Is de bitcoin-gekte het nieuwste generatieconflict?

De kwestie

Zoals hun ouders eind jaren tachtig keuvelden over putjes en calletjes, hebben jongeren van nu het over bitcoins en andere cryptovaluta.

Wie in een trein vol studenten met ov-jaarkaart zijn oor te luisteren legt, hoort binnen een halfuur een gesprek waarin jongeren elkaar gek maken met de spectaculaire - potentiële - winsten met bitcoins.

De virtuele financiële markt van cryptovaluta is voor hen net zo fascinerend als de optiebeurs in het post-hippietijdperk was voor de generatie X. De wereld is bitcoinmaf en de autoriteiten zijn voorlopig niet in staat dit in te dammen.

Nadat de Chinese autoriteiten hadden besloten de markten voor de lancering van nieuwe cryptovaluta te verbieden, kelderde de bitcoinkoers nog van 5.000 naar onder de 3.000 dollar. Nu is de koers alweer 4.400 dollar. En het feit dat Zuid-Korea ook de handel aan banden heeft gelegd, verandert daar weinig aan. Maandag waarschuwde de centralebankpresident van India voor de risico's, nu er dagelijks 2.500 jongeren instappen.

Er zijn heel veel rationele redenen om bitcoins te mijden. De markt is volkomen ongereguleerd. Er is weinig transparantie en liquiditeit. Wie een bitcoin heeft, is niet zeker of die ook tegen de geldende koers te verkopen is. Niemand kan ermee naar een lokaal filiaal van de Rabo stappen en hem daar inruilen.

Zelfs jongeren met een negen voor wiskunde snappen veelal weinig van de werkwijze van de virtuele munt. Het is onduidelijk wie hem heeft bedacht. De volatiliteit van de bitcoin is enorm. De koers kan met 50 procent stijgen en ook weer dalen. Kortom, het heeft veel weg van een groot piramidespel.

Maar al deze bezwaren zien jongeren juist als voordelen. Dat de markt ongereguleerd is, betekent dat het financiële establishment er met zijn handen van afblijft. Het gebrek aan liquiditeit en de geheimzinnige achtergrond dragen bij aan de magie. En de grote volatiliteit is spannend. Hoe groter de dalingen, hoe spectaculairder de stijgingen.

Voor jongeren zijn de weduwen- en wezenfondsen op de beurs - aandelen als Ahold, Unilever of Wolters Kluwer, die per dag hoogstens 1 of 2 procent meer of minder waard worden - dodelijk saai. En daarmee onderscheiden ze zich niet van hun ouders, die in de jaren tachtig met hun eerste spaarcenten ook geen aandelen kochten, maar opties in wat toen vaak gekscherend het casino van Tjerk Westerterp (de toenmalige directeur en propagandist van de optiehandel) werd genoemd.

Opties waren vooral een Nederlands verschijnsel. De bitcoin is een mondiale hype, waarvan de handel niet is geconcentreerd in westerse financiële centra, maar in Zuidoost-Azië. Ouders zien met huiver hoe hun kroost de schrale verdiensten van het vakkenvullen of de studielening daarin steken.

De bitcoin-gekte lijkt het nieuwste generatieconflict. Misschien moet het verboden worden, misschien is het beter jongeren wat leergeld te laten betalen, zoals de vorige generatie dat deed met opties.

Reageren? p.dewaard@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.