Amerikaanse beleggers spelen zelf handelaar

Beleggers hebben geen handelaren meer nodig. De SOES-bandieten stappen dankzij de elektronica zelf de beursvloer op. Maar daardoor nemen ook de risico's toe en lopen de emoties hoog op....

Van onze verslaggevers Bert Lanting en Peter de Waard

De hedendaagse Amerikaanse goudzoekers zitten achter het computerscherm te handelen in aandelen. Je kan er rijk mee worden, maar het kan ook veel geld kosten.

Daghandel is in de VS een rage geworden. Duizenden mensen speculeren elke dag via day trading-firma's op de aandelenmarkt. Het komt erop neer dat je op een kantoor van een bij de beurs aangesloten broker een hokje met een supermoderne computer huurt en elektronisch aandelen gaat inkopen en verkopen. Sommige bedrijven laten zelfs mobiele 'trading rooms' door het land trekken; bussen ingericht met computers waar de aandelengokkers kunnen werken.

Volgens de laatste schattingen hebben al vijftigduizend daghandelaren hun gewone beroep eraan gegeven om hun geluk te beproeven op de aandelenmarkt. De sfeer in de trading-rooms heeft veel weg van die in een gokpaleis. Beleggers kijken even gebiologeerd naar hun schermen als gokverslaafden naar een fruitautomaat.

De hectiek van de aandelenhandel is echter voelbaar. Om 14.03 uur en tien seconden licht de koers van het fonds Amazon.Com op het scherm op. De koers is met 0,25 dollar gedaald. Bliksemsnel koopt de particulier honderd aandelen. Zeven seconden later licht de koers opnieuw op. Amazon stijgt met een 0,5 dollar. Onmiddellijk verkoopt hij de aandelen weer: winst vijftig dollar. Nog geen tien seconden later stort hij zich weer op een nieuw fonds, waarvan de koers oplicht. Als Amazon.Com opnieuw even daalt, kan hij het trucje herhalen. In een dag tijd kan de particulier wel tientallen malen aandelen van hetzelfde fonds hebben gekocht en verkocht.

De daghandelaar is een soort onderhuurder op de beurs. Hij heeft dezelfde faciliteiten als de broker zelf. Die staat echter garant dat de daghandelaar ook zijn verplichtingen nakomt; de levering en betaling van de aandelen. De meeste 'day trading'-bedrijven eisen op hun beurt een minimum-inleg van tienduizend gulden van hun klanten. Indien de daghandelaar dit bedrag heeft verspeeld, moet hij stoppen met zijn spelletje. Dit strenge toezicht vereist dat de daghandel ook bij de broker op kantoor en niet thuis via Internet plaatsvindt.

De daghandelaren speculeren vooral op de high tech-markt, de Internet-aandelen die veel sneller op en neer gaan dan de traditionele aandelen. Het is een riskante bezigheid, temeer daar veel daghandelaars zich nauwelijks verdiepen in de bedrijven waarin zij handelen, maar louter naar de bewegingen op het scherm kijken. Soms wordt zelfs met geleend geld gespeculeerd.

Toezichthouders op de reguliere aandelenhandel klagen dat de daghandelaren vaak onervaren zijn en onvoldoende worden beschermd door de day trading-firma's. 'Daghandelen is niet zo eenvoudig, als het lijkt', zegt Ari Kiev, de schrijver van een boek over day trading. Volgens hem schilderen de day trading-firma's de vooruitzichten vaak te gunstig af. 'Ze zeggen er niet bij hoe riskant het is'.

All-Tech Investment, de firma waar een handelaar deze week een bloedbad aanrichtte, is een van de grootste 'day trading'-firma's in de Verenigde Staten. Het bedrijf heeft vestigingen in 23 Amerikaanse steden en eist een minimum-inleg van vijftigduizend gulden van de daghandelaren.

Het bedrijf biedt zijn klanten het gebruik aan van het zogenoemde 'small order execution system' (SOES), dat daghandelaren in staat stelt razendsnel pakketten van maximaal duizend aandelen te verhandelen. De gebruikers van het populaire systeem staan op de beurs bekend als de 'SOES-bandieten'.

Oprichter Harvey Houtkin gaat er prat op dat zijn bedrijf beginnende daghandelaren een cursus van vier weken biedt om hen in te wijden in de geheimen van het zenuwslopende beroep. Zijn bedrijf prijst het daghandelen aan als een prachtige gelegenheid voor mensen die 'op een dood punt zitten of ontevreden zijn hun huidige werk'.

All Tech Investment werd onlangs op de vingers getikt door de autoriteiten in de staat Massachusetts wegens misleidende advertenties. Volgens de autoriteiten gaf het bedrijf daarin een veel te rooskleurig beeld van de perspectieven. Uiteindelijk betaalde het bedrijf een boete van ruim een half miljoen gulden.

De Nederlandse beurs kende vroeger ook daghandelaren. Zij waren fysiek aanwezig op de beursvloer en probeerden daar winst te maken door te profiteren van tijdelijke koersschommelingen. Sinds de aandelenhandel is gecomputeriseerd, is de Nederlandse daghandelaar uitgestorven. Misschien keert hij in een moderne Amerikaanse vorm weer terug.

Calo Begijn van de Nederlandse Internet-broker IMG Holland verwacht niet dat het hier ook zo'n massale vorm zal aannemen. 'Wij kennen minder fondsen die dagelijks enorme koersschommelingen maken.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden