columnpeter de waard

Het fietspad is het nieuwe Wilde Westen: voer een belasting in om de rust terug te brengen

null Beeld

Er is een nieuwe nationale klaagzang, net nu het monddoekje is afgelegd. Op het Nederlandse fietspad is een strijd ontbrand tussen de bikkels – de fietsers die helemaal zelf hun heren- of damesrijwiel voortbewegen – en de slapjanussen die elektrische hulp krijgen.

De ergernis was er al langer, maar nu haalt het ook de media. Het beperkt zich nog tot ingezonden brieven, maar op korte termijn zal de situatie op het overvolle fietspad zo escaleren dat ook Op1 en Humberto het oppakken voor een twistgesprek. Het is dan nog wachten op twee aansprekende incidenten – een toerist op een fatbike die een tachtiger op een huis-tuin-en-keukenrijwiel omverrijdt of een tachtiger die een jonge moeder van haar elektrische bakfiets afmept – voordat de politiek zich ermee gaat bemoeien.

Die zou nu al moeten ingrijpen. Oplossing is de herlancering van het fietsplaatje. Fietsers moeten verzekeringstechnisch en fiscaal gelijk worden gesteld met automobilisten. Hoe zwaarder en duurder de vehikels hoe hoger de WA-premie en de fietsbelasting.

Het fietsplaatje is een heel Nederlands idee. Die was er al totdat de Duitse bezetters in een poging de eigen populariteit op te vijzelen, die afschaften. Vlak daarna pikten ze alle fietsen in. Drees durfde het plaatje na de oorlog niet opnieuw in te voeren, want de fietsers waren allemaal arbeiders die in een georganiseerde rij in één tempo naar de fabriek reden.

Nu is het fietspad het nieuwe Wilde Westen waarin de simpele trapfietser vogelvrij is verklaard. Door om zich heen te kijken en plotseling te stoppen, veroorzaakt hij levensgevaarlijke situaties voor de rijwielproleten achter hem of haar. Mogelijk zal de minister van Verkeer direct fietsers moeten verplichten hun blik op het fietspad te houden en een minimumsnelheid van 12 kilometer per uur aan te houden. Er zijn te veel fietsen gekomen waarmee steeds vaker wordt gereden.

Daarnaast zijn de fietsen van nu geen eenheidsworst meer. Naast gewone stadsfietsen vechten wielrenfietsen, mountainbikes, elektrische fietsen, vouwfietsen, scootmobiels, snorscooters, steps, ligfietsen, twee- en driewielbakfietsen en kratfietsen om de schaarse ruimte op te krappe fietspaden. En dan worden de fietspaden ook nog gebruikt door skaters en joggers. Allemaal hebben ze een andere snelheid en proberen ze elkaar bellend, roepend en duwend in te halen.

In plaats van fiscale vrijstelling zou jaarlijks voor de gewone fiets 50 euro in rekening kunnen worden gebracht, qua koopkracht gelijk aan drie vooroorlogse guldens. Voor een e-bike zou dat 100 euro moeten zijn, een fatbike 200 euro en een elektrische bakfiets 300 euro. Fietsers kosten de maatschappij veel geld. Jaarlijks melden zich er nu 70 duizend bij de eerste hulp, tien keer zoveel als tien jaar geleden. De opbrengst kan worden gebruikt voor fietsstallingen bij openbare gebouwen, ruimere fietspaden en desnoods een fietsvluchtstrook.

Misschien helpt het van de bikkels en slapjanussen weer heren in het verkeer te maken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden