Instellingen ooghulp slaan handen ineen

Goede doelen fuseren zelden. Maar per 1 juli hebben twee instellingen voor oogprojecten de handen ineen geslagen. Oogzorg Wereldwijd en Mekong Eye Doctors gaan sindsdien verder onder de naam Eye Care Foundation....

Hoe ontstond het idee?

‘We werken in dezelfde regio, zijn al jarenlang gewaarde collega’s en hebben een paar keer per jaar contact. Al langer speelde de gedachte: kunnen we hier niet meer mee? Het kwam lange tijd niet verder dan die gedachte. Tot men zich tijdens een bijeenkomst van donateurs afvroeg waarom er eigenlijk zo veel vergelijkbare clubs zijn in Nederland. Een goede vraag; aan versnippering heeft nooit iemand wat gehad. We realiseerden ons dat we samen sterker staan. We kunnen efficiënter werken; wij hebben ons de laatste jaren gefocust op fondsenwerving, zij zijn nadrukkelijk bezig met projecten. Onze doelstellingen zijn bovendien identiek. Allebei willen we behandelbare blindheid terugdringen.’

Waarom zijn fusies tussen goede doelen zeldzaam?

Veel goede doelen komen voort uit persoonlijke compassie. Een Nederlandse oogarts ziet begin jaren tachtig op vakantie in Nepal dat er iets niet goed is, en daaruit ontstaat stap voor stap een organisatie. Veel goede doelen bakenen vervolgens hun terrein af met een hekje en zeggen: dit zijn wij. Wij hebben dat ook gehad, maar in ons bestuur waren we in staat het persoonlijke los te laten en over dat hek te kijken. Wij zagen dat er winst zit in samenwerking met anderen. Ik wil niet negatief doen over die beginperiode, maar de pioniersfase is voorbij.’

Willen donateurs wel meekijken over dat hek?

‘Ze lijken het makkelijker te kunnen dan de organisaties. Donateurs kunnen specifieke projecten blijven steunen. De instelling van vroeger – hier heb je een tientje, besteed het wijs – is niet meer van deze tijd. Mensen willen weten wat je doet, en willen horen wanneer er iets gedaan is.’

Gaf het Centraal Bureau Fondsenwerving toestemming?

‘Er is ons veel aan gelegen om dat keurmerk vanaf dag één te voeren. Het wekt vertrouwen bij potentiële donateurs, vooral omdat de nieuwe stichting nog onbekend is. Formeel is daar echter geen grond voor; een fonds maakt pas na drie jaar aanspraak op het keurmerk. In ons geval zou dat onterecht zijn, omdat beide stichtingen al jarenlang keurmerkhouder zijn. Die logica zag het CBF wel. Er is toen getoetst of de organisatie adequaat is opgetuigd; de boekhouding en jaarplanning zijn in orde.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.