-winnende film overlijdt Dustin Hoffman in de rol van Ratso Rizzo in een Greyhound-bus op weg van New York naar Miami.

Vijftig jaar later sterft ook de Greyhound.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden