REPORTAGE

Familiebedrijf in broodjes smeren naar wereldtop

In musea, ziekenhuizen en op andere drukke locaties komen de koffie en het eten vaak van de familie Vermaat. Die verkoopt de zaak en is nu steenrijk.

Catering in het St. Antoniusziekenhuis: ook van het concern Vermaat. Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

'Dit is tenminste niet zo'n gummie-exemplaar', zegt Andrea van de Burgt over de hamburger van cateraar Vermaat. In het restaurant van het St. Antoniusziekenhuis in Nieuwegein vechten haar twee kinderen Annemijn (2) en Cor (4) om de laatste hap van de hamburger van 'echt vlees'. In een ander ziekenhuis kreeg Van de Burgt weleens een moeilijk te herleiden 'drabje' voorgeschoteld. 'Het eten hier is vers, dat proef je.'

Vermaat: die naam zegt de gemiddelde Nederlander wellicht weinig, hoewel vele tienduizenden gasten dagelijks eten bij de 231 vestigingen. Vermaat doet de hapjes en de drankjes op talloze bekende plekken, zoals in het Rijksmuseum, Artis, het Mauritshuis, diverse zaken op Schiphol, en in stationshallen en universiteiten.

Marktleider

In ziekenhuizen en musea is het bedrijf marktleider in Nederland. Het aanbieden van verse en 'pure' producten op deze drukke locaties is een gouden forumule, bleek vrijdag. Vermaat maakte bekend dat het wordt overgenomen door de Zwitserse investeerder Partner Group. Naar verluidt betalen de Zwitsers 390 miljoen euro.

Niet slecht voor een bedrijf dat in 1978 begon met de kleine delicatessenzaak van Kees Vermaat in de Utrechtse Jan van Scorelstraat, tegenover het toenmalige St. Antoniusziekenhuis. Zijn klantenkring bestond destijds voor het grootste deel uit artsen en verpleegsters, en toen het ziekenhuis in 1983 verkaste naar Nieuwegein besloot Vermaat mee te gaan. Vermaat opende in de jaren daarna restaurantjes in dertien andere ziekenhuizen.

Groei

De grote groei van het concern kwam in 2001, toen Vermaat zijn 26-jarige neef Paul aannam als opvolger. Junior, die een vader-zoonrelatie heeft met zijn oom, opende tientallen bedrijfsrestaurants, en horeca op vliegvelden en in een groot aantal musea. En zelfstandige horeca-zaken, zoals recentelijk Engels, tegenover het Centraal Station in Rotterdam.

Ondanks de verschillen in formules maakt Vermaat slim gebruik van zijn omvang. De erwtensoep die de gasten in het St. Antoniusziekenhuis weglepelen is een goed voorbeeld, vertelt Adri Lakenveld. Lakenveld - 49 jaar 'jong' en net haar dertigjarig Vermaat-jubileum gevierd - kookte lange tijd zelf de soepen, sneed biefstukjes en schikte de boeketjes. 'Nu maken koks van het bedrijf 's ochtends op een centrale plek de soep, een paar uur later wordt die hier afgeleverd.'

Terwijl de cateringbranche het tijdens de crisis zwaar te verduren had, groeide Vermaat juist met dubbele cijfers. Met een omzet van 130 miljoen euro staat het bedrijf tussen grote cateringbedrijven als Albron, Sodexo en Compass. En met de kennis en het vermogen van de Partner Group is het de bedoeling met Vermaat-concepten ook in andere Europese landen de concurrentie met de grote ketens aan te gaan.

Catering in het St. Antoniusziekenhuis: ook van het concern Vermaat. Beeld Marcel van den Bergh / De Volkskrant

Volle toeren

Door de lage rente draait de fusie- en overnamemarkt op volle toeren. Dus toen Paul Vermaat en zijn inmiddels 69-jarige oom Kees besloten het bedrijf te verkopen, was er veel interesse, vertelt hij vrijdag via de telefoon. 'De sprinkhanenfondsen die bedrijven leegvreten hebben we direct uitgeselecteerd. En ook een grote Duitse keten, die Vermaat wel als dochter wilde inlijven, hebben we bedankt. Onze naam blijft op de gevel staan, dus wij willen wel dat het een mooi en zelfstandig bedrijf blijft.' Uiteindelijk bleven er nog 'een paar' serieuze kandidaten over.

Het eindbod waarmee de Zwitsers het pleit beslechtten komt neer op ruim elf keer de winst. In Het Financieele Dagblad werd vrijdag gesproken van een 'knock-outbod'. 'Daar moest ik wel om lachen, maar het klopt niet', zegt Vermaat. 'De biedingen lagen redelijk dicht bij elkaar. Dit is gewoon een bedrijf met potentie en daar hebben investeerders veel geld voor over.'

Multimiljonair

Paul Vermaat is nu dus multimiljonair. Maar hij is niet eurforisch, zegt hij. 'Ik sta er inhoudelijk geheel achter, want het bedrijf moet zich verder ontwikkelen. Het management dat mede-eigenaar wordt en de leiding overneemt, verdient het om door te groeien. Maar ik sla toch een bladzijde om van vijftien geweldige jaren.'

In het St. Antoniusziekenhuis is Jacqueline van der Laan (47) vooral druk met haar klanten. Ze smeert tonijnsalade op een stokbroodje 'vers van de bakker', zoals ze al 25 jaar doet. 'Het is al vervelend om ziek te zijn; als we het aangenamer kunnen maken doen we dat.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden