Al jaren twijfels over betalingen Coolsingeltoren

In Rotterdam, een stad vol hoogbouw, komt ooit – op de plaats van het oude Luxor Theater – zeer hoge hoogbouw....

De plannen voor het megaproject (60 duizend vierkante meter kantooroppervlakte, 50 verdiepingen wonen en werken, 290 parkeerplaatsen èn een theater met 650 stoelen) ontsproten eind vorige eeuw in de kantoren van bouwonderneming HBG en het Bouwfonds Nederlandse Gemeenten. Jan van V., de hoofdverdachte in de vastgoedfraude, was daar directeur projectontwikkeling. Ook na zijn vertrek bij het Bouwfonds in 2001 bleef Van V. zich met de Coolsingeltoren bemoeien.

HBG, de eigenaar van de grond, deed enkele jaren terug zijn 50-procentsbelang in het project over aan BPF Bouw, de vastgoedtak van het pensioenfonds voor de bouwnijverheid. Architect van wat een van de de hoogste kantoorgebouwen van het land moest worden, was de Nederlands-Amerikaanse wolkenkrabberspecialist Rene Steevensz uit Chicago. Steevensz was een vaste zakelijke relatie van Jan van V.

Datzelfde geldt voor Willemsen Minderman. Deze projectontwikkelaar uit Capelle a/d IJssel moest de vergunningen regelen en contacten leggen met makelaars die de woningen en kantoren in de toren konden verhuren. Het contact tussen Willemsen Minderman, Van V. en zijn eeuwige compaan en oom, Nico V. dateerde van een gezamenlijke boottrip midden jaren negentig. Inmiddels is gebleken dat dat de onderneming uit Capelle a/d IJssel jarenlang een financiële speelbal was van het duo, dat veel van hun verdachte betalingen via het bedrijf lieten lopen.

In het Coolsingelproject liepen de door de projectontwikkelaars gemaakte kosten snel op. Volgens Dick van Hal, de huidige directeur van BPF Bouwinvest, die namens het pensioenfonds de vastgoedbeleggingen doet, doken er in 2000 opeens rekeningen op voor een totaal van 13 miljoen euro. Bouwfonds betaalde de helft, het pensioenfonds van de bouw de andere 6,5 miljoen.

Met tegenzin, want het fonds had twijfels over deze rekeningen, of in ieder geval over een deel daarvan. Vermoed wordt dat er circa drie miljoen euro betaald is voor ‘verzonnen werkzaamheden’.

De toenmalige directeur Anne Bodzinga is twee keer door justitie gehoord als getuige, net als twee andere (ex)BPF-ers. Hij verklaarde dat er twijfels waren over de kosten en de prestaties die daarvoor werden geleverd. In het justitieonderzoek worden op dit moment vele facturen tegen het licht gehouden, omdat het vermoeden bestaat dat deze vals zijn. Kregen er makelaars te veel betaald? Is er geld overgemaakt naar privévennootschappen van werknemers van pensioenfondsen?

Bodzinga trok in 2002 aan de bel bij het Bouwfonds. Een intern onderzoek van de accountants van PWC was het gevolg. Nee, kreeg Bodzinga nadien te horen van de voorzitter van de Raad van Bestuur van het Bouwfonds, er was niet gefraudeerd. Dat had het onderzoek uitgewezen, al kreeg hij het rapport niet te zien.

BPF zelf besloot Hoffmann Bedrijfsrecherche in te huren om de gangen van een eigen manager na te lopen. Ook dat leverde niets op.

Nu, meer dan acht jaar verder, terwijl de bouw van de Coolsingeltoren op zich laat wachten en huurders nog niet zijn gevonden, lijkt alles verklaarbaar. Zeker omdat de methodes die Jan van V. hier in samenwerking met Willemsen en Minderman toepaste, stelselmatig in andere bouwprojecten opdoken.

Justitie wil nu precies weten waar de door BPF Bouw betaalde miljoenen terecht zijn gekomen. Datzelfde geldt voor het bouwpensioenfonds. De kersverse vastgoeddirecteur Dick van Hal wil dat ‘de zaak tot op de bodem wordt uitgezocht’.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden