Het geschil: waternet versus wanbetalende klant

Waternet: de kraan opendraaien is een wilsuiting van de wens water af te nemen. Foto thinkstock

Waarover ging het geschil?

Over de vraag of het opendraaien van een kraan voldoende bewijs is dat iemand een overeenkomst heeft met het waterbedrijf. En of je moet betalen voor kraanwater waar je niet om hebt gevraagd - ook al heb je het water wél verbruikt. Het Amsterdamse waterbedrijf Waternet spande een rechtszaak aan tegen een vrouw die sinds een paar jaar haar rekeningen weigert te betalen, ondanks vele aanmaningen. Waternet daagde haar voor de rechter, die vorige maand uitspraak deed.

Wat wilde de eiser?

900 euro, vermeerderd met rente en kosten. Ook wilde Waternet toegang tot het huis van de vrouw om haar wateraansluiting te kunnen stopzetten zolang ze haar rekeningen niet betaalt. Het waterbedrijf zei een overeenkomst met de vrouw te hebben om drinkwater te leveren. 'Alleen al het opendraaien van de kraan is een wilsuiting van de afnemer dat zij water wenst af te nemen', was de crux van Waternets betoog.

Partij 1
De kraan opendraaien is een wilsuiting van de wens water af te nemen.

Partij 2

Bij gebrek aan een overeenkomst hoef ik niets voor het water te betalen.

Hoe luidde het verweer?

De gedaagde, van wie verder geen gegevens bekend zijn, ontkende een overeenkomst te hebben gesloten met Waternet. En dus is ze Waternet ook geen geld verschuldigd voor het water dat ze heeft verbruikt, verklaarde ze.

Wat vond de rechter?

De rechter gaf de vrouw gelijk. In het Burgerlijk Wetboek - artikel 7:7 lid 2 - staat dat consumenten bij ongevraagde levering van water, gas, elektriciteit en andere zaken geen betalingsverplichting hebben. 'Dit betekent bijvoorbeeld dat bij een verhuizing de nieuwe bewoner uitdrukkelijk moet aangeven dat hij levering van water wil', schrijft de rechter. Waternet heeft niet kunnen bewijzen dat er een overeenkomst was met de gedaagde, noch dat zij had gevraagd om de levering van het water. Stellen dat alleen al het opendraaien van de kraan bewijst dat iemand water wil afnemen, noemt de rechter 'onvoldoende'.

De rechter was niet onder de indruk van Waternets argument. Die stelde dat het bedrijf een monopolie heeft in de regio Amsterdam en dat een strikte toepassing van het artikel uit het Burgerlijk Wetboek 'een hoogst ongewenste situatie' tot gevolg zou hebben voor het bedrijf. De lokale monopolies van waterbedrijven bestonden ook al toen de wet tot stand kwam, redeneerde de rechter, dus zal de wetgever daar zeker rekening mee hebben gehouden.

De consequenties kunnen pijnlijk zijn voor waterbedrijven: menig Nederlander ontvangt blijkbaar water zonder een betalingsverplichting te hebben. 'Dat Waternet na invoering van deze wet - ook wanneer niet gereageerd werd op welkomstbrieven - de waterlevering aan veel huishoudens heeft voortgezet, waardoor nu veel afnemers geen overeenkomst daartoe met Waternet hebben gesloten, maakt het voorgaande niet anders en moet dan ook voor haar rekening blijven', vindt de rechter.

Het vonnis?

De gedaagde hoeft niets te betalen. Waternet krijgt van de rechter wel een machtiging om in het huis van de vrouw de wateraansluiting stop te zetten. Waternet overweegt tegen de uitspraak in beroep te gaan, zo laat het bedrijf weten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.