Douane Schiphol ligt vol namaakspullen

Het is zomer, dus topdrukte bij de douane. Invoer uit de VS neemt toe, maar namaak is nog steeds de grootste zorg....

‘Wat denk je, echt of nep?’ Douaneambtenaar Louis de Vries houdt een plastic zakje omhoog. Erin bungelt een opzichtig Bvlgari-horloge. Hij staat in een kleine opslagruimte op Schiphol, vlakbij de bagagebanden. Hier worden alle door de Douane in beslag genomen spullen bewaard.

Nep, zou je denken. Maar dan tovert De Vries een bonnetje tevoorschijn van juwelier. Een passagier kocht het horloge tax free op de luchthaven, vlak voor hij op het vliegtuig naar Turkije stapte.

Wat hij waarschijnlijk niet wist, was dat hij bij aankomst op Schiphol het dure sieraad – op de bon staat een bedrag van 8.000 euro – wél bij de douane moest aangeven. Om er nog 19 procent btw over te betalen, plus douanerechten. ‘Veel mensen weten het niet’, zegt De Vries, ‘maar het is de bedoeling dat je spullen die je tax free koopt uitvoert uit de Europese Unie.’

Het is augustus, dus permanent spitsuur op Schiphol. De Douane heeft het druk met vluchten uit Turkije, Thailand en China, waar veel namaakartikelen vandaan worden meegenomen. En met passagiers die na een bezoekje aan de Verenigde Staten terugkomen met een koffer vol elektronica, voordelig aangeschaft door de goedkope dollar.

De laatste officiële cijfers stammen uit 2006: toen nam de Douane op Schiphol 83 duizend namaakartikelen in beslag. Ten opzichte van een jaar eerder bedroeg de stijging 50 procent.

Over 2007 en 2008 zijn er nog geen cijfers, maar ‘het wordt niet minder, dat is zeker’, zegt De Vries.

De opslagruimte – bijgenaamd ‘de kleine hel’ – ligt vol namaak: Chanel-zonnebrillen, Gucci-tassen, Nike-schoenen en Viagra. Na twee dagen worden de goederen naar een grotere loods gebracht, met een oppervlakte van ongeveer een voetbalveld. De spullen worden na verloop van tijd vernietigd in een verbrandingsoven. Ook de kleding, want recycling is te duur.

Wie gepakt wordt met spullen waarvan de Douane vermoedt dat ze nep zijn, dient zelf het tegendeel te bewijzen. Ook als de douane denkt dat een laptop in Amerika is gekocht – waardoor er belasting over moet worden betaald – zal de passagier moeten bewijzen dat hij het ding al had voor zijn reis. In zo’n geval neemt de beambte het apparaat in bewaring, en heeft de passagier tien dagen om met een bonnetje over de brug te komen. De Douane kijkt ook naar serienummers en naar het toetsenbord, omdat dat per land kan verschillen. Door de lage dollar is de invoer van Amerikaanse elektronica toegenomen, zegt De Vries. ‘Ik ben de laatste tijd meer op m’n qui vive.’

Maar niet álle invoer is verboden of kostbaar. Tot een bedrag van 175 euro mag je belastingvrij invoeren. Vanaf 1 december wordt dat bedrag verhoogd naar 430 euro. Ook is het toegestaan een beperkt aantal namaakspullen mee te nemen: drie horloges, drie ‘diverse goederen’ (zoals kleding of -tassen), drie beeld- of geluidsdragers en 250 milliliter parfum.

Namaakmedicijnen en exotische (dode) dieren of planten worden altijd in beslag genomen. Wie de regels overtreedt, krijgt bovendien een proces verbaal, en – waarschijnlijk – een flinke boete.

De douaniers hebben allemaal een specialisme. De Vries weet alles van namaak. Hij noemt zichzelf bevlogen. ‘Ik ga regelmatig naar de P.C. Hoofstraat om de nieuwste merkartikelen te bekijken.’ Het ontdekken van namaak is soms lastig, maar vaak ook niet. ‘Je komt wel eens onderbroeken tegen van Louis Vuitton. Maar Vuitton maakt helemaal geen onderbroeken.’

Voorafgaand aan een controle vraagt de beambte altijd of passagiers nog iets heeft aan te geven. Soms lijkt dat overbodig. Zo zit bij de controlepost een sip kijkend gezin, net geland uit Suriname. Om hun nekken hangen forse gouden kettingen. Daar gekocht, geeft het gezin meteen toe. Ze moeten straks een flinke som belasting betalen. ‘Ze hadden zelfs een bonnetje bij zich’, zegt een dienstdoende beambte. ‘Dat zijn de inkoppertjes.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden