Bush is erg, maar Gore was geen haar beter

De onderhandelingen in Bali zijn een herhaling van die in Kyoto, stelt George Monbiot. Net als toen hebben de VS het klimaatverdrag weer volledig uitgekleed....

George Monbiot en . Net als toen hebben de VS het klimaatverdrag weer volledig uitgekleed.

‘Na elf dagen onderhandelen komen regeringen met een compromis dat zelfs tot een toename van emissies kan leiden. Dit schamele resultaat is grotendeels te wijten aan de rol van de Verenigde Staten, die zich lieten leiden door de belangen van de olie- en automobielindustrie. Het was voor de partijen zo lastig tot een overeenkomst te komen dat de onderhandelingen tot diep in de nacht doorliepen.’

Dit zijn passages uit een persbericht van Friends of the Earth. So what? Nou, het werd gepubliceerd op 11 december – ik bedoel 11 december 1997. De VS hadden zojuist een bom gelegd onder het Kyoto-protocol. George Bush was onschuldig, hij was nog druk bezig gevangenen in Texas te executeren. De onderhandelingen werden geleid door Albert Arnold Gore.

De Europese Unie had erop ingezet de uitstoot van broeikasgassen in 2010 met 15 procent terug te brengen. Gores team wist dat te reduceren tot 5,2 procent in 2012.

Gore eiste daarbij een aantal achterdeurtjes in het verdrag die zo groot waren dat je er met een Hummer doorheen kon rijden. De rijke landen, zei hij, zouden hun bezuiniging in uitstoot ook kunnen kopen van andere landen.

Het protocol resulteerde daarmee in een wereldwijde markt in ‘emissierechten’. De westerse landen konden hot air kopen van voormalige Sovjet-staten die, omdat de industrie daar was ingestort, hun quotum toch niet gingen halen.

Als resultaat van Gores sabotage bleef de markt voor schone technologie vastgeroest. Zolang het terugbrengen van CO2-uitstoot geen waarde vertegenwoordigt, blijven bedrijven liever veilig investeren in goedkope fossiele brandstoffen.

Toen Bush in 2001 aankondigde dat hij het Kyoto-protocol niet zou ratificeren, klonken wereldwijd woedende reacties. Maar zijn afwijzing had alleen invloed op het Amerikaanse klimaatbeleid. Terwijl Gores team het voor de hele wereld heeft verpest.

De verwoestende kracht van de Amerikaanse delegatie is niet het enige dat in Bali onveranderd is gebleven. Na het vaststellen van het Kyoto-protocol zei de Britse minister van milieu, John Prescott: ‘Deze historische overeenkomst zal de klimaatverandering helpen beteugelen. Voor het eerst hebben de ontwikkelde landen afgesproken tot wettelijke afspraken te komen over het terugbrengen van hun emissies.’ Tien jaar later zegt de huidige milieuminister, Hilary Benn: ‘Dit is een historische doorbraak en een grote stap voorwaarts. Voor het eerst zijn alle landen in de wereld overeengekomen te onderhandelen over een plan om de gevaarlijke klimaatverandering te stoppen.’ Is bij deze mensen een chip geïmplanteerd of zo?

Hilary Benn is een idioot. Onze diplomaten zijn sukkels. De Amerikanen hebben dezelfde truc twee keer kunnen uithalen.

Er is nog twee jaar te gaan, maar tot dusver ziet het nieuwe verdrag er zelfs erger uit dan het Kyoto-protocol. Het bevat geen harde doelstellingen en data en de belachelijke emissiehandel wordt versterkt. Benn en andere onnozele typen staan te juichen dat de trein uiteindelijk toch nog vertrekt, maar zij zien niet dat hij de verkeerde kant op rijdt.

Alhoewel Gore beter regeert sinds hij niet meer aan de macht is, was hij geen George Bush. Hij wilde een sterk, bindend en betekenisvol protocol. Maar in juli 1997 besloot de Senaat, met 95 tegen 0, elk verdrag te boycotten dat ontwikkelingslanden anders zou behandelen dan de rijke landen. Terwijl zij wisten dat ontwikkelingslanden dat niet zouden accepteren, stonden alle Democraten en Republikeinen hierachter. Clinton stelde daarom voor dat Gore op emissiehandel zou aansturen. Maar zelfs toen dat lukte, zei hij ‘het voorstel niet ter ratificatie voor te leggen voordat belangrijke ontwikkelingslanden mee doen’.

Waarom gedragen de VS zich zo? Omdat het land onder invloed staat van twee grote corrumperende krachten. Ten eerste de commerciële media die de dreiging van klimaatverandering steevast bagatelliseren. Op de website van FOX stond het nieuws over Bali zondag onder twintig items als: ‘Stewardessen in bikini verkopen kalender voor het goede doel.’

De andere bron van corruptie is de financiering van campagnes. De Senaat verwerpt effectieve acties tegen klimaatverandering, omdat zijn leden gekocht zijn door en gebonden zijn aan bedrijven die erop achteruit zouden gaan. Sinds 1990 heeft de energie- en natuurlijke hulpbronnensector 418 miljoen dollar aan federale politici gedoneerd en transportbedrijven 355 miljoen. De grote vervuilers prefereren weliswaar de Republikeinen, maar de meeste subsidiëren ook Democraten. Het volledige Amerikaanse politieke systeem is dus verpacht aan mensen die hun winsten voor ons ecosysteem plaatsen.

Dus geloof niet in al die onzin over een volgende president die dit probleem wél zal oplossen. Zolang de Amerikanen de financiering van campagnes niet aanpakken, laten hun politici geld nog steeds voor het ideaal gaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden