Column De Kwestie

Geen massatoerisme op Vlieland is mooi, maar het is jammer dat iedereen voor vakantie zo ver van huis moet

Peter de Waard.

Vlieland behoort tot de 10 procent van duurste stranden ter wereld, aldus de Strand Prijsindex 2018 van Travelbird.

De reisorganisatie heeft een optelsom gemaakt van de kosten van een dag op 320 stranden in de wereld. Wie op Vlieland een ligstoel met parasol huurt, een ijsje eet, een biertje neemt en zich ook nog even wil insmeren met factor 50 is 53,26 euro kwijt. Daarmee staat Vlieland op nummer 31, ver voor Zandvoort en Scheveningen en ook voor West Palm Beach en Plage Saint-Claire aan de Côte d’Azur.

Meteen werd Vlieland tot het St. Tropez van Nederland gebombardeerd, hoewel er meer zeehonden liggen dan topless vrouwen. Wie naar deze plek wil, moet miljonair zijn of Midas Dekkers heten.

De kosten van een dagje strand zijn nog maar het begin. De prijs van de oversteek naar het eiland van dokter Deen komt daar bij. Rederij Doeksen rekent voor een retourtje vanaf Harlingen 26,66 euro (sneldienst 39,36) per persoon.

Een hotel (strandhotel Seeduyn) kost zeven nachten in het naseizoen 1.065 euro. En dan komen er nog de kosten van diners, een drankje in de avonduren en een cappuccino bij Leut bij. En heen en terug naar Harlingen kost ook al gauw 50 euro aan benzine of de trein (retour). Wie het daar acht dagen redt onder een budget van 1.500 euro is een zuinige vakantieganger die vermoedelijk zelfgesmeerde broodjes en zijn eigen parasol meeneemt.

Zet daar de Turkse prijsknallers tegenover. Bij Kras kan voor 200 euro al een zonzekere vakantie aan de Turkse Riviera worden geboekt. Daar komt ook wel wat bij (reserveringskosten, diners), maar zonder overdrijving kan worden gesteld dat acht dagen vakantie aan de Turkse zuidkust (3.500 kilometer van Amsterdam) goedkoper is dan een weekeinde op een Waddeneiland (nog geen 100 kilometer van Amsterdam). En sinds de Turkse lira in een vrije val is geraakt, kan daar vast nog een dagje extra Turkije bij.

Het bizarre prijsverschil tussen een dichtbij- en verwegbestemming hangt samen met het feit dat op de vliegtuigbrandstof kerosine geen accijns zit, in tegenstelling tot de gasolie die de boten van Doeksen verstoken en de benzine die nodig is om naar Harlingen te rijden. Daarnaast is de concurrentie in de luchtvaart moordend, terwijl Doeksen een monopolie heeft. Op Vlieland is het aanbod van hotels beperkt, omdat niet iedereen daar zomaar een nieuwe vakantie-accommodatie kan neerplempen. Aan de Turkse Riviera kan elke projectontwikkelaar zijn gang gaan op goedkope grond.

Budgetreizen per vliegtuig zijn soms zo goedkoop dat mensen die tijdens hun vakantie thuisblijven een dief van de eigen portemonnee zijn. Het is voordeliger uit eten te gaan in Alanya dan bij Albert Heijn of Jumbo de spullen voor een eigen maaltijd in te kopen.

Het is mooi dat de Wadden worden ontzien van het massatoerisme, zoals Midas Dekkers wil.

Het is een uitwas dat iedereen daardoor zo ver van huis moet.