De 500 Espresso

Gereden 500 Abarth . Prijs 21.990 euro . Motor 1.4 16v Turbo TJet . Verbruik 5,4 l/100 km . Wat er verder toe doet 0-100 in 7,9 seconden; maximumsnelheid 205 km/u; vermogen 135 pk..

tekst Theo Stielstra

De nieuwe Fiat 500 is een haast stukgeknuffeld modelletje. Sinds de introductie in Nederland, eind vorig jaar, zijn er vijfduizend stuks verkocht. Dat is nog altijd ruim duizend minder dan van de goedkopere Panda, en maar de helft van wat Toyota in dezelfde periode aan Aygo’s op de weg zette. Om maar wat te noemen. En erg rijk wordt de fabriek er ook niet van – liever zou Fiat evenzovele Bravo’s hebben verkocht.

Maar belangrijker is wat de Italiaanse MINI-killer voor de uitstraling van het merk heeft gedaan. Goed, er was wat voorwerk verricht – de Grande Punto mocht er wat uitstraling betreft ook wezen – maar Fiat was met de Panda, Multipla en – oeps – de Croma geen cool merk. Tot met veel bombarie, op de 50ste verjaardag van de oorspronkelijke rijdende rugzak, een nieuwe 500 werd gepresenteerd. De rest is geschiedenis. Om het merk nog een zetje te geven, werd het merk Abarth gereanimeerd. Ooit was de tuningfabriek van Karl Abarth verantwoordelijk voor het modificeren van rally-Fiatjes onder eigen merk. Met name de opgepompte 500- en 600’tjes waren legendarisch; de motor was zo kloek uitgevallen dat de motorklep in verband met de koeling open moest blijven. De autootjes konden met gemak meekomen met de grote jongens. Tot nog toe nam de huidige Fiat-dochter Abarth een Punto en een 500 onder handen. De 500 Abarth is geheel volgens verwachting een jongensauto geworden: een onstuimige motorisering, overal luchthappers en voor zeker 500 euro vrolijke stickers en glimmende badges.

Ondanks de verantwoorde (Euro 5) Fiatmotor is de auto een feest om in te rijden doordat er een knoeperd van een turbo op de motor is geplaatst. In plaats van een nette 100 pk van de sportuitvoering (en 69 pk in de goedkoopste), kreeg de Abarth 135 pk – het verschil tussen een kopje Senseo en een espresso.

Wat niet geweldig was bij de Fiat, is gebleven bij de Abarth: een opvallend slecht overzicht op de wereld achter en opzij van de auto, de matige geluidsisolatie, de raar hoge bestuurdersstoel en de draaicirkel die eerder past bij een zakenauto.

Maar met de bordeelrode sportkuipjes, het dikke, afgeplatte stuur en de kei-en-keiharde afstelling in de sportstand, is de Abarth een speelauto voor erbij geworden. Eentje die een geweldenaar als de MINI Cooper S in een aantal opzichten het nakijken geeft. Al was het alleen maar omdat-ie een kleine 10 duizend euro goedkoper is.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden