Eenden

Stel dat de directie van het Scheveningse Kurhaus of het Amsterdamse Amstelhotel op zekere dag in de lobby een fontein laat plaatsen....

FRANS VAN SCHOONDERWALT

Stel. . .

Stel dat iedere ochtend klokslag elf uur vijf eenden over een rode loper op die fontein afstevenen onder de oorverdovende tonen van de Koning Voetbal Mars.

Stel dat deze zelfde ceremonie zich 's middags om vijf uur in omgekeerde volgorde herhaalt.

Hoeveel mensen zullen in Scheveningen of Amsterdam op die vijf eenden afkomen? Eenden die er geen veer anders uitzien dan de duizenden soortgenoten die in een Nederlandse stadsgracht of dorpssloot rondzwemmen.

Hoogstens zal een hotelgast even vertederd glimlachen wanneer dat kwintet eenden in de fontein klautert. Misschien rent een kind even achter de beestjes aan. Maar verder zal het leven in die hotellobby om elf uur en om vijf uur zijn gewone gangetje gaan.

Opstootjes? Gedrang? Extatische kreten? Absoluut niet. Zo zijn wij Nederlanders immers niet. Wij lopen niet te hoop voor wat eenden. Daarvoor zijn wij te nuchter. Ja toch.

Amerikanen, ja, daaraan is zoiets wel besteed. Vinden wij. Die zijn van nature wat naïef. Zeggen wij. Die denken dat Elvis Presley nog leeft en dat Walt Disney het pseudoniem is van de Schepper.

In downtown Memphis, Tennessee, staat aan de Union Avenue het oudste en sjiekste hotel van de stad, het Peabody Hotel. Het heeft een rijk verleden, kende ook sjofele tijden, maar is sinds een jaar of vijftien weer volledig in zeer goede doen, net als het merendeel van zijn gasten.

De lobby van de Peabody is vooral groot en bezienswaardig. Veel donker hout, kroonluchters, koper, immense bloemstukken, en een bar waarin zich 's ochtends rond tienen onmiskenbaar Amerikaanse dames - harde stemmen, lange felgelakte nagels, brillen als kunstwerken - al aan de sherry of roze champagne wagen.

Midden in de lobby staat een fontein.

Om half elf is het er net zo druk als tijdens het spitsuur op het CS van Utrecht. Om tien over half elf heeft zich een dikke rij geformeerd van de liftdeuren naar de fontein. Ook de galerijen op de eerste verdieping stromen vol. Iedereen is gewapend met een fototoestel.

Om kwart voor elf rolt het hotelpersoneel een rode loper uit van de liften tot aan de fontein waar een in rood uitgevoerd opstapje komt te staan. De spanning stijgt merkbaar. Flitsers gaan voortijdig af, kinderen kruipen tussen de grote-mensenbenen door.

Eén minuut voor elf dondert een mannenstem door de luidsprekers. We proudly present you blablabla. De installatie barst los in een allesoverstemmende King Cotton March terwijl exact om elf uur een liftdeur opengaat en een geüniformeerd personeelslid van de Peabody vijf eenden voor zich uitdrijft.

Onder een ware orgie van flitslichten waggelt het verblinde kwintet over de loper. Mensen verdringen elkaar om een glimp op te vangen, duwen elkanders camera's uit het lood, kirren, roepen, schreeuwen, en vallen nog net niet in de fontein waar inmiddels de eenden te water zijn gegaan en - zo te zien verstijfd van schrik - steun zoeken bij elkaar.

Om vijf uur - tijdens het Happy Hour - herhaalt de scene zich, maar dan in omgekeerde volgorde.

Het verhaal wil dat in 1936 de toenmalige eigenaar van de Peabody 's nachts in een dronken bui wat eenden losliet in de fontein van de lobby en ze vergat er uit te halen toen hij naar bed ging. De volgende dag bleken de hotelgasten zo verrukt van het tafereeltje dat wat als een grap begon, overging in een nu al zestig jaar voortlevende ceremonie. Er is geen reisgids die de legendary ducks onvermeld laat.

Grote kinderen, die Amerikanen. Gelukkig maar dat wij Nederlanders zo nuchter zijn. Hoewel. . . Er was een moment dat ik mezelf betrapte, op de eerste rij, dringend en duwend, met een fototoestel, ongeduldig naar de liftdeur kijkend.

De foto's zijn redelijk gelukt.

Frans van Schoonderwalt

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden