Geboren: een speedboot

De luxueuze sportwagen Spyker was zijn baby, jaren geleden geboren in een schuur achter het huis van zijn ouders. Onlangs heeft bedenker Maarten de Bruijn gebroken met de Spyker-fabriek en zijn zinnen gezet op een speedboot....

Treurig? Alsjeblieft, nee zeg, zo is het niet. Nou ja, het klinkt dramatisch, vijftien jaar werken aan je zelfontworpen, nieuwe Nederlandse sportwagen en daarvan afscheid moeten nemen na ruzie met een investeerder die je compagnon was geworden maar zo is het leven. Zo gaat dat. En er is altijd een nieuwe droom.

Twee keer eerder stond op deze plek in de krant een verhaal dat vrijwel identiek begon. Het ging over Maarten de Bruijn. Hij had een auto gebouwd, in een schuur achter het huis van zijn ouders in een Gelders dorp; onder wat lappen landbouwplastic kwam daar de Silvestris tevoorschijn. Een handgeklopte, aluminium achtcilinder die het asfalt van de lokale boerenweggetjes stuk reed. Maarten de Bruijn was afgestudeerd planoloog, maar had zijn droom gevolgd en alles in die auto gestopt tegen alle adviezen in. Dat was deel één.

Een sportwagenfabriek zou hij beginnen en die werd werkelijkheid toen hij Victor Muller bereid vond te investeren. Maarten het prototype en het technisch talent, Victor het geld en de relaties. Deel twee ging over Spyker Cars in Zeewolde: een luxueuze loods waar minutieus en stofvrij wagens van drie ton plus worden gebouwd.

Maarten liep er rond in driedelig pak. Hij was, met zijn auto, in een nieuwe wereld beland: die van de superrijken op zoek naar speeltjes om hun leven kleur te geven. Monaco, Cannes, Dubai, Pebble Beach. Het was een weergaloze wereld, eentje zonder remmen. Ze gingen racen in de 24-uurs van Le Mans! Ze gingen naar de beurs! Hij, de auto-ontwerper die schijnbaar uit het niets was gekomen en Victor Muller, de auto-aficionado, zakenman. Samen zouden ze de droom van Maarten naar een hoger plan tillen. Zo bestormden ze de hemel.

Nu dan deel drie: hoe Maarten zijn auto kwijtraakt, en vol goede moed een speedboot bouwt.

Maarten de Bruijn stapt door een achtertuin in Hilversum. Blaren op zijn oren van het bellen. Vandaag is, per persbericht, zijn nieuwe droom onthuld. Die staat binnen op tafel, als schaalmodel: een glimmende, klassiek ogende runabout. Een speedboot maar dan wel een gebouwd als een sportwagen. Scheepsbouwers, zegt Maarten, gebruiken historische technieken die van generatie op generatie zijn overgedragen. Niemand is ooit op het idee gekomen dat anders te doen, en eens in de autowereld te kijken. Hij wel toen het avontuur met de Spyker was uiteengespat, kwam er ruimte in zijn hoofd voor iets nieuws. De schets stond in het ideeënboekje dat hij permanent naast zijn bed heeft liggen.

De speedboot heeft een frame van buizen gekregen, een space frame in autotaal, waar de aluminium huid aan wordt verlijmd en geklonken. Dat scheelt gewicht en maakt lassen overbodig. Hij heeft een autostuur en een auto-interieur met het beste leer, dat spreekt vanzelf. Een voor- en een achterbank. Een vijf liter V8 stern drive van 300 pk die 90 kilometer per uur mogelijk moet maken, maar dat kun je heel gemakkelijk tunen naar 400 of 450 pk.

Zijn boot heeft de lijn van een klassieke Boesch of Riva, en het karakter van een Spyker. Het wordt geen drijvende Spyker hoor, had hij eerder door de telefoon gezegd. Maar die luchtinlaten, dat aluminium, dat gebrek aan opsmuk, dat windscherm (drop glass!), de gadgets (de stootwillen komen automatisch naar buiten als je aan gaat leggen) het is in alles een De Bruijn. En dit is nog maar het begin. We gaan veel meer leuke dingen doen.

We, dat zijn Maarten de Bruijn en zijn twee partners die net als hij de Spyker-fabriek verlaten hebben. Jan Willem Schoenmakers en Leon Vergunst, jonge jongens die er als eersten bijkwamen toen het grote avontuur begon. Maarten is bij ze in de straat gaan wonen net zoals hij destijds buurman werd van Victor Muller. Ze zitten gedrieën om de huiskamertafel te smsen en te bellen drie drukke pioniers.

Ons volgende project is een vliegtuig, zegt Jan Willem.

We maken eigenlijk een sportboto, zegt Leon.

Eerst had ik een idee maar geen geld, zegt Maarten, nu heb ik een idee én geld. Dat voelt wel anders.

Op 7 juni deed hij zijn aandelen Spyker van de hand de laatste akte in een theaterstuk van geschonden vertrouwen, advocaten, harde onderhandelingen, onenigheid over de weg die het bedrijf moest gaan. Opeens was de naam Maarten de Bruijn van de internetsite gehaald. In de krant las hij dat hij overspannen was. Nu is hij helemaal los van de fabriek. De aandelen leverden ruim twee miljoen euro op. Hij heeft een zwarte luchtgekoelde Porsche 911 gekocht. De Spyker waarin hij rondreed, liet hij achter in Zeewolde. Dat geeft wel de sfeer aan, dat zoiets niet geregeld kon worden, zegt hij om vervolgens snel weer te beginnen over zijn nieuwe bedrijf, dat Silvestris Haute Motive Concepts is gedoopt.

Hij praat liever niet over de toestanden. Dat is allemaal voorbij nu.

Hij zegt: Ik accepteer dat het zo is gegaan. Het geeft me de gelegenheid nieuwe dingen te doen.

En: De Spyker is mijn kind. Die gaat nu het huis uit, zo moet je het zien.

Wat is er gebeurd met de droom van Maarten de Bruijn?

Wie ze samen zag op de AutoRAI kon een vermoeden hebben: Victor Muller en Maarten de Bruijn dat was geen dagelijkse combinatie. Muller de ex-advocaat en bedrijvendokter die sleep- en bergingsbedrijf Wijsmuller weer winstgevend had gemaakt een charismatische doordouwer met een rappe tong, voor niemand in de grote wereld bang en met genoeg geld op zak om Spyker omhoog te pushen tot een echt automerk. De Bruijn de ideeënman, de schepper, onwennig in zijn nieuwe omgeving.

Ze sleepten elkaar mee en waren zelfs naast elkaar gaan wonen in het Gooi, dan zaten we tot een uur 's nachts dingen te bespreken en s ochtends om acht uur weer in de auto dingen te bespreken. Je ziet het vaker bij startende bedrijfjes: je zit dicht op elkaars lip en dan knalt het. Victor is van een andere planeet dan ik. Hij stuwt je op tot grote hoogte, maar het is één richting op. Hij stuurde het bedrijf een kant op die ik niet wilde. Als je roept dat er een Spyker-terreinwagen aankomt en een klant bestelt m, dan moet je m ook gaan maken. Ik wilde geen Spyker-terreinwagen.

De onmin is niet van een paar maanden terug. Misschien liepen hun wegen in het begin al uiteen, toen Victor Muller de naam Silvestris afkeurde. Silvestris was door Maarten bedacht; Latijn voor uit het bos komend omdat ie hem eigenhandig in een winters bos had gebouwd.

Maarten vond dat jammer. Nu zegt hij: We waren tot elkaar veroordeeld. Ik had de auto, hij het geld. Een verschil in karakter kan heel goed zijn als je zo'n bedrijf opbouwt, maar je moet elkaar wel begrijpen en vertrouwen. Ik heb het losgelaten nu. Ik heb zes Spyker-modellen getekend, long wheelbase, short wheelbase, spyder, coupé als Victor het goed doet, kan ie tien jaar vooruit.

Goed. Een speedboot nu. Een speeltje voor de rijken wordt het, een tender voor je jacht van twintig miljoen. Ze zijn al begonnen met de bouw ervan, in een kleine loods. En straks meer. De drie denken aan iets dat vliegt en aan een nieuwe sportwagen alles wat met haute motive te maken heeft in de exclusieve nichemarkt. We willen aantonen dat er synergie is tussen die verschillende werelden. Spyker werd ze te groot, wij zijn pioniers. We willen geen fabriek worden. Dat moet een echte fabrikant maar doen.

Een tassenlijn, een kledinglijn, wie weet. Het schetsboek raakt nooit uitgeput.

De Spyker is hij kwijt, zegt Maarten de Bruijn, maar zal altijd bij hem blijven.

Zijn auto heeft hem een ander mens gemaakt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.