De Grote Oversteek

Horden Nederlanders reizen dezer dagen af naar Londen om zich te begeven onder de horden Engelsen die december-inkopen doen. Iedere Nederlander maakt zijn eigen grote oversteek, een reis die op veel manieren kan worden voltooid....

Zo halverwege de Euro Star treinreis van Brussel naar Londen, op weg naar de wc, bekruipt je een ongemakkelijk gevoel: 'Sport 7 op wielen'. De Euro Star als volgend kapitaal debacle? Ondanks het uitklapbare tafeltje, het roze lampje en de topsnelheid van 200 kilometer per uur? Ondanks de champagne die stewardess Lieve Temmerman steeds weer bijschenkt?

In treinstel 11, dat plaats biedt aan 39 mensen, zitten zeven reizigers. Het volgende treinstel is geheel leeg. In het daaropvolgende zitten twee passagiers, en in het laatste voor de wc warempel drie. 'Ja, ze hebben allemaal schrik. Normaal zitten we volgeboekt', had Lieve gezegd, terwijl ze zeven minuten na vertrek het eerste glaasje champagne kwam brengen. Door champagne, krant, boek en tapes over de coupe te verdelen, werd de leegte best knus.

Om 10:53 vertrekken we, precies op tijd. Onze 'treinmanager' heet volgens de intercom Bernadette van der Heijden. Ze roept in drie talen om dat de reis wat langer kan duren dan gewoonlijk. De trein kan in de Kanaaltunnel stilstaan 'wegens herstelwerkzaamheden'. Naar de Tunnelbrand - reden van alle annuleringen - wordt alleen in dergelijke indirecte termen verwezen. 'De problemen', heet het eufemistisch.

De pafferige steward Danny de Vinck komt langs met het menu. 'U kunt kiezen tussen eendenborst met sinaasappelsaus en kabeljauwfilet met Mauresque saus.' Buiten regent het. Godzijdank is er in de Euro Star geen muzak.

Muzak was er wel in de klinische hi-tech transithal in Brussel-Zuid. Guantanamera als super easy tune. We moeten uiterlijk twintig minuten voor vertrek inchecken. Omdat de Thalys uit Amsterdam absoluut niet aansluit, hebben we bijna een uur.

Inchecken gebeurt als op een vliegveld. Een douanebeambte tikt van iedereen die er verdacht uitziet het paspoortnummer in, de bagage glijdt langs röntgestralen, en metalen voorwerpen en sleutels moeten in een apart bakje.

Dan mogen we de Euro Star betreden, die volgens een gedenksteen zijn eerste reis maakte op 13 oktober 1994, met koning Albert II en koningin Paula als reizigers. De voorkant van de trein, met een gele kuif en grijswitte romp roept associaties op met een spiegelei.

Om 11:45 schenkt Lieve weer champagne bij. In haar kielzog komt Danny de lunchkeuze opnemen. Alleen, alle kabeljauw is al vergeven. 'Dus er is geen keuze meer?' 'Nee', beaamt Danny geïrriteerd en noteert dat de passagier op stoel elf eendenborst wil. Wil? Moet! Het eten is voortreffelijk, evenals de witte wijn die Danny mompelend heeft aanbevolen.

Buiten regent het. Grauw Belgisch platteland is ongemerkt overgegaan in grauw Frans platteland. Bernadette 'uw treinmanager' klinkt weer drietalig over de intercom. 'Over enkele ogenblikken gaan wij de Kanaaltunnel in. Het is mogelijk dat wij worden opgehouden door herstelwerkzaamheden. U kunt uw horloges bijstellen. In Engeland is het nu 13:35.'

Het wordt donker, en veertig minuten later weer licht. Engeland! Zonder oponthoud, zonder brand, zonder zelfs maar een druppel Kanaalwater te hebben gezien. Om 14:25 razen we door de zwarte wijk Brixton. Vier minuten te vroeg staan we stil op Waterloo Station. Een oud Kinks liedje dringt zich meteen op: 'Waterloo sunset, I am in paradise.' Fred de Vries Amsterdam-Brussel-Lille-Ashford-Londen

Reisduur: zeven uur en twintig minuten.

Reiskosten: Retour eerste klas 360 gulden vanaf elk station in Nederland (tweede klas 210 gulden)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden