De OndernemingRousseau

In chocoladefabriek Rousseau rollen de paashazen volgens familierecept van de band

De paasperiode betekent topdrukte voor de chocolademakers van Rousseau. De hazen, kippen en eieren rollen nog altijd volgens het geheime familierecept van de band.

Marieke de Ruiter
De chocolade paashazen worden gegoten bij Rousseau Chocolade. Beeld Raymond Rutting / de Volkskrant
De chocolade paashazen worden gegoten bij Rousseau Chocolade.Beeld Raymond Rutting / de Volkskrant

Het voorjaar is net begonnen, maar in chocoladefabriek Rousseau wordt al stilletjes opgezien tegen Sinterklaas. Of liever gezegd: tegen zijn knecht. Want die is met zijn plooikraag zo moeilijk in chocolade te gieten dat er elk jaar de nodige pietenkoppen over de fabrieksvloer rollen. Gelukkig begint de decembermaand hier pas in mei en kunnen de chocolatiers zich nog een paar dagen toeleggen op waar geen buil aan te vallen is: de paashazen, paaskuikens, grote paaseieren, gevulde paaseieren en doodgewone paaseieren.

Die worden hier als plastic holfiguren ondersteboven in een ketel vloeibare melkchocolade gehangen. Het is niet zomaar chocola, maar de beproefde S26: het originele recept van oprichter Nico Rousseau. Zijn zoon Guido, die hem opvolgde samen met compagnon Paul Diepstraten, schroefde de suikers in het cacaomengsel weliswaar wat terug, maar durft te stellen: Rousseau chocola smaakt nog vrijwel hetzelfde als 54 jaar geleden. ‘Iets zoeter dan bij mijn collega’s in Limburg’, beschrijft hij boven een bord paasfiguren in zijn fabriekskantoor. ‘Een echt stukske vakmanschap.’

Pindarotsjes

Wat nu chocoladefabriek Rousseau is, begon in 1969 op een steenworp afstand ervan in het ouderlijk huis van Guido in Sittard. Zijn vader werkte al sinds zijn 12de in de bakkerij en had zo een voorliefde voor chocola ontwikkeld. Dus toen een vervaardiger van pindarotsjes uit de buurt failliet ging, zag die zijn kans schoon en sprong in het gat. In de kelder bouwde hij een fabriekje, de bijkeuken deed dienst als verkooppunt en Guido’s moeder als verkoopster.

Als jongste van drie kinderen zat de 3-jarige Guido in die tijd regelmatig in de kelder. Naast zijn vader op de werkbank zag hij hoe die de pinda’s handmatig in de vloeibare cacao doopte, verpakte en ’s avonds weer de deur uitging om de bestellingen te bezorgen bij groothandels. Het zou natuurlijk een geweldig cliché zijn dat toen de vonk oversloeg en duidelijk was dat hij later zijn vader zou opvolgen. Dat gebeurde dus ook niet.

Eigenaren Guido Rousseau (links) en Paul Diepstraten. Beeld Raymond Rutting / de Volkskrant
Eigenaren Guido Rousseau (links) en Paul Diepstraten.Beeld Raymond Rutting / de Volkskrant

Guido en zijn broers gingen studeren en volgden ieder hun eigen weg. Over de opvolging van het steeds verder uitdijende familiebedrijf werd thuis nooit gesproken. ‘Wij voelden ons niet geroepen’, zegt Guido. ‘Het bedrijf was op de oude leest geschoeid met veel handwerk. Mijn vader was van een andere generatie, dus dat betekende dat je elke dag van 6 uur ’s ochtends tot 10 uur ’s avonds met je handen in de chocola stond, daar moet je zin in hebben.’

En die had Guido niet. Wel begon hij na zijn studie de chocola van zijn vader te verkopen op Limburgse markten. Hij deed het net een paar maanden en toen werd zijn vader ziek. Hij wist: ‘Over anderhalf jaar moet ik klaar zijn om het hier over te nemen.’ Tijdens diens ziekbed nam Guido al af en toe waar voor zijn vader in het bedrijf. ‘Ik heb in die tijd ook al wat machines gekocht, maar daarmee wilde hij niks te maken hebben.’ Op zijn 28ste overleed zijn vader en werd Guido plotseling ceo van een bedrijf met zestien werknemers.

Gevoelsmatig familie

De chocola mag dan nog hetzelfde recept hebben, Rousseau is sindsdien onmiskenbaar veranderd. Guido investeerde in een machinepark en opende winkels. Nog belangrijker: hij vroeg studievriend Paul Diepstraten zijn compagnon te worden – strikt genetisch gezien geen Rousseau, maar gevoelsmatig wel familie. Die was er na ‘12 jaar rijden in een leaseauto met een tweedelig- dan wel driedelig pak’ wel aan toe om met zijn poten in de modder, of beter gezegd: met zijn handen in de chocola, te staan.

Samen maakten ze van Rousseau een ‘uit de kluiten gewassen familiebedrijf’ dat jaarlijks 500 duizend kilo aan chocola produceert in 520 verschillende producten. Dat assortiment ging afgelopen jaren mee met de tijd. ‘Ons chocoladesinterklaasje was bijvoorbeeld een hele strenge oude man die met zijn handen op de schouders van twee kinderen op kruishoogte stond’, grinnikt Diepstraten. ‘Dat kon niet meer.’ Er kwamen bovendien smaken bij, zoals zeezout-karamel, en er gingen ook weer smaken uit. Zo lieten de experimenten met peperchocola en lavendel-paaseitjes zien dat niet elke verandering een verbetering is.

Niet alleen het assortiment breidde uit, ook het aantal verkooppunten. Op de kaart van Limburg en Zuidoost-Brabant die in het fabriekskantoortje hangt is aan de punaises te zien dat Rousseau inmiddels 24 vestigingen telt, waaronder ook franchises. Daarnaast levert Rousseau ook veel aan bedrijven. ‘We staan nu voor de keuze hoe ver we nog willen groeien’, zegt Guido. ‘In principe zouden we nog een jaar of acht willen doorgaan, maar ik ben 55 en af en toe schiet wel door mijn hoofd: mijn vader is maar 61 geworden.’

Dat betekent niet dat er in huize Rousseau al gesprekken worden gevoerd over de opvolging. Integendeel: hoe gepassioneerd Guido en zijn compagnon ook zijn over hun bedrijf, ze zouden het hun kinderen eerder afraden. ‘De chocoladebranche is er een waarin je keihard moet werken voor je omzet’, zegt Guido. ‘Ik heb decemberdagen gehad waarop ik werkte van 6 uur ’s ochtends tot 11 uur ’s avonds. Die druk zou ik mijn kinderen niet willen opleggen.’

Bovendien is de vraag naar chocola zo veranderlijk als het weer. Een goede zomerdag met meer dan 23 graden op de thermometer en de omzet in Sittard kukelt omlaag, een paar druilerige dagen en hij schiet weer omhoog. Het mag dus nog maar net voorjaar zijn, bij Rousseau wordt al stilletjes uitgezien naar een slechte zomer.

Rousseau

Waar: Sittard

Jaar van oprichting: 1969

Werknemers: 73

Omzet 2021: 9.1 miljoen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden