Het raadsel van de schadevrije jaren

Autoverzekeraars hebben de manier waarop zij schadevrije jaren berekenen vereenvoudigd. Althans, dat was de bedoeling. Wat er veranderd is, en wat er nog steeds best wel ingewikkeld is.

Beeld Peter van Hugten

Met ingang van dit jaar hebben autoverzekeraars de manier waarop ze schadevrije jaren vaststellen gestandaardiseerd. Zo komen ze tegemoet aan de klacht dat de gemiddelde automobilist niet begrijpt hoe de verzekeraar het aantal brokkenvrije jaren en vervolgens de korting bepaalt.

Die schadevrije jaren zijn een waardevol bezit. De jongere die voor het eerst zijn auto verzekert, betaalt het volle pond. Na een jaar of vijftien zonder claims loopt de korting op de premie op tot maximaal 85 procent. Dat scheelt minstens 100 euro per jaar. Wie wil overstappen naar een andere verzekeraar neemt graag het juiste aantal schadevrije jaren mee.

'Verzekeraars hebben wel het een en ander gedaan om de zaken te vereenvoudigen', zegt Jorn Alders van onderzoeksbureau MoneyView. 'Maar het blijft voor de klant vrij ondoorzichtig hoe het werkt.' Ook de Consumentenbond vindt de huidige regeling nog onnodig ingewikkeld.

Alders onderzocht de invoering van de nieuwe regels en kwam tot de conclusie dat de helft van de verzekeraars niet alle nieuwe voorschriften in zijn voorwaarden heeft verwerkt. 'Het is vreemd dat de klant niet uit de voorwaarden kan afleiden hoe het in elkaar steekt.'

De verbeteringen zijn de afgelopen jaren stapsgewijs ingevoerd. Sinds 2014 zijn verzekeraars verplicht te melden hoeveel jaar je zonder geclaimde zelf veroorzaakte botsingen rondrijdt. Vroeger was die informatie moeilijk te achterhalen. Een volgende verbetering is dat verzekeraars allemaal uitgaan van dezelfde tabel bij de berekening van de schadevrije jaren en de terugval na een schade.

De bestuurder die voor het eerst een botsing veroorzaakt, krijgt later nog een tweede klap te horen. Als hij vijftien schadevrije jaren of meer heeft opgebouwd, valt hij standaard terug naar tien jaar. Verzekeraars kiezen voor deze methode omdat dalen boven de vijftien jaar - zeg van 25 naar 20 - nauwelijks invloed heeft op de hoogte van de korting.

Zelf opdraaien voor de kosten

Jongere bestuurders met minder dan vijftien schadevrije jaren moeten vijf jaar inleveren. Verzekerden die veel brokken maken, kunnen niet lager zinken dan vijf schadejaren negatief.

Na een claim kan de premie snel oplopen, tot wel 60 procent. De omvang van de schade heeft geen invloed op de terugval. Daarom is het soms voordelig zelf op te draaien voor de kosten van de onvrijwillige ontmoeting met een paaltje. Dat is het geval als de reparatiekosten lager zijn dan het totaal van de premiestijging de komende jaren.

Schade die buiten de schuld van de autobezitter is ontstaan, zoals door een omgewaaide boom, hagel of diefstal, heeft geen invloed op het aantal opgebouwde schadevrije jaren. Dit is gestandaardiseerd. Voorheen verschilde dit per verzekeraar.

Tot dit punt is het redelijk overzichtelijk. Maar omdat verzekeraars naast de standaardtabel ieder een eigen bonus-malusladder hanteren, wordt het toch weer ingewikkeld. Die ladder is bijvoorbeeld langer dan de schadejarenladder. De terugval in schadejaren is dan niet een-op-een te vertalen naar de bonus-malusladder. Om de financiële gevolgen van een claim in te schatten, moet de automobilist zich ook verdiepen in deze ladder.

Die afwijkende ladder kan gunstig uitpakken voor de verzekerde. Een lange ladder is bijvoorbeeld voordeliger omdat die de terugval na een claim dempt. Hierdoor stijgt de premie van een ongeval minder hard.

Dat aantal schadevrije jaren is onder meer van belang als je overstapt naar een andere verzekeraar. De korting of toeslag op de premie is afhankelijk van je plek op de bonus-malusladder en die is gebaseerd op het aantal schadevrije jaren. Die korting of toeslag verschilt per verzekeraar.

Een hoge korting is niet zaligmakend, waarschuwt Alders. 'Sommige automobilisten vertellen me trots dat ze de maximale korting hebben opgebouwd. Dat zegt niet zoveel. Als je bij een dure verzekeraar zit, heb je daar weinig aan.'

De premieverschillen zijn nog steeds groot, ondanks de opkomst van vergelijkingssites en het gemak waarmee je kunt overstappen. De voordeligste verzekering is vaak half zo duur als de prijzigste polis.

De premies zijn de afgelopen jaren gestaag gedaald. Wie allang niet naar zijn polis heeft gekeken, loopt een grote kans de hoofdprijs te betalen.

De tarieven zijn zo hard gedaald dat De Nederlandsche Bank zich al jaren zorgen maakt. Volgens de toezichthouder stunten verzekeraars te veel met hun tarieven om marktaandeel te winnen. Verzekeraars lijden honderden miljoenen verlies op autoverzekeringen.

Een van de redenen is volgens het Verbond van Verzekeraars dat de schadelasten per ongeval steeds hoger uitvallen. Dit is onder meer het gevolg van hogere letselschade en duurdere onderdelen. Een verstelbare spiegel met veel elektronica kost nu eenmaal meer dan een simpel exemplaar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden