ColumnPeter de Waard

Heeft ABN Amro als krimpbank wel toekomst?

Het ABN-deel kwam voort uit de fusie van de Nederlandse Handelsmaatschappij van Koning Willem I en de Twentsche Bank van textielbaron Benjamin Willem Blijdenstein.

De Amro ontstond door het samengaan van de door Duitse industriëlen opgerichte Amsterdamsche Bank en de door Marten Mees opgerichte Rotterdamsche Bank.

Vele kleintjes werden eerst opgegeten, zoals de Vrouwenbank – ja, tot 1971 kende Nederland nog een aparte bank voor vrouwen – voordat de twee samengingen in ABN Amro.

Die breidde met spectaculaire overnames in de VS, Zuid-Amerika en Italië uit tot een internationale gigant. Onder Rijkman Groenink had het de compleetste bank van de wereld moeten worden die als geen ander de aandeelhouders zou behagen. Van groot, groter tot grootst.

Maar omdat de aandeelhouders zich onvoldoende behaagd voelden, werd de bank een overnameprooi, in stukken gesneden en gefileerd waarna het ten onder ging in de ­vorige crisis. Als too big to fail werd de bank door de staat gered en samengevoegd met Fortis, ook al zo’n fusiemisbaksel.

Daarna mocht het zich aan zijn grafzerk optrekken onder leiding van Gerrit Zalm. En sindsdien is het een lange weg van klein, kleiner, kleinst.

In een nieuwe strategiewijzing zou de net aangetreden topman ­Robert Swaak ook de zakenbanktak met 2.500 werknemers willen afstoten nadat flaters zijn begaan in de Singapore en Chicago die de bank een half miljard hebben gekost. Van ABN Amro en de voorgangers, die zo lang de huisbank waren van de grote Nederlandse multinationals, blijft een soort veredelde hypotheekbank over die naast particuliere klanten de kapsalon en bakker op de hoek zal bedienen.

De transformatie van reus naar lilliputter is zuur voor de vele beleggers, waaronder de Nederlandse staat (i.c. de Nederlandse belastingbetalers) die het aandeel hebben zien dalen van ruim 28 euro in ­januari 2018 tot 6 euro nu.

Tussen de beursgang in 2016 en eind 2017 verkocht de staat 44 procent van de aandelen. Daarna geen enkel aandeel meer, zodat hij nog met een belang van 56 procent (528 miljoen aandelen) in de maag zit dat nog maar 3 miljard waard is. In januari 2018 had de staat er nog 15 miljard voor kunnen krijgen. Die 12 miljard aan gemiste inkomsten had minister Hoekstra in deze tijd goed kunnen gebruiken.

Of ABN Amro een bestaansrecht heeft als krimpbank is de vraag. ­Mikromanie is een even gevaarlijke strategie als megalomanie.

ABN Amro zou daardoor opnieuw een overnameprooi kunnen worden als de staat tandenknarsend de resterende aandelen zal verkopen, zoals nog altijd de bedoeling is van dit kabinet.

Een snack wordt nog sneller opgepeuzeld dan een reus op lemen voeten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden