Club van Rome: bel voor tweede ronde

De wereldmilieuclub confereert. Milieukundigen zijn te bescheiden geweest, zegt een van de sprekers. Tijd om een grote mond open te trekken....

Amsterdam De Club van Rome bestaat dus nog. Aan die conclusie valt niet te ontkomen, vandaag en morgen, wanneer in Amsterdam 750 conferentiegangers bijeenkomen voor de jaarlijkse Assemblee van de milieuclub. Overal zullen de hoofdsprekers opduiken, de komende dagen. Van de Nederlandse milieuvoorman Wouter van Dieren tot voormalig baas van de Sovjet-Unie Michail Gorbatsjov.

Wat is de club nog? Een echte club met precies honderd leden. Professoren, oud-presidenten, bestuurders, een paar economen en wat bankiers. Een groep wereldburgers die bezorgd zijn dat de wereld ten onder gaat. Zoals de club ook begon, in 1968.

Het belangrijkste wapenfeit van de club is het rapport Limits to Growth, uit 1972. Al 37 jaar oud, maar steeds actueler. Het voorspelde een eind aan de natuurlijke hulpbronnen, binnen enkele decennia. Hoewel de voorspellingen in de jaren tachtig en negentig zijn weggehoond (olie genoeg!) blijken de lijntjes die de groei van de wereldbevolking en energiebehoefte voorspelden nu akelig dicht bij de waarheid te liggen.

‘Wij, de milieukundigen, zijn sindsdien eigenlijk te bescheiden geweest’, zegt Klaas van Egmond, hoogleraar milieukunde in Utrecht en een van de sprekers maandag. ‘Ondanks onze waarschuwingen hebben de economen en industriëlen de afgelopen 35 jaar het voordeel van de twijfel gekregen en is voorrang gegeven aan economische groei boven milieu. Dat experiment is mislukt, is het afgelopen jaar gebleken.’

Nu luidt de Club de bel voor de tweede ronde, zegt hij. Tijd om een grote mond open te trekken. ‘We staan op een bijzonder moment in de geschiedenis. We moeten het lef hebben een wezenlijk andere koers te volgen.’

Opvallend is de grote steun van het bedrijfsleven. Partners van de bijeenkomst zijn onder meer KLM, Philips, Shell en de havens van Rotterdam en Amsterdam. Zijn zij ook de partners om die andere koers in te slaan? Van Egmond heeft daarover dubbele gevoelens. ‘Ik maak me grote zorgen over organisaties als VNO-NCW, met een voorman die weinig met het milieu opheeft. Maar ik geloof wel dat er goede wil is bij afzonderlijke bedrijven.’

Andere sprekers zijn somberder. ‘Er is een hoop ongerechtvaardigd optimisme’, zegt bijvoorbeeld Ian Dunlop, in de jaren tachtig aanvoerder van de machtige Australische kolenindustrie, nu een strijder voor emissiereducties. ‘Er gebeurt nog veel te weinig. We moeten de huidige situatie behandelen als een noodgeval. We kunnen niet verder op dezelfde voet.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.