FNV is niet solidair met jonge ambtenaren

Voor iedereen onder de veertig jaar en die vorig jaar op het Museumplein demonstreerde tegen het beleid van het kabinet, hebben Mark Roscam Abbing c.s. slecht nieuws te melden na het bereikte akkoord met de ambtenarenbonden...

Het mag bekend worden verondersteld: vorig jaar heeft de vakbeweging met massale steun van de bevolking onder wie zeer veel jongeren met succes geprotesteerd tegen het kabinetsbeleid. De onvrede had betrekking op verschillende onderwerpen, maar tot de belangrijkste steen des aanstoots behoorde de kabinetsplannen om ouderen langer te laten werken. Nu, nog geen jaar later, gaat diezelfde vakbeweging er volgens de Volkskrant met het salaris van de jongeren vandoor. De vakbeweging? Die sociale club die het beste voorheeft met de maatschappij? Die zich met hand en tand verzet tegen dit ‘horrorkabinet’? Jazeker, die vakbeweging.

De ambtenarenbonden van FNV, CNV en MHP hebben namelijk net een akkoord met de werkgevers bereikt over de vervroegde pensionering van ambtenaren. Dat de vervroegde pensionering op de helling moest, daar was iedereen het wel over eens. Niemand spaarde namelijk voor zijn ‘eigen’ VUT; de uitkeringen werden opgebracht door de werkenden. Vanwege de vergrijzing en ontgroening werd dit financieel onhoudbaar.

Het akkoord gaat over hoe het oude systeem wordt afgebouwd, wat daarvoor in de plaats komt en wie de rekening betaalt. De Volkskrant kopte ‘pensioenakkoord trekt zware wissel op solidariteit jong en oud’. De vakbeweging noemde dit een evenwichtig akkoord voor zowel jong als oud en reageerde vervolgens vorige week maandag in Geachte redactie verontwaardigd op dat artikel. De vakbeweging stelt dat deze voorstelling van zaken niet klopt omdat de overgang van het oude systeem (solidariteit tussen jong en oud) naar het nieuwe (sparen) altijd ‘een tijdje dubbel betalen betekent’.

Oordeel zelf: ten eerste betalen de jongeren hoge premies voor een overgangsregeling voor 56-plussers waarvan zij zelf per definitie nooit van zullen profiteren. In de tweede plaats zijn alle jonge ambtenaren verplicht mee te doen aan het vullen van een gezamenlijke spaarpot tot bijna 7,5 miljard euro in 2022. De vakbeweging noemt dit goed nieuws: ‘als er na 2023 nog geld over is komt dit ten goede aan de generaties die nu jong zijn’. De spaarpot is echter vooral bestemd voor de oudere generatie ambtenaren. Met andere woorden: de 40-plussers van nu. Wellicht dat dit in de ogen van de vakbeweging de jonge garde is.

De vakbeweging bewerkstelligt hiermee de toename van de solidariteit tussen jong en oud: de overgang van het systeem laat namelijk de bulk van de babyboomers buiten schot. Is daar iets mis mee?

Op zich is solidariteit natuurlijk een mooi fenomeen, en er zijn waarschijnlijk maar weinig jongeren die niet bereid zijn om solidair te zijn met ouderen die het niet breed hebben. Maar de vraag is of dergelijke solidariteit met het ambtenarenakkoord nu wordt bereikt.

Allereerst de solidairen: de jongeren waar het om gaat, zijn natuurlijk niet de onderklasse van Nederland: ze hebben immers als ambtenaar een redelijke baan. Daar staat tegenover dat dit juist de groep is die het draagvlak vormt voor alle collectieve voorzieningen en dus ook de groep die straks al flink solidair is door de AOW en het gros van de zorgkosten van de babyboomers te dragen.

Dan de ontvangers. Voor wie het beeld heeft van arme ouderen die slechts van een AOW moeten rondkomen: helaas, zij hebben niets aan deze regeling.

Het ambtenarenakkoord gaat over ouderen met een aanvullend pensioen. De ouderen die van de regeling profiteren zijn dus vooral diegenen die altijd een goede baan hebben gehad. Het geld komt dus, plat gezegd, eerder terecht bij de ouderen met een golfclubjaarkaart dan bij degenen aan de onderkant van de samenleving. Het antwoord op de solidariteitsvraag is ontnuchterend.

Helaas moet worden geconstateerd dat achter het masker van de altruïstische vakbeweging de ambtenarenbonden dit keer vooral op de enge belangen van hun oudere leden hebben gelet. De vakbeweging ondermijnt door dit akkoord de solidariteit tussen de generaties. Wat kan onze generatie hier nog aan doen?

Gezien de voortgaande vergrijzing, ook in de vakbeweging, zullen jongeren weinig aan de machtsverhoudingen in de vakbeweging kunnen veranderen. We kunnen daarom slechts hopen dat dit een incident was en dat de vakbeweging in de toekomst wel zijn sociale gezicht zal laten zien.

Voor diegenen van jullie die hier niet in willen berusten en opnieuw tot actie willen overgaan: de beste locatie voor een volgende protestactie is dus niet het Museumplein, maar het kantoor van FNV of de golfbaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden