GEACHTE REDACTIE: Brandt Corstius maakt potje van het beurssysteem

Wat slaat Hugo Brandt Corstius de plank mis (de Volkskrant, 8 augustus)! Niet te geloven, en dan nog wel in een groot artikel op de voorpagina....

Als een koekjesfabriek erin slaagt in plaats van honderd, duizend koekjes per jaar te produceren, dan neemt niet alleen de waarde van die fabriek toe, dus de waarde van de, zeg maar, honderd aandelen, maar ook onze reële welvaart. En daarop is de stijging van de beurskoersen gebaseerd.

In Nederland is de hoeveelheid geproduceerde koekjes de laatste jaren flink toegenomen. We hebben met zijn allen wel degelijk meer te verdelen; of het allemaal ook eerlijk verdeeld wordt, of gaat worden, is niet zeker, maar wel dat de (komkommer)flauwekul weer eens de voorpagina's regeert!

LONNEKER Paul ter Heyne

Optiebeurs

Heeft Brandt Corstius de markt gemist? Hij denkt dat de markt te vergelijken is met een grote pot waar je mensen, papier (aandelen) en geld in gooit en dat de mensen in papier gaan handelen met als ruilmiddel geld.

De redenering die volgt is: aan elke kant van een winnaar (iemand die met winst papier verkoopt) zit een verliezer (iemand die het papier niet heeft gehouden of te duur had gekocht) aangezien de totale hoeveelheid geld in de pot niet verandert. De markt is derhalve flauwekul.

De redenering van Brandt Corstius zou opgaan indien hij het over de optiebeurs zou hebben. Daar staat tegenover elke winnaar een verliezer.

Maar de aanleiding van het stuk is het feit dat de AEX-index boven de 1000 punten is gesloten op donderdag 7 augustus. We hebben het dus over de aandelenmarkt. Op die markt is het niet noodzakelijk dat een winnaar een verliezer met zich meebrengt. Bij aandelen is men slechts verliezer indien men iets verkoopt voor een prijs die lager is dan de oorspronkelijke koopprijs.

Brandt Corstius stelt dat er ook sprake is van een verliezer indien iemand koopt voor 100, verkoopt voor 500, terwijl de prijs over een tijdje 1000 is. Hij gaat er dan vanuit dat de verkoper een verlies van 500 lijdt, omdat als hij had gewacht hij het aandeel kon verkopen voor 1000. Hij lijdt echter geen verlies, maar hij maakt mínder winst, namelijk slechts 400 winst in plaats van 900.

De vergelijking met het verbouwen van slaplantjes is een treffende. Slaplantjes verbouwen is precies wat er met aandelen gebeurt: aandelen zijn deelbewijzen in bedrijven die produceren, sla bijvoorbeeld.

Doordat deze productie nog wel eens een voordelig resultaat wil hebben, maken de bedrijven winst. Deze winst kunnen ze uitkeren (er komt dan dus geld bíj in de pot!) of ze kunnen het investeren in nieuwe slaplantjes (het geld blijft als het ware in het slaplantje zitten, het wordt dus meer waard, er komt dus geld bíj in de pot!).

DEN HAAG A. Schepen

Simpel

De column van Brandt Corstius op de voorpagina is totale flauwekul, om met de auteur te spreken. De uitleg die aan de stijging van de koersen gegeven wordt heeft weinig met de realiteit te maken. HBC gaat volledig voorbij aan dividenden, die de waarde van de inhoud van zijn denkbeeldige pot echt doen stijgen.

Ook zijn stelling dat de pot dichtgaat is foutief. Elke dag komen er nieuwe beleggers bij, investeren de huidige beleggers meer, of worden de papieren meer waard door betere prestaties van de bedrijven die de aandelen uitgeven.

Het is dus gewoon niet waar dat de pot bij opening net zoveel geld en aandelen bevat als toen hij dicht ging. Die pot is in werkelijkheid nooit dichtgemaakt.

De simpele voorstelling van zaken die HBC geeft, is ook opgemerkt door de economisch redacteur die in de laatste alinea van de column wordt aangehaald. HBC had beter even goed kunnen luisteren naar die redacteur voordat hij pertinente onzin op de voorpagina liet plaatsen.

ALMERE Ralph Moonen

Sollicitatie

Stond er laatst niet een vacature in de Volkskrant voor economisch redacteur? Als uw economische redactie niet in staat is om de flauwekul van Hugo Brandt Corstius te ontzenuwen, dan mag u dit als mijn sollicitatie beschouwen. Om met Brandt Corstius te spreken: ik zal het u uitleggen.

Brandt Corstius beweert dat we gemiddeld genomen niet rijker worden door het kopen en verkopen van aandelen aan elkaar. De één wordt er beter van, de ander slechter. Klopt. Maar dat wil niet zeggen dat aandelen niet meer waard kunnen worden - voor iedereen. Dat gebeurt namelijk als de economische productie stijgt.

Ik zal het u opnieuw uitleggen. Brandt Corstius schrijft: Koop voor vijftien cent een slaplantje, laat het uitgroeien tot een slakrop, verkoop die voor één gulden vijftig en u heeft echt iets geproduceerd. Heeft hij alweer gelijk in.

En daar zit hem de crux, want als u nu een aandeel heeft in (dat wil zeggen, een stukje eigendom van) de HBC Slakropproductiemaatschappij NV, dan bent u echt een stukje rijker geworden, en is daar, in tegenstelling tot wat Brandt Corstius denkt, niemand armer van geworden!

AMSTERDAMKarel Beckman

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden