Eén tikfoutje en de hele financiële wereld trilt

Alle ogen in de financiële wereld waren donderdag gericht op Mario Draghi. Wat zou het Orakel van Frankfurt zeggen over het opkoopprogramma?

Mario Draghi, ECB-president. Beeld ap

Even is er donderdagochtend paniek in het 185 meter hoge hoofdkwartier van de Europese Centrale Bank (ECB). Het betreft de website waar die middag het lijstje met besluiten van de belangrijke bestuursvergadering zal verschijnen. Niet dat dat persbericht per ongeluk al op internet is gezet - de ramp zou niet te overzien zijn. Nee, het zit hem in dat ene zinnetje waarmee het tijdstip van publicatie wordt aangekondigd. Een nietsvermoedende medewerker heeft in plaats van 'om' kwart voor twee 'na' kwart voor twee geschreven.

Twee letters verschil, maar zodra persbureau Reuters het 'nieuws' de wereld in slingert, slaat beleggers de schrik om het hart. Want niets is normaal gesproken zo voorspelbaar als het tijdstip waarop het ECB-bestuur zijn rentebesluit naar buiten brengt: altijd klokslag 13.45 uur Central European Time. Nu lijkt de ECB plotseling af te wijken van dat ijzeren ritme. Tumult. Wat is de reden voor die mogelijke vertraging? Hangt er iets groots in de lucht?

Het toont aan hoe immens de invloed van de centrale banken is geworden. Wat nou, vrije markt? Alle ogen zijn gericht op de bureaucraten in Frankfurt. Daar beslist het ECB-bestuur op deze donderdag over de monetaire uitzonderingstoestand. Blijft de rente negatief en gaat de ECB ook na december door met elke maand 60 miljard euro in de economie pompen?

Zo geestdodend saai als de ECB haar besluiten formuleert, zo cruciaal zijn die voor de wisselkoersen, de obligatie- en aandelenmarkten. Voor gewone stervelingen staat er eveneens veel op het spel. De problemen van de Nederlandse pensioenfondsen komen voor een flink deel voor rekening van het goedkopegeldbeleid van de ECB. Maar ook de extreem lage hypotheekrente is te danken aan het beleid dat de negentien centrale bankiers van de eurozone uitstippelen.

Normaal. Doen.

De afgelopen dagen heeft alles en iedereen al zijn mening gegeven over wat de centrale bankiers moeten doen. Onder wie Wolfgang Schäuble, de conservatieve Duitse minister van Financiën. Bij een door zakenkrant Handelsblatt georganiseerde conferentie, waar tout bancair Duitsland zich voor ruim 2.000 euro per persoon heeft verzameld, herhaalt hij woensdag zijn standpunt dat 'we terug moeten naar een normaal monetair beleid'.

Normaal. Doen. Aan dat soort aansporingen heeft Mario Draghi, de eigenzinnige ECB-president, zich nooit iets gelegen laten liggen. Dus gaat het speculeren door. Voor wie het wil zien regent het donderdag omineuze tekens in Frankfurt. Zoals dat groepje grijzende mannen dat rond kwart over twaalf op zijn gemak door de reusachtige ECB-entreehal richting Audi of Mercedes kuiert. Duidt dit op een makkelijke bestuursvergadering zonder drastische besluiten? Het zijn tenslotte de presidenten van de nationale centrale banken die hier lopen, met achteraan de Griek Yannis Stournaras. Ze blijken ruim op tijd klaar met hun treffen op de 41ste verdieping.

De langverwachte persconferentie

De spanning bereikt een kookpunt als de langverwachte persconferentie nadert. Om één minuut na half drie beginnen de fototoestellen te klikken en neemt Mario Draghi plaats op het podium. In zijn charmante, licht-Italiaanse accent leest het Orakel van Frankfurt een verklaring voor van papier. Daarna beantwoordt hij vragen. Ja, geeft hij toe, de Europese economie groeit verrassend hard. Maar nee, de inflatie blijft met 1,5 procent te ver verwijderd van het officiële doel van bijna 2 procent. Het feit dat de euro steeds sterker wordt ten opzichte van de dollar, wat de Europese export duurder maakt en de import goedkoper, helpt ook niet.

Elk woord, elke gezichtsuitdrukking wordt gewogen op een gouden schaaltje. Spreekt hier een monetaire duif of een havik? Niemand die het lijkt te weten. De euro-dollarkoers gaat tijdens zijn optreden heen en weer als een jojo. Miljoenen worden er verdiend, en elders weer verloren. Maar Mario Draghi zegt niks nieuws.

Nou ja, bijna niets: 'in oktober' worden er naar alle waarschijnlijkheid knopen doorgehakt over het monetaire stimuleringsprogramma. Op naar de volgende cliffhanger.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.