Akkoord zonnestroom Sahara

Voor 2012 moet duidelijk zijn of de bouw van enorme zonnecentrales in de Sahara financieel en technisch haalbaar is. Daartoe heeft een consortium van twaalf voornamelijk Duitse bedrijven maandag in München een overeenkomst gesloten. De twaalf, waaronder Siemens, RWE, Eon, Deutsche Bank, herverzekeraar Münchener Rück en het Algerijnse voedingsmiddelenconcern Cevital, willen 15 procent van Europa in 2050 van zonnestroom gaan voorzien.

Van onze verslaggever Michael Persson

De kosten van het plan worden geschat op 400 miljard euro. Voor dat geld moeten tientallen vierkante kilometers aan parabolische zonnespiegels in de woestijn worden neergezet. De zonnestralen worden geconcentreerd in het brandpunt, waar ze een buis met olie verhitten. De olie transporteert de warmte naar een centrale, waar stoom wordt opgewekt die een turbine aandrijft.

De twaalf bedrijven hebben een intentieovereenkomst getekend waarin ze afspreken voor 31 oktober een bedrijf op te richten, Desertec Industrial Initiative (DII) geheten. Dat bedrijf krijgt drie jaar de tijd de financiering en het technische concept uit te werken.

Hoeveel geld elk van de twaalf bedrijven zal storten, is nog niet bekend. Wel is duidelijk dat de partners hopen op 1 miljard euro startsubsidie van de Europese Commissie.

Het idee van het zonnepark in de Sahara stamt van de Club van Rome, uit 1972. De stichting Desertec hield het plan warm, en kreeg dit jaar Münchener Rück achter zich. Die onderneming, een verzekeraar van verzekeraars, nam de handschoen op en organiseerde het industriële consortium.

De techniek van Concentrating Solar Power (CSP) bestaat al langer. In de Mojave-woestijn in Californië staan als sinds 1984 zulke installaties. Ook Marokko, Algerije en Egypte gebruiken CSP.

Toch zijn er grote uitdagingen. In de Volkskrant rekende expert Paul Lako van het Energieonderzoekscentrum ECN in Petten vorige maand voor dat het lastig wordt om met 400 miljard euro aan de beoogde 15 procent te komen. Zo zal de aanleg van hoogspanningskabels naar Europa de stroom twee keer zo duur maken als wanneer de elektriciteit in Noord-Afrika zelf wordt gebruikt.

Daarnaast hebben de installaties forse onderhoudskosten, omdat ze tegen zand moeten worden beschermd. Dat de politieke situatie in Noord-Afrika te instabiel zou zijn, wordt door de initiatiefnemers weggewuifd. ‘Er is genoeg plek’, aldus bestuurslid Torsten Jeworrek van Münchener Rück. ‘We kunnen altijd een geschikte locatie vinden.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden