Onze gids van de week Ziggy Marley

Ziggy Marley gidst: Han Solo, Pelé, Miles Davis en het beste van zijn vader

Ziggy Marley Beeld Els Zweerink

Tussen twee uitverkochte optredens door vertelt Ziggy Marley graag wat er zo goed is aan Han Solo en Pelé, waar je moet eten in Jamaica en LA, en wat de beste platen zijn van Miles Davis en, ja, zijn vader.

Jamaicaanse artiesten hebben een reputatie in de muziekindustrie (lastig om concrete afspraken mee te maken, altijd te laat, als ze überhaupt komen opdagen) en Ziggy Marley (49) heeft voldoende zelfspot om daar met graagte grappen over te maken, maar in werkelijkheid beantwoordt hij totaal niet aan het clichébeeld. Observeer hem op deze drukke dag in Amsterdam en je ziet: Ziggy heeft het plichtsbesef en het arbeidsethos van zijn vader.

Hij is in Nederland voor uitverkochte cluboptredens in Amsterdam en Rotterdam, ter ondersteuning van zijn nieuwste album Rebellion Rises, dat door de ­critici werd ontvangen als een van zijn betere.

Van alle kinderen die Bob kreeg, staat Ziggy bekend als de zoon die het nadrukkelijkst de fakkel van zijn vader heeft overgenomen, al houdt hij ook van psychedelische rock, jazz en nog veel meer – en weeft hij die accentjes graag door zijn muziek heen.

Tussen de twee Nederlandse concerten in is hij beschikbaar voor ongeveer alles dat hem gevraagd wordt: interview hier, radio-optreden daar en nu weer een radiosessie, live vanuit de Gibson Room, Amsterdams filiaal van het  beroemde gitaarmerk, met fenomenaal uitzicht over stad en IJ.

David Nesta Marley (hij ging zich Ziggy noemen omdat hij fan was van David ­Bowies alter ego Ziggy Stardust) is de oudste zoon van Bob en Rita Marley. In oktober wordt hij 50, een leeftijd waar zijn ­vader nooit in de buurt kwam: toen Bob in 1981 overleed, was hij pas 36 jaar. Ziggy was 12.

Beeld Els Zweerink

De radiosessie zit erop. Wat nu? O ja, de Nederlandse schilder Jasper Krabbé heeft een levensgroot portret van Ziggy gemaakt en is in de A’dam Toren aanwezig om het aan hem te presenteren tijdens een ‘persmoment’. Ziggy is vermoeid, dat heeft zijn manager gezegd, maar hij is oprecht enthousiast over het schilderij. Hij poseert bij het doek, omhelst Krabbé, maakt een praatje met hem en staat cameraploegen te woord.

En nu? O ja, de Volkskrant. Gesprek over dingen die hij mooi vindt en mensen die hij bewondert. Geen probleem. Hallo, Nederlandse vriend, sorry voor het kwartiertje vertraging.

‘Kom, we zoeken een rustig plekje. Ik ben een beetje moe, dus misschien willen sommige titels en namen me niet te binnen schieten. Dan vraag ik het even aan mijn manager. Die weet meer over me dan ikzelf.’

Eén keer heeft hij zijn hulplijn nodig. Ziggy zegt dat hij een prachtig boek aan het lezen is, een Amerikaanse klassieker... hoe heet het nou ook weer? Hij beent het kamertje uit, naar zijn manager, die op een klapstoel zit, laptop op schoot.

‘Wat lees ik ook weer in de bus? Die ­roman?’

Of Mice And Men van John Steinbeck.’

‘Yes. Dat is ’m.’

Heeft hij A Brief History Of Seven ­Killings eigenlijk gelezen, het kolossale ­Jamaica-epos van zijn generatiegenoot Marlon James, waarin de mislukte moordaanslag van december 1976 op ‘The Singer’ wordt gereconstrueerd en de naam van zoontje Ziggy ook even valt?

‘Ik heb eróver gelezen,’ zegt Ziggy. ‘Het boek zelf nog niet. De dikte intimideert me een beetje, geloof ik.’

En het onderwerp? Een moordaanslag op je beide ouders, vanuit het perspectief van de daders, dat kan zware kost zijn.

‘Neuh, dat intimideert me dan weer minder’, zegt Ziggy, die zijn hulplijn verder niet meer nodig heeft. Hij redt zich prima met het spelletje van de Volkskrant en heeft er nog schik in ook.

Beeld Els Zweerink

1. Album: Miles Davis – Bitches Brew (1970)

‘Toen mijn muziekcarrière van de grond kwam, een paar jaar na de dood van mijn vader, was ik me erg bewust van de traditie waarin ik stond: Jamaica, reggae, mijn achternaam. Het maakte me trots, ik wilde me er niet van distantiëren, maar het drukte soms wel op me.

‘In die periode leerde ik Bitches Brew kennen, Miles Davis’ meest geflipte experimentele en ook controversiële album. Elke noot op die plaat ademt vrijheid: muzikale vrijheid, maar ook spirituele.

‘Nu wil ik niet zeggen dat ik sindsdien zo’n muzikale wildebras geweest ben: ik ben de reggaetraditie altijd wel trouw gebleven, maar als ik de behoefte voel om in de studio iets geks of experimenteels te doen, dan denk ik aan Bitches Brew en zeg ik tegen mezelf: gewoon doen. Niet bang zijn.’

‘Elke noot op die plaat ademt vrijheid: muzikale vrijheid, maar ook spirituele.’

2. Filmpersonage: Han Solo (Star Wars)

‘Toen ik 9 jaar was, nam mijn moeder me in Kingston mee naar Star Wars, het eerste deel dat later bekend is komen te staan als deel IV, A New Hope. Ik heb daar een levenslange liefde aan overgehouden voor films die zich in de ruimte afspelen.

‘Mijn favoriete personage was Han Solo. Meteen. Geweldige rol van Harrison Ford. Han Solo had energie, hij was het vuur van die film. Ik viel als een blok voor zijn totale onafhankelijkheid. Hij was een rebel, zijn karakter sprak enorm tot mijn verbeelding.

‘Ik heb gezien dat er nu een nieuwe film is, Solo, die helemaal over Han gaat en waarbij een andere acteur de jonge Han Solo speelt.

‘Ik heb hem nog niet gezien, ik twijfel een beetje, zeker na het lezen van een paar niet zo beste recensies. Misschien doet het wel afbreuk aan mijn jeugdheld. Ik ben er wat huiverig voor.’

‘Geweldige rol van Harrison Ford. Han Solo had energie, hij was het vuur van die film.’ Beeld Imageselect

3. Eten: ‘Box food’ in Trenchtown, Jamaica

‘Ben je al eens in Jamaica geweest? Zeker doen. Kom naar Trenchtown, de buurt waar mijn vader is opgegroeid en ik ook. Ik speelde er op straat, hing er rond met mijn vrienden. Het is er nog steeds een vervallen zooitje, maar toch is er ook veel veranderd: toeristen bezoeken de belangrijke reggae- en Bob Marley-locaties. De wijk is iets opener dan vroeger: nog wel rauw, maar minder gevaarlijk.

‘Eén traditie staat nog overeind. Mensen koken er heerlijk simpel eten dat ze verkopen vanuit hun voordeur. Ze scheppen het voor je in een doosje. Box food. Het kost weinig en het is bijna altijd ­lekker. Het kan van alles zijn, meestal rijst met geroosterde kip of gebakken vis en wat bonen of groenten.

‘De meeste toeristen bezoeken Trenchtown, bekijken wat reggaeplekken en gaan weer weg, om in een toeristengebied een hamburger te eten en pina colada’s te drinken. Jij weet nu beter. Blijf in Trenchtown en koop box food. Het is de echte smaak van Jamaica.’

CV Ziggy Marley

1968 17 oktober geboren in Kingston, Jamaica

1979 eerste single met familieband The Melody Makers

1981 vader Bob Marley op 11 mei overleden

1985 debuutalbum Ziggy Marley & The Melody Makers

1988 album Conscious Party; eerste van acht Grammy Awards

1996 themasong Believe In Yourself voor kinderserie Arthur

1999 zevende en laatste Melody Makers-album The Spirit Of Music

2003 solodebuut Dragonfly

2007 oprichting Unlimited Resources Giving Enlightenment (URGE), Ziggy’s hulporganisatie voor kinderen in arme landen

2014 vijfde soloalbum Fly Rasta, achtste Grammy Award

2018 zevende soloalbum Rebellion Rises

Ziggy Marley woont in Los Angeles met zijn Israëlisch-Iraanse vrouw Orly Agai en hun vier kinderen: Judah (13), Gideon (11), Abraham (7) en Isaiah (2). Uit eerdere relaties heeft hij nog drie kinderen.

Beeld Els Zweerink

4. Mens/Politicus: Nelson Mandela (1918-2013)

‘Het is een cliché, ik weet het, maar ik zou willen dat er meer grote politieke leiders waren als Nelson Mandela. Die man is ­tegengewerkt, vervolgd, opgesloten, weggezet als terrorist en in veel opzichten ongelooflijk mishandeld. Maar toen hij vrijkwam, koesterde hij geen wrok. ­Tegen niemand. Hij was nota bene in staat compassie te voelen met zijn onderdrukkers.

‘Weet je waarom ik hem noem? Omdat ik het zo zorgwekkend vind dat er op dit moment geen enkele leider van dat kaliber is, waar ook ter wereld. Ik zie ze niet. Niet in de VS, niet in Rusland, maar ook niet in Duitsland of Frankrijk, of in­ Jamaica of Nederland of een ander klein land: nergens een leider die zich vanuit spiritueel leiderschap en basale goedheid tot álle mensen richt, omdat we allemaal bij elkaar horen. Dat is een groot probleem voor de wereld.’

‘Ik vind het zorgwekkend dat er op dit moment geen enkele leider van dat kaliber is, waar ook ter wereld.’ Beeld AFP

5. Album: Bob Marley – Survival (1979)

‘Als ik een favoriet Bob Marley-album moet noemen, noem ik Survival, omdat het me veel heeft geleerd over mijn roots en identiteit. Van al zijn albums is deze het meest ‘Afro-centric’.

‘Je moet weten: ik zat op een ­katholieke high school en was daar nogal een rebelse leerling. We kregen wel ­geschiedenis, maar dat bleef erg vlak: we leerden dat wij Jamaicanen vroeger ­slaven waren, maar verder niets ­wezenlijks over Afrika, over de groots­heid van dat continent. Die aanvullende geschiedenis­les heb ik gekregen van mijn vader, na zijn dood, via het album Survival. Het was de soundtrack van mijn tienerrebellie.

‘Het is de militantste en meest gefocuste collectie songs die mijn vader schreef, vind ik: heel scherp, nadrukkelijk gericht op Afrika.’

‘De militantste en meest gefocuste collectie songs die mijn vader schreef.’

6. Restaurant: Sushi Sushi ­ (326, South Beverly Drive, Beverly Hills 90212, CA, USA)

‘We wonen alweer jaren in Los Angeles en zijn daar erg gelukkig. Laat ik je mijn favoriete buurtrestaurant tippen. Ik ben gek op sushi. L.A. is een geweldige sushistad. Sushi Sushi maakt de beste van allemaal: vers, simpel en smakelijk. Het is een klein tentje, eenvoudig ingericht.

‘Ik beoordeel eten met mijn gevoel: hoe vóél ik me als ik het gegeten heb? Soms is eten goed bereid, maar voel ik me na de maaltijd... zwaar, niet blij. Als ik bij Sushi Sushi heb gegeten, voel ik me licht en energiek.

‘Het chagrijn van de chef, de oude knorrepot Shige, is legendarisch in de omgeving. Daar moet je even doorheen leren kijken. Ik ga nu vriendschappelijk met hem om.’

‘Het chagrijn van de chef is legendarisch. Daar moet je even doorheen kijken.’ Beeld Jun Hiraoka

7. Boek: Dan Brown -  The Da Vinci Code (2003)

‘Deze week ben ik begonnen in Of Mice And Men van John Steinbeck. Ik houd van zulke historische, sociale vertellingen, vooral als ze zo mooi zijn opgeschreven. Goede, tragische personages ook: het duo George en Lennie. Het boeit me.

‘Ik lees graag en veel, maar nooit van kaft tot kaft. Ik lees een stukje, leg het dan weer weg, begin in een ander boek. Ik sprokkel. Het enige boek dat ik van kaft tot kaft gelezen heb, is The Da Vinci Code van Dan Brown. Ik heb iets met geschiedenis en religie en het verhaal van Jezus en de man die hij was. Dat boek greep me vanaf het begin en dat bleef zo tot de ­allerlaatste pagina.’

'Het enige boek dat ik van kaft tot kaft gelezen heb, is The Da Vinci Code van Dan Brown.'

8. Computergame: God Of War voor PlayStation (Sony Interactive Entertainment, 2018)

‘Omdat ik vaak de rust niet heb om te ­lezen, speel ik op tournee veel computerspelletjes. Mijn favoriet op dit moment is God Of War, een adventure game. Eerdere edities waren gebaseerd op Griekse mythologie, de versie van 2018 op Noordse mythologie: een soort Viking-thema.

‘Het mooie aan het spel is dat je op een spirituele reis gaat en dat je je als personage ontwikkelt. Het is heel meeslepend. Normaliter ben ik geen binge player, maar toen dit spel verscheen en ik het voor het eerst speelde, heb ik een hele dag onafgebroken naar dat scherm zitten gluren.’

‘Het mooie aan het spel is dat je op een spirituele reis gaat.’

9. Elektronica: UE Megaboom

‘Ik ben totaal geen elektronica- of gadget-nerd, maar ik vind het wel ontzettend ­belangrijk om op reis muziek van goede geluidskwaliteit te kunnen beluisteren. Sinds een tijdje heb ik de perfecte draagbare reisspeakers gevonden: de UE Megaboom, draagbare bluetoothspeakers. 

‘Ze zijn handzaam, makkelijk te vervoeren, waterdicht en het belangrijkst: ze geven een geweldig geluid, helder maar toch met een krachtige, diepe bas. Dat vinden Jamaicanen belangrijk. Ik heb een brede muzieksmaak. Ik heb deze week naar Kanye West geluisterd, maar ook naar Mozart, Fela Kuti, Miles Davis, Nat King Cole, David Bowie en mijn ­vader.

‘Ik laat al onze optredens opnemen en luister na afloop in de kleedkamer altijd de opnamen terug. Dat gaat echt uitstekend met deze speakers. Ik heb maar meteen een tweede set gekocht.’

‘De perfecte draagbare reisspeakers.’

10. Voetballer: Pelé (Edson Arantes do Nascimento)­

‘Zijn liefde voor voetbal heeft mijn ­vader aan me overgedragen. Hij voetbalde graag achter het podium, met dat virus heeft hij me besmet. Hij keek ook graag wedstrijden op tv. Zijn favoriete speler was Pelé en ook ik zou geen andere speler kunnen verzinnen die ik zo heb bewonderd. Pelé was een eenvoudige jongen, opgegroeid in armoede. Alleen al daarom boeide hij me.

‘Pelé was de meest begenadigde individualist die het spel voortbracht en tevens de speler die het muzikaalst voetbalde van allemaal: ritmisch, met een melodie en een beat.

‘Over het Braziliaanse elftal wordt altijd weer beweerd dat de samba in hun spel zit, maar hoe welwillend ik ook naar ze kijk: het is bijna nooit zo. Geen samba te bekennen. Dat de mythe elke keer weer zo hardnekkig de kop op steekt wanneer het over Brazilië gaat, komt door Pelé. In hem zat die samba écht.’

‘De speler die het muzikaalst voetbalde van allemaal: ritmisch, met een melodie en een beat.’ Beeld EPA
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.