Een halve dosis rode pillen

De film The Matrix Reloaded was de bioscoophit van de afgelopen zomer. Dat leidde tot hoogespannen verwachtingen over het computerspel dat op de film is gebaseerd. Enter The Matrix valt niet tegen.

Dat deed het ergste vrezen voor Enter The Matrix, het spel dat de pretfabriek Atari op de films baseerde. De regisseurs, de broers Andy en Larry Wachowski, hadden immers daarin ook een meer dan dikke vinger gehad. Ze schreven een script van 244 pagina’s en namen een uur extra filmbeelden speciaal voor het spel op. Deze productiemethode maakte van Enter The Matrix een van de duurste spellen ooit. Atari stak er 22 miljoen dollar in: een spel kost normaal tussen de twee en vijf miljoen.

Het eindresultaat stelt niet teleur: het verhaal en de sfeer van de Matrix-films hebben de sprong van het grote naar het kleine scherm zonder kleerscheuren overleefd. Even voor de oningewijden: in het Matrix-drieluik ontdekt Neo door het slikken van een ‘rode pil’ dat hij in een schijnwereld leeft. Die is gecreëerd door een boosaardige computer – The Matrix – om de mensheid te knechten. Door een groepje rebellen wordt Neo gezien als De Verlosser.

Neo dendert in Enter The Matrix alleen in de pauzefilmpjes voorbij. Keanu Reeves was vermoedelijk te duur om ook voor het spel te recruteren (de acteur deelt al in de opbrengst van de Matrix-films). De speler moet het dus doen met twee van de bijrollen uit The Matrix Reloaded: Niobe en Ghost. Zij moeten een hele riedel missies opknappen.

De special effects die in de bioscoop opvallen, keren in het computerspel terug. Zo kunnen vijanden worden uitgeschakeld in een variant op de ‘bullet time’ uit de film. Daarbij bevriest de omgeving en kunnen Niobe en Ghost in slow motion rare klappen en trappen uitdelen. Afgeschoten kogels trekken een rookspoor door het beeld. Ook de achtervolging op de snelweg uit Reloaded ontbreekt niet: auto¿s die worden beschoten tuimelen spectaculair door de lucht. Net als in de film is Agent Smith onverslaanbaar: vluchten is de enige optie.

Minpuntjes zijn er ook. Het orkest speelt alleen crescendo. De muziek klinkt voortdurend dreigend - ook als er in de verste verten geen gevaar valt te bespeuren. Ook de besturing zit af en toe de actie dwars. Geweren worden automatisch gericht op de vijand, maar als dat er meer dan één is niet per se degene die ook jou in zijn vizier heeft. In de verschillende missies zit veel herhaling.

Een aantal bonusspellen kan onder de optie 'Hacking' tevoorschijn worden getoverd. Daarvoor moeten codes worden ingetikt, een klus die op de pc makkelijker is dan op een spelcomputer zonder toetsenbord. Voor het achterhalen van de juiste codes helpt enige ervaring met DOS het besturingssysteem voor pc's uit de prehistorie (delete, copy, move).

Voor een eersteling is Enter The Matrix zeker de moeite waard. Dat wordt nog wat als Atari een volgende keer het kuurtje met de rode pil helemaal afmaakt.

Enter The Matrix (Shiny Entertainment, Atari). Voor pc, Xbox, GameCube, PlayStation. (Engels, Nederlandse handleiding)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden