INTERVIEW

'Dankzij internet heeft mijn werk toekomst'

Na een reeks reorganisaties bij de brievenpost stapte Sim Taniwel over op de pakketdienst. De loods waar hij drie jaar geleden begon, is uitgegroeid tot een modern sorteercentrum.

Beeld Marcel van den Bergh

'Kleding van Zalando en H&M en schoenen van Omoda gaan veel door mijn handen. Er zit duidelijk groei in winkelen via internet. Ik zie niet alleen dat in de stad steeds meer winkels leegstaan, het aantal pakketten dat ik moet bezorgen neemt duidelijk toe.'

Sim Taniwel (52) uit Vlissingen is na een aantal reorganisaties bij PostNL sinds 2012 pakkettenchauffeur. Ruim dertig jaar geleden begon hij als postbode bij toen nog de PTT. Hij heeft al enkele reorganisaties doorstaan. 'Maar dankzij internet heeft mijn werk toekomst.'

Auto in plaats van fiets

Taniwel verruilde als postbode al begin jaren negentig de fiets voor de auto. 'Ik kon bij de PTT mijn groot rijbewijs halen en reed geld en postzegels naar de postkantoren. In die tijd haalde je bij de bank of op het postkantoor contant geld als je ging winkelen. Ook haalde ik in Roosendaal de post op. In die tijd reden treinen 's nachts de post naar de sorteercentra. Die werd daar opgehaald; de postbodes konden hun wijk of dorp sorteren. Begin jaren negentig veranderde dat. De PTT werd KPN, het vervoer werd een apart bedrijf.'

Van de 33 duizend fulltime postbodes uit de jaren tachtig zijn er nog 29 duizend in de postbezorging, de overgrote meerderheid werkt parttime. Er zijn 3.500 pakketbezorgers, inclusief de zzp'ers die pakketten voor PostNL afleveren.

'Op de schopstoel'

Taniwel wilde bij 'de post' blijven en werd weer postbode. Met een kleine caddy bezorgde hij de post dagelijks in een of twee dorpen op Walcheren. Vaak samen met een collega. 'Je zag de brievenpost teruglopen. Als postbode kreeg je meer reclamedrukwerk te bezorgen. Wat eerst een halve wijk was, werd een hele wijk.'

Bij een nieuwe reorganisatie probeerde de postbode 'buiten' een andere baan te vinden. 'Daar werd je bij geholpen. Ik wilde machinist worden bij de NS, maar dat is niet gelukt. Er kwam een vacature bij de pakketten en daar zit ik nu. Het waren spannende tijden, ik zat als kostwinner ineens op de schopstoel.'

'Ik heb geen zorgen meer'

De loods waar Taniwel in 2012 als pakketbezorger begon, is uitgegroeid tot een modern sorteercentrum. 'Toen ik begon, had ik honderd stops op een dag en sorteerde ik de pakketten zelf. Daar is nu de machine voor. Ik maak nu tussen de 130 en 150 stops op een dag. In de zomer was ik tot in de late uurtjes bezig met schoolboeken. Vroeger haalden kinderen die op school op, nu bezorgen wij ze. Dat is veel werk.'

Taniwel is blij dat hij de overstap heeft gemaakt. 'Soms spreek ik oud-collega's die bij brievenpost werken. Daar blijft het werk teruglopen en daar zullen nog wel reorganisaties aankomen. Het gevoel van: waar komen ze nu weer mee, dat ben ik kwijt. Ik heb geen zorgen meer.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden