Biobilletjes

Jonker heeft er 'honderd procent vertrouwen' in dat hij er ooit zal komen, de bioluier. Baby's moeten op ecologisch verantwoorde wijze hun behoefte kunnen doen in een luier die volledig afbreekbaar is....

FRANK HENDRICKX

Van onze verslaggever

Frank Hendrickx

AMSTERDAM

Soms vraagt hij zich in stilte af: Valt er niets anders te ontwikkelen? Maar dan gaat Hans Jonker toch weer onverdroten verder met zijn bioluier. De luier die alom geprezen is door mensen en instituten met een goed ontwikkeld milieugeweten, maar ondanks jarenlange investeringen van Jonker nog steeds niet in productie is.

Ook daarvoor was Jonker in de weer met luiers. Als één van de eerste ondernemers in Nederland zette de voormalig verpleegkundige een katoenservice op poten, die katoenen luiers ophaalde en vervolgens weer schoon afleverde bij de huishoudens. Toen het wassen van katoenen luiers net zo vervuilend bleek als het gebruik van wegwerpluiers bouwde hij die onderneming weer snel af.

Jonker kan als kenner van het product de talrijke voordelen van zijn bioluier, die volledig is gemaakt van afbreekbare materialen, routineus opsommen. 'De luier kan in de GFT-bak worden gedeponeerd, waardoor de afvalberg met vijf procent zal afnemen. De materialen kunnen verder schoon worden geproduceerd, dragen niet bij tot het broeikaseffect en de afvalverwerking is ongeveer honderd gulden per ton goedkoper.'

Afgelopen vrijdag behaalde het product van Jonker nog een gedeelde eerste plaats op het gala van de nationale Toekomstsprijs en eerder sleepte de bioluier ook al de DSM-milieuprijs in de wacht. 'Het publiek vraagt zich natuurlijk af: “Waar kan ik die luier kopen?” Het antwoord luidt: Nergens.'

Jonker komt tot dusver niet verder dan kleine testopstellingen waarmee slechts enkele baby's van milieubewuste ouders van bioluiers kunnen worden voorzien. Massaproductie lijkt nog ver weg, want er is grote schaarste aan de benodigde grondstoffen.

Een schaarste die niet nodig is, want meerdere bedrijven in Europa zijn goed in staat de 'afbreekbare polymeren' te maken. 'Maar de industrie is kopschuw. Ze zien de markt nóg niet zitten. Ze vinden de vraag te onduidelijk', constateert Jonker. Bovendien zijn de niet afbreekbare grondstoffen veel eenvoudiger en goedkoper te produceren.

Jonker vindt de houding van de farmaceutische industrie niet logisch. 'Volgens berekeningen zal de markt van komposterende producten over tien jaar een omvang van zestig miljard gulden hebben. De toepassingen zullen uiteenlopen van drinkbekers, verpakkingen, bouwmaterialen, verf, kauwgum, bodybags tot kunstmest.

'Het is de vraag van het kip en het ei. De petrochemische industrie vreest dat er geen markt is, maar die kan er ook niet zijn, omdat het product er niet is. Zo blijf je bezig.'

De vraag van de consument is er zeker, daarvan is Jonker overtuigd. Dat merkt hij aan de reacties op kleine schaal. 'Een grote luierfabrikant', waarvan de uitvinder de naam niet wil noemen, blijkt dat ook te vinden. De gesprekken over een samenwerking tussen Culotte Bioproducts en de bekende fabrikant zijn in een vergevorderd stadium. 'Als de contracten getekend zijn, ben ik niet zo'n kleine speler meer.'

Volgens Jonker is zijn uitvinding voor grote producenten zeer aantrekkelijk. Op de huidige milieu-onvriendelijke luiers wordt door de sterke onderlinge concurrentie nauwelijks nog winst gemaak. Voor de bioluier zal de consument meer willen betalen. Bovendien hoeven de productiekosten niet al te hoog te zijn.

'De productiekosten van de bioluier zullen ongeveer vijftien procent hoger liggen dan bij gewone luiers. Bij de meeste ecologisch verantwoorde producten liggen die al snel veertig tot vijftig procent hoger. Dus het valt mee.'

Als Jonker daadwerkelijk tot productie kan overgaan, moet de introductie van de bioluier 'zeer zorgvuldig' gebeuren. De afvalverwerkende industrie en de overheid vrezen namelijk dat de consument ook de niet-afbreekbare luiers in de biobak zal gooien.

'We zoeken nog naar een goed marketingconcept. De consument moet weten dat mijn luier de enige luier is die ze weg kunnen gooien. Anders is het hele concept kapot.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden