De saga van de twee Sammen

Sam Fisher is geen man die je in een donkere steeg tegen het lijf wil lopen. Het probleem is dat dit eenmansleger op kousenvoeten zich vooral dáár ophoudt.

De pech is dat donkere stegen, spelonken, kelders en kamers juist de plekken zijn waar de held van Splinter Cell: Chaos Theory zich het liefst ophoudt. Dit eenmansleger op kousenvoeten opereert letterlijk en figuurlijk in de schaduw van het alledaagse bestaan.

Sam Fisher is een zogeheten splinter cell, een geheim agent die deel uit maakt van een nog stiekemere onderafdeling van de National Security Agency, de veiligheidsdienst van de Verenigde Staten. Net als zijn Britse tegenhanger, James Bond, heeft Sam een licence to kill, de volmacht om iedereen om te leggen die de nationale belangen van zijn land bedreigt.

Het verschil met de martini-liefhebber van MI5: als Sam tijdens een missie in verkeerde handen valt, zal de Amerikaanse regering elke band met deze eenpersoons-moordmachine ontkennen. Het zal niet verbazen dat Sam een bedenksel is van de meester in het spionage-genre, de Amerikaanse auteur Tom Clancy.

Het is dus zaak om Sam zo lang mogelijk uit het zicht van de vijand te houden – in deze derde titel van de Splinter Cell-reeks een schimmige terroristische organisatie die tracht een computeroorlog tegen de VS te ontketenen. Dat betekent een permanente sluip-en-kruip-strijd in donkere omgevingen, op veilige afstand via radio-communicatie geholpen door een team van mede-commando’s. Het betekent ook tegenstanders uitschakelen met een stille messteek of met blote handen wurgen. Hun laatste ademtocht hoort in absolute stilte hun zielloze lijf te verlaten.

De eerste twee afleveringen waren voor ongeoefende gamers een fikse uitdaging, omdat bij de minste of geringste fout alle alarmbellen afgingen en Sam vroegtijdig in de pan werd gehakt. In Chaos Theory heeft uitgever Ubisoft de perfecte balans bereikt tussen spelplezier en uitdaging: er zijn in de tien geboden missies meer wegen die naar Rome leiden. Dat komt ook de ‘herspeelbaarheid’ van de game ten goede komt.

Van stealth optreden en andere subtiliteiten is absoluut geen sprake in een ander spel waarin een Sam de hoofdrol speelt. In Serious Sam 2 is het antwoord van de protégé op elk obstakel dat hem in de weg staat: schieten, en liefst zo hard en luid mogelijk.

Sam Stone is een klerenkast in een wit, strak gespannen T-shirt en spijkerbroek en een groter spraakgebrek en slappere oneliners dan de filmhelden Arnold Schwarzenegger en Sylvester Stalone. Bevindt Sam Fisher zich in een verhaal dat te bizar is voor woorden, het script van Serious Sam 2 is met een spanlaken nog niet in bedwang te houden.

Schietgrage Sam moet op de planeet Sirius de vijf delen van een wonderpenning bijeensprokelen, dat hem in staat moet stellen om de wrede heerser Mental voorgoed uit te schakelen. Deze Mental laat een onophoudelijke stroom strijders op Sam los: van zelfmoordenaars in sportkledij bij wie het hoofd is vervangen door een kanonskogel met lont, tot zombie-agenten en Marcel de Clown, die als wapen beschikt over exploderende feesttaarten.

Hoe uitzinnig de verschillende vijanden ook zo uitgedost, hun gedrag is identiek: ze storten zich allemaal linea recta op de schietende Sam, zonder moeite te doen om tegen zijn kogelregen te schuilen. Het schijnt dat uitgever TakeTwo Serious Sam 2 heeft voorgedragen als de game waarin de speler de meeste doelwitten per strekkende meter voor zijn vizier krijgt.

Serious Sam 2 is een uitstekend pauzenummer, voor als in het in Splinter Cell even allemaal niet mee zit. De gekke Sam is ook het enige spel – ontwikkeld door een Kroaatse gamestudio – dat de moeilijkheidsgraad ‘toerist’ kent. Makkelijker kan het de ‘gemaksgamer’ niet worden gemaakt.

Splinter Cell: Chaos Theory (Ubisoft) is verschenen voor pc, Xbox, PlayStation en GameCube.
Serious Sam 2 (Take Two Games, CroTeam) is uitgebracht voor pc en Xbox.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden