Van het kastje naar de muur reparatie horloge

Het kapotte horloge van haar overleden vader kan niet gerepareerd worden, maar daar staat wel een gratis lunch in het restaurant tegenover

De klacht: de reparatie van een dierbaar horloge bij de Bijenkorf mislukt. De belofte het reparatiebedrag terug te geven komt het warenhuis niet na.

Een horloge van Calvin Klein.

Marlies’ dochter is gehecht aan haar horloge. Zij heeft het ongeveer tien jaar geleden gekregen van haar vader. Hij overleed dit jaar. Dat maakt het extra cru dat het horloge niet veel later kapotging.

Het horloge is in een stalen armband verwerkt. In het gebogen glas van het uurwerk kwam een barst. Omdat het zo’n tastbare herinnering is, besluit Marlies het voor haar dochter te laten repareren. Op dus naar de Bijenkorf in Utrecht, waar het horloge is gekocht bij de zogeheten ‘shop in shop’ van Calvin Klein.

In eerste instantie lijkt alles goed te gaan. ‘Na enige tijd’ kan Marlies het horloge komen ophalen. De reparatiekosten à 135 euro noemt zij ‘fors, maar de moeite waard’.

‘Voor alle zekerheid heb ik het ter plekke even uitgepakt om te zien of het inderdaad het horloge van mijn dochter was. Dat bleek het geval, en er was een ander glas in geplaatst, want de barst was verdwenen.’

Maar als Marlies het horloge aan haar dochter teruggeeft, blijkt de reparatie toch niet geslaagd. Ook het nieuwe glas is beschadigd.

‘Er was een klein stukje af’,schrijft Marlies. ‘Niet snel zichtbaar, maar wel voelbaar. Omdat de vorige barst ook op die manier begonnen was, heb ik het weer naar de Bijenkorf gebracht.’

Later hoort Marlies dat het horloge niet te repareren is. Haar dochter mag kiezen: ze krijgt het horloge kosteloos terug of ze mag een nieuwe uitzoeken ter waarde van 250 euro. Vanwege de emotionele waarde van het horloge is een nieuwe geen optie.

Marlies gaat weer naar de Bijenkorf, maar over de teruggave van de reparatiekosten ontstaat onduidelijkheid. ‘De medewerker moest navragen of dat mocht. Een paar dagen later stond er een bericht op mijn voicemail dat ik het horloge zonder kosten kon komen ophalen. Echter, toen ik het horloge ophaalde, wist de medewerker weer van niets.’

De manager is niet aanwezig om het op te lossen, dus Marlies moet nog een vierde keer terug naar de Bijenkorf. Marlies kan fluiten naar haar geld. ‘Doordat ik het horloge had meegenomen na de eerste reparatie, zou de Bijenkorf geen verantwoordelijkheid meer dragen.’

‘Ik voel me onrechtvaardig behandeld’, zegt Marlies. ‘Voor een groot bedrijf als de Bijenkorf is deze opstelling namelijk wel heel erg klein. Ik ga ervan uit dat het bedrag alsnog aan mij wordt geretourneerd.’

Verweer

‘Wij vinden het jammer dat moeder en dochter niet direct naar tevredenheid zijn geholpen’, schrijft de Bijenkorf in een reactie. ‘Wij zetten dat nu recht, omdat wij begrijpen dat het horloge emotionele waarde heeft voor hen beiden.’

‘Helaas is het glas van het horloge niet meer te vervangen door de leverancier. Omdat het glas ondanks de reparatie nog een beschadiging vertoont, worden de reparatiekosten van 135 euro terugbetaald. Ook is moeder en dochter een lunch aangeboden in het restaurant van de Bijenkorf in Utrecht, als een extraatje omdat wij goede service belangrijk vinden.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.