Uitgeprocedeerde asielzoekers bij de Jaarbeurs in Utrecht waar de extra ledenraad over de strafbaarstelling van illegaliteit plaats vond.
Uitgeprocedeerde asielzoekers bij de Jaarbeurs in Utrecht waar de extra ledenraad over de strafbaarstelling van illegaliteit plaats vond. © Marcel van den Bergh/ de Volkskrant

Prima idee: een asielzoeker adopteren, deze lezers doen mee

Verrijking

Adopteer een asielzoeker, stelt Kiza Magendane (O&D, 15 december). Dat is mij uit het hart gegrepen. Jaren geleden ontmoette ik op mijn werk een minderjarige asielzoeker die een oriënterende stage bij ons ging lopen. Ik raakte voorzichtig met hem aan de praat en nodigde hem uiteindelijk uit om eens langs te komen.

Het duurde even, maar hij kwam langs en nog eens... Ik heb hem vrij snel daarna voorgesteld aan buren en vrienden, en een paar maanden later aan familie. Inmiddels is hij een onderdeel geworden van mijn leven en van de familie- en vriendenkring. Een verrijking.

Eén kanttekening heb ik wel bij het verhaal: je 'adopteert' een asielzoeker, maar één is meer dan genoeg voor een mensenleven. Alle sores krijg je ook erbij : bijvoorbeeld het drie keer afgewezen worden in de asielaanvraag (die dan drie dagen later gelukkig wel wordt gehonoreerd met een verblijfsvergunning) of de 'overdracht' als de minderjarige 18 jaar wordt.

En, uit ervaring weet ik dat je als je vrijwilligerswerk doet een zak met geld mee moet nemen. Ik wil daarmee niet zeggen dat ik op de overheid zit te wachten, maar Magendane heeft gelijk: erkenning van dit soort 'werk', waar nodig met financiële ondersteuning , zou anderen kunnen stimuleren het ook te gaan doen.

Hetty Londo, Deventer

Machteloos

Ik ben 69 jaar en ik herinner me nog goed hoe we in 1956 trots waren dat we de Hongaren opvingen. Gewoon thuis en met de zwemvereniging. En ik voel me nu machteloos en boos omdat we zo weinig doen voor de vluchtelingen die nu een veilige plaats nodig hebben. Mijn partner en ik praten erover maar komen niet tot actie.

Het artikel van Kiza Magendane sprak ons dan ook heel erg aan: 'Fatsoenlijke medemens, adopteer een asielzoeker.' Vier belangrijke woorden:

- Fatsoen: niet als vorm, maar als innerlijke beschaving.

- Medemens: een mens zoals wij zelf, met dezelfde rechten.

- Adopteer: dat is je ontfermen over, met alle risico's en onzekerheden die erbij horen.

- Asielzoeker: iemand die recht heeft op een huis, veiligheid en zelfontplooiing.

Overheid, maak gebruik van gewone mensen. Ondersteun initiatieven die misschien buiten de orde vallen, maar wel binnen de participatiegedachte. En medemensen, laat van je horen. Misschien staan we samen sterk. Wij weten ook niet zo goed waar we moeten beginnen, we hopen dat Kiza Magendane bij meer mensen iets heeft losgemaakt die net zoals wij, zeggen: wij doen mee.

Jacqueline Rademaker, Nijmegen

Briljant

Asielzoekers hebben soms moeite met het integreren in onze samenleving. Een oplossing is de mogelijkheid een asielzoeker te adopteren, waarbij je verantwoordelijk bent voor de gastvrijheid, verbinding en betrokkenheid van de asielzoeker. Een briljant idee. Het helpt asielzoekers niet alleen met het integreren in onze samenleving, het lijkt mij ook een stuk prettiger dan alleen maar in een asielzoekerscentrum te zitten.

Jelmer Basting, Wemeldinge

Open zenuw

Wat Kiza Magendane aan de orde stelt raakt een open zenuw. Zelf heb ik mij ook meermalen afgevraagd waarom het COA niet het initiatief neemt om mensen in de gelegenheid te stellen asielzoekers op te nemen. Ik ben best bereid dat onder nader vast te stellen voorwaarden te doen. Tijdens de Hongaarse opstand in 1956 en eerder, toen Indische Nederlanders hals over kop Indonesië moesten verlaten, speelde hetzelfde probleem. Zij werden deels in pensions en deels bij particulieren ondergebracht.

R. Bouckaert, Dordrecht