De muren hebben sensoren

De onderneming

FocusCura levert technische snufjes waarmee mensen langer thuis kunnen blijven wonen. Dat betekent een sensor op de koelkast, of een pleister die gegevens naar het ziekenhuis doorstuurt.

Technisch specialist Mehdi Sandi met cliënt Tini Langerack. Beeld Raymond Rutting / de Volkskrant

Ondanks haar 88 jaar (zoon Hans: 'Nee mam, 89') is Tini Langerack nog behoorlijk fit. Ze woont in haar eigen flat in Amsterdam-West, ze doet haar eigen boodschappen die ze vervoert per rollator. Gaat prima. 'Maar mijn geheugen is niet meer wat het was.'

Dat levert problemen op. Gelukkig vergeet ze nooit de sleutel mee te nemen als ze de deur uit gaat ('nou mam, hoe vaak heb ik hier al de deur opengemaakt omdat jij je had buitengesloten', zegt zoon Hans), maar het is toch goed dat er op haar gelet wordt.

En dat gebeurt, dag en nacht. Want bij Tini Langerack hebben de muren oren, sensoren om precies te zijn. In elke kamer zit er tenminste een. Ook in de wc. Als de sensoren iets verdachts opmerken, krijgt zoon Hans, die een kwartiertje lopen verderop woont, een seintje. Tini voelt zich er veilig door, Hans veel geruster. Zijn moeder had al wel een alarmknop om de pols, 'maar die had ze vaak niet om. Die vond ik op de gekste plaatsen in huis. Dus moesten we altijd bellen, en een paar keer per dag langsgaan. Ik kom nog steeds elke dag, maar ik hoef er niet meer zo krampachtig over te doen. Als er iets is, krijg ik een seintje.' Zelfs op de koelkast zit een sensor. 'Als die niet open is geweest, weet ik dat ze niet heeft gegeten.'

De sensoren aan de muur van Tini Langerack zijn een van de vele systemen die worden geleverd door FocusCura, marktleider op het gebied van elektronische systemen om ouderen en zorgbehoevenden langer thuis te laten wonen. Een prachtige markt, want weinig markten hebben een zo mooie groeiprognose. Steeds meer ouderen in het land, en steeds minder bejaarden- of verzorgingshuizen.

Directeur Daan Dohmen in het kantoor in Driebergen-Rijsenburg. Beeld Raymond Rutting / de Volkskrant

Ict in de zorg

De oprichter van FocusCura, Daan Dohmen, had eigenlijk een heel andere toekomst voor zichzelf in gedachten. 'Ik wilde altijd arts worden.' Maar toen hij van de middelbare school kwam, bleek hij in de loterij om toegang tot de opleiding kansloos.

Daarop besloot hij Geneeskunde en Management te gaan studeren, een toen brandnieuwe studierichting bij Technische Bedrijfskunde aan de Universiteit Twente. In 2003 studeerde hij af op de toepassing van ict in de thuiszorg.

Hij zag voor zichzelf wel een rol weggelegd als bemiddelaar tussen zorgverleners en techneuten. 'Zorgverleners hebben zelden verstand van techniek, techneuten niet van zorg. Ik heb allebei', dacht Dohmen. 'Mensen verklaarden me voor gek, want op dat moment was er van een markt voor deze ontwikkeling nog helemaal geen sprake.'

Hij probeerde het als consultant, maar een mislukt project leerde hem dat hij de techniek in eigen hand moest nemen. En dus richtte hij in 2004 FocusCura op. Kort daarop begon hij met de levering van alarmknoppen, die zorgbehoevende mensen om hun nek konden hangen zodat ze alarm konden slaan als ze, bijvoorbeeld, waren gevallen.

Twaalf jaar later loopt hij met korte, driftige passen door zijn bedrijf in Driebergen-Rijsenburg, wijzend naar de servicesdesk waar via de telefoon wordt geprobeerd storingen en andere problemen te verhelpen. Naar de ruimte waar de apparaten worden klaargemaakt voor verzending naar inmiddels 120 duizend cliënten. Naar de kleine studio waar de videobingo wordt opgenomen ¿ een extraatje voor patiënten die voor hun aandoening een iPad hebben gekregen, om ze te stimuleren het apparaat te leren kennen.

Honderd man personeel telt het bedrijf nu, plus enkele tientallen flexers. Binnenkort opent hij een vestiging in Amsterdam. 'Daar komen de software-ontwikkelaars. Die trekken we aan uit de hele wereld, maar die moet je wel een omgeving bieden waar ze willen werken.' En dat is Driebergen bepaald niet.

Beeld -

Profiel

Bedrijf FocusCura

Waar Driebergen-Rijsenburg

Sinds 2014

Aantal werknemers 100

Jaaromzet 14 miljoen euro (2014)

Jaarlijks groeit het bedrijf met een procent of twintig. Vorig jaar was de omzet al 14 miljoen euro, de winst meer dan een miljoen. 'Die houden we helemaal in het bedrijf. Daardoor hoef ik nooit naar de bank voor kredieten', zegt Dohmen. Zijn eigen inkomen, zegt hij, ligt 'onder de balkenendenorm'.

Hoe ver de groei reikt, durft hij niet te voorspellen. 'Het is nog maar net begonnen. In de thuiszorg werken we nu met 140 thuiszorgbedrijven, dat is al wel een groot deel van de markt. Maar van de zestig ziekenhuizen doen er nog maar een stuk of tien mee met projecten voor chronisch zieken.'

Skypen voor dummies

Het aantal oplossingen dat FocusCura biedt groeit en groeit. Sommige ouderen zijn al enorm geholpen met een iPad in huis, met een speciale app voor beeldtelefonie. Eigenlijk skypen voor dummies. 'Veel mensen hebben nooit een computer aangeraakt, dus je moet je systemen heel simpel maken.'

Daarnaast levert en installeert hij ook de systemen waarmee chronisch zieken meetgegevens kunnen doorgeven over hun zwakke hart, hun COPD-longaandoening, hun gewicht of hun suikerziekte. Dagelijks, of zelfs realtime. Dohmen installeert systemen die patiënten op het juiste tijdstip de juiste medicijnen aangeven. Systemen waardoor zorgverleners de deur in kunnen komen, ook als hun cliënt die niet meer open kan krijgen. Pas geopereerde patiënten kunnen sneller naar huis, dankzij een pleister met sensoren op de borst die meetgegevens naar het ziekenhuis stuurt. Dohmen zorgt voor de techniek, mantelzorgers en zorgorganisatie voor de zorg.

Dementie

Inmiddels is FocusCura ook in andere landen actief. In België natuurlijk, maar ook in Denemarken. En in Zweden. Dat land lijkt gemaakt voor zorg op afstand. 'Veel mensen moeten meer dan een uur rijden voor ze bij het ziekenhuis zijn. Die zijn al doodmoe als ze er aankomen.'

Over het systeem dat bij Tini Langerack is geïnstalleerd, is hij bijzonder te spreken. Hij vertelt over een licht dementerende vrouw, die om onverklaarbare redenen doodmoe was. Ze moest er bijna voor verhuizen naar een verpleeghuis. 'Toen we dit systeem er hadden opgehangen, bleek hoe het zat. Ze liep de hele nacht te dwalen. Pas tegen de ochtend stapte ze weer in bed en sliep. Maar ze vergat dat allemaal, dus de zorgverleners wisten het nooit.' Nu wel.

Het systeem leert ook het leefpatroon van de klant kennen, en geeft alarm als er een afwijking optreedt. Dat heeft Hans Langerack al wel gemerkt. 'Ik kreeg midden in de nacht een alarm. Ik zie op het scherm dat ma al uren op de bank zit en niet meer beweegt. Ik bel haar meteen op. Zit ze gewoon een tenniswedstrijd te kijken. Daar is ze gek op.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.