Grootste olieveld leunt op injecties

Een gigantisch olieveld in Saudi-Arabië lest dagelijks 7 procent van de wereldwijde oliedorst. Maar na vijftig jaar trouwe dienst raakt het olieveld Ghawar gestaag op....

Veruit het grootste olieveld ter wereld zit in de nesten. Het olieveld Ghawar – gelegen honderd kilometer ten zuidwesten van de stad Dahran in Saudi-Arabië – weet steeds minder op eigen kracht zijn rijke olie aan de wereld te schenken. Alleen met forse waterinjecties in het woestijnzand weet het staatsbedrijf Saudi Aramco de oliewinning nog op peil te houden.

De olieproductie van Ghawar is dankzij de injecties met zeewater nog steeds indrukwekkend. Uit een steenlaag die zich uitstrekt over een lengte van 280 kilometer, gevormd in het Juratijdperk, komt het astronomische aantal van zes miljoen vaten olie per dag gestroomd.

Ghawar is hiermee de hofleverancier van de Saudi’s, die dagelijks negen miljoen tot tien miljoen vaten olie uit de grond halen. Ook op wereldschaal is Ghawar buitengewoon belangrijk. Met een dagproductie van zes miljoen vaten neemt het veld in zijn eentje 7 procent van de wereldproductie voor zijn rekening.

Maar Ghawar verliest langzaam zijn glans. Van elke honderd vaten die uit de grond komen, zijn 37 stuks louter gevuld met het geïnjecteerde water. Zonder injecties had Ghawar zijn dagproductie van 6 miljoen al moeten loslaten. Bovendien heeft Saudi Aramco in de jaren negentig nieuwe putten moeten slaan om de productie te consolideren. Hoeveel moeite de staatsmaatschappij heeft, is voor de buitenwereld echter lastig te bepalen, aangezien Saudi-Arabië geen pottenkijkers bij zijn veld toestaat.

Maar na 2010 zal Ghawar toch langzaam opraken. In 2030 zal de productie al zijn teruggevallen tot 3,6 miljoen vaten per dag, heeft het Internationaal Energie Agentschap (IEA) in Parijs berekend.

Voor sombere olieanalisten staat het olieveld Ghawar symbool voor het gestaag slinken van de wereldwijde olievoorraden. De aanhangers van de zogeheten peak oil-theorie benadrukken dat de productie van olie zijn hoogtepunt nadert. Het belangrijkste argument: oliebedrijven vinden al jaren geen grote olievelden meer.

Ghawar werd bijvoorbeeld vlak na de Tweede Wereldoorlog, in 1948, gevonden. In de jaren vijftig en zestig stuitten ingenieurs van Saudi-Arabië nog op enkele andere grote velden. Maar sindsdien bestaan de vondsten uit steeds kleinere velden.

In een wereld waar door de opkomst van landen als China en India de honger naar olie nog dagelijks groeit, is het dreigende tekort aan olie de aanjager van hogere olieprijzen.

Tot dusver weten olielanden als Saudi-Arabië nog olie genoeg te leveren. Maar de olieproducenten staan daarbij wel voor een lastige taak. Ze moeten allereerst voldoende nieuwe olievelden in gebruiknemen om de oude olievelden als Ghawar te vervangen. In het geval van Saudi-Arabië daalt de dagproductie van oude velden jaarlijks met 6 procent, oftewel met een dagproductie van 600 duizend vaten olie.

Ten tweede moeten de olielanden voldoende nieuwe velden in gebruik nemen om aan de stijgende olievraag te voldoen. Volgens berekeningen van de IEA betekent dit dat Saudi-Arabië tussen nu en 2030 de winning met acht miljoen vaten per dag moet opvoeren tot achttien miljoen vaten.

De zakenbankier Matthew Simmons hamert al jaren op de problemen die Saudi-Arabië zal ondervinden om de oliewinning op te voeren. Het Internationale Energie Agentschap toont zich veel optimistischer en denkt dat er nog genoeg olie in de grond zit: 260 miljard vaten om precies te zijn, waarvan 86 miljard in Ghawar. De IEA denkt dat vooral het gebrek aan buitenlandse investeringen het uit de grond halen van de olie belemmert.

Ook als andere olievelden de rol van Ghawar overnemen, zullen oliemaatschappijen met weemoed terugdenken aan het grootste olieveld ter wereld. Ghawar levert een licht zwavelige oliesoort waarvan raffinaderijen relatief eenvoudig benzine kunnen maken. De olie uit de nieuwe velden ligt vaak dieper onder de grond, bevat meer zwavel en is daardoor kostbaarder om te exploiteren. Het is een extra reden waarom het naderende einde van Ghawar de brandstofprijzen zal doen stijgen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden