Column Peter de Waard

Is 93 of 39 jaar de goede pensioengerechtigde leeftijd?

‘Het moment om over je pensionering na te denken is voordat je baas er over gaat denken’, zo luidt een mooi gezegde. Dat iedereen op dezelfde leeftijd met pensioen moet gaan is geen wet van Meden van Perzen. Het staat niet in de Bijbel, de Koran of in Marx’ Het Kapitaal.

Er zijn mensen die op hun 40ste al tabak hebben van hun werk. En er zijn ook mensen die op hun 100ste nog niet willen stoppen. ‘Kies werk waarin je plezier hebt. Dan hoef je nooit meer te werken’, luidde een wijsheid van Confucius.

Donald Trump werd pas op zijn 70ste president van de VS. Kroonprins Charles wordt 14 november 70 en trappelt van ongeduld om een keer met zijn carrière als koning van Engeland te beginnen. Mahathir bin Mohamad werd dit jaar op zijn 92ste tot premier van Maleisië gekozen. Charles Aznavour trad op zijn 93ste jaar nog op, zodat de Rolling Stones eigenlijk nog jonkies kunnen worden genoemd. In Amsterdam overleed dit jaar op 93-jarige leeftijd de praktiserende huisarts Nico van Hasselt.

De pensioengerechtigde leeftijd, waarover met de regelmaat van de klok een nieuw plan wordt gelanceerd, is arbitrair. Dat die in 1957 bij de invoering van de AOW op 65 jaar werd bepaald, was alleen maar omdat het toen betaalbaar was. Er zouden 712 duizend mensen gebruik van gaan maken. Het aantal 65-plussers ligt nu boven de 3 miljoen. Er zijn nu al meer 80-plussers dan toen 65-plussers.

‘Als het aantal stijgt moet die leeftijd gewoon maar omhoog’, zei minister Ko Suurhoff van Sociale Zaken in 1957. Premier Drees was bij de invoering de leeftijd van 70 jaar al gepasseerd. Hij zou er nog drie jaar aan vastplakken om de natie te tonen dat 65 jaar geen verplichte pensioenleeftijd was.

Dat lager opgeleiden eerder met pensioen zouden moeten gaan dan hoger opgeleiden is ook geen ervaringsregel. Charles Aznavour begon al op zijn negende te dansen en zingen, zodat hij al 84 jaar werkt. Drees was nog geen 20 jaar toen hij bij de Twentsche Bank begon.

Het omgekeerde gebeurde ook. Militairen met tropenjaren konden dankzij een riante regeling soms al voor hun 50ste met pensioen gaan. Dat werd toentertijd gezien als een ‘zwaar beroep’, hoewel de meesten in vredestrijd in de tropen een soort veredeld kloosterleven leidden met een dutje tussen de middag.

Of beroepen zwaar of niet zwaar zijn, is subjectief. Geen normaal mens zou in de schoenen van koningin Elizabeth willen staan die ’s morgens om zes uur op moet staan, omdat ze op haar 92ste jaar door kleedsters en kappers moet worden gefatsoeneerd voor een van haar 400 officiële plichtplegingen. Er zijn onderwijzers en bankiers die op hun 65ste jaar volkomen uitgeput zijn en bouwvakkers die na hun pensioen vrolijk bijklussen.

De vraag is eigenlijk niet op welke leeftijd mensen met pensioen zouden moeten gaan, de vraag is met welk inkomen zij genoegen willen nemen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden