Songfestival De concurrentie van Waylon

Wie haalt de Songfestivalfinale? Waylon moet vooral Duitsland, Italië en Moldavië vrezen

Wie gaat naar de finale? De huismerkversie van Army of Lovers, onze stronteigenwijze Waylon, of een Noor met een bronstige vioolsolo? De Volkskrant heeft wel een idee. 

Zanger Waylon (midden) bij de openingsceremonie van het Songfestival in Portugal. Foto HH

1. Noorwegen
Alexander Rybak - That’s How You Write A Song

De inzending van Noorwegen - gezongen door Alexander Rybak, die meer gemeen heeft met Alexander Klöpping dan alleen zijn voornaam - heet That’s How You Write A Song. Nou, kom maar op dan. Afgezien van de mierzoete, libidoverlagende songtekst (‘Step one: believe in it/And sing it all day long/Step two: just roll with it/That's how you write a song’) is That’s How You Write A Song een prima, vrolijk liedje dat vooral bijvoeglijke naamwoorden als ‘catchy’ en ‘funky’ en associaties met Bruno Mars en Justin Timberlake (ja, wéér) oproept. En dan komt de Noor ook nog eens met een bronstige vioolsolo.
(7,5)

2. Roemenië
The Humans - Goodbye

De Roemenen keren terug naar de jaren tachtig en werpen zelfs een cello in de strijd. Helemaal niks mis mee. De geblondeerde frontvrouw Cristina Caramarcu sjanst de aandacht naar zich toe en ze kan nog zingen ook, maar dat is het wel zo ongeveer. Goodbye ontspoort na 1.28 minuut en de balans tussen zacht en hard is volledig zoek. Dit is geen finalewaardig werk. Goodbye Roemenië.
(5)

3. Servië
Sanja Ilić & Balkanika - Nova Deca

De balkanfluit is zoals bekend een gargantuaans songfestivalcliché, maar de muziekprofessorale babyboomer die hier de openingstonen blaast weet er een fraaie spanning mee te creëren. Die wordt fluks overgenomen door bezwerende samenzang, die je dermate in vervoering brengt dat je bijna een minuut lang hoopt dat dit, als de onwaarschijnlijke hit Song to the Siren van This Mortal Coil uit 1984, een gooi naar de originaliteitsprijs doet, ritmesectieloos emotioneel op spanning blijft en níet openbarst in dreutelende balkantrommeldans. Hadden ze ons toch 57 seconden bij de neus.
(5)

4. San Marino
Jessika feat. Jenifer Brening – Who We Are

Laat u niet afleiden door die woestmakend belachelijke robots op het podium, want achter deze inzending gaat een verhaal schuil over veerkracht en doorzettingsvermogen. Jessika probeerde al tien keer haar geboorteland Malta te representeren, maar het lukte haar nooit om door de nationale finale te komen. Dit jaar stapte ze op de boot naar het Apennijns schiereiland om het eens in San Marino te proberen - en dus zitten wij er nu mee opgescheept. Who We Are is haastig uit de muur getrokken van automatiek Voorspelbare Europop 2000, inclusief ongemakkelijk rapintermezzo. Vrijblijvend carrièreadvies voor draufgänger Jessika: wijd al die energie aan het schrijven van een zelfhulpboek, getiteld Vallen en opstaan.
(4)

5. Denemarken
Rasmussen - Higher Ground

Een troep Vikingen is met een schip van Denemarken naar Portugal gevaren om hun marslied ten gehore te brengen. ‘Freeze the arrow in the air’, zingt baardmans Rasmussen, terwijl hij nadoet hoe hij letterlijk een pijl uit de lucht vangt. Waarna hij de punt in zijn hart steekt: ‘Make your mark and leave it hanging there.’ Onderwijl wordt er met een grote witte vlag gezwaaid. Maar desondanks voelt opgeven niet als verliezen, zingt Rasmussen, omringd door zijn strijdmakkers. Vrede is ook stoer, lijkt de boodschap te zijn van de Noormannen, wier lange manen wapperen door de windmachine.
(5)

6. Rusland
Julia Samoylova – I Won’t Break

Eigenlijk zou Julia Samoylova vorig jaar al haar opwachting maken, in de politieke arena te Kiev. Maar omdat ze had opgetreden op het door Rusland geannexeerde de Krim kreeg ze een inreisverbod van gastland Oekraïne, waarna Rusland besloot het Songfestival te boycotten en de zangeres te conserveren tot 2018 - zo kenden we het feest der verbroedering weer. I Won't Break gaat over de onbreekbare persoonlijkheid Julia Samoylova; de benen van de Russische raakten in haar kindertijd verlamd, maar gelukkig laat ze zich niet klein krijgen door haar rolstoel. In Lissabon zit ze fier bovenop een decorberg, maar met haar slepende popsong en pijnlijke uithalen gaan de Russen deze oorlog niet winnen.
(5)

7. Moldavië
DoReDos - My lucky day

Een onvervalste Songfestival-banger van Moldavië. My lucky day werd geschreven door de Russisch-Bulgaarse zanger Philipp Kirkorov (doe jezelf een enorm plezier en haal ‘m even door de Google Images) en wordt uitgevoerd door het Moldavische folkpop-trio DoReDos, een soort huismerkversie van Army of Lovers. Deze euforische eurodance met volks tintje is precies wat je wil horen als je in een Kretenzer discotheek staat en het zoveelste shotje achterover tikt. Perfect dus ook voor het Songfestival.
(8)

8. Nederland
Waylon - Outlaw In ‘Em

Stronteigenwijs heeft Waylon niet voor een zoete ballade gekozen, wat goed is, want daar worden we al mee doodgegooid. In Outlaw In ‘Em is Waylon de eenzame cowboy die zijn paard de sporen geeft en met opgeheven hoofd de horizon tegemoet gaat, terwijl hij een pittig portie countryrock ten gehore brengt. Je hoeft geen Leo Blokhuis te heten om op sommige momenten Paradise City van Guns N’ Roses te herkennen, maar hier kan het en van een gierende gitaar is nog nooit iemand slechter geworden. Over die dansers, persboycot en outfit van de man gaan we het niet hebben, want dit is een liedjeswedstrijd. Jippie ja jee!
(7,5)

9. Australië
Jessica Mauboy - We Got Love

Alle drie de keren dat Australië meedeed eindigden ze in de top tien, maar vroeg of laat word je een keer opgeslorpt door de middelpuntzoekende kracht van de ESF-vortex, die ervoor zorgt dat je denkt dat je nummers moet maken die bij het ESF passen. En zo zal de blije eurodance met synthesizers uit de budgetafdeling van het studiocomplex de laagste Australiënotering tot nu toe opleveren. Al is Mauboy nog zo plezierig girl next door, met haar jubelende uithalen.
(6)

10. Georgië
Ethno-Jazz Band Iriao - For You

De naam Ethno-Jazz Band belooft een swingend combo’tje met een gezonde scheut folklore, maar het blijkt hier om een sfeersponzerige act te gaan die ons terugvoert naar de jaren negentig – het decennium waarin plotseling veel zwartgeklede mannen op een podium stonden te zingen met de ogen dicht (vooruit, soms omdat ze blind waren). Het is allemaal heel gedragen, heel verantwoord en heel mooi gezongen. Maar echt zin om in Georgië op vakantie te gaan krijg je er niet van – terwijl we dat toch allemaal willen sinds Wie is de mol?.
(6)

11. Polen
Gromee feat. Lukas Meijer - Light Me Up

Nathan Rutjes – de man met het bekendste matje van Nederland – heeft een hoed opgezet, een leren jasje aangedaan en zich als de Poolse inzending het festivalterrein in Lissabon ingeluld. Hij heeft ook een dj meegenomen die op gezette tijden met zijn handen golfbewegingen naar de camera maakt, waarmee die meteen bewijst dat dat geklooi aan de knopjes ook maar toneelspel is. Light me up is verder een luchtig popdancedeuntje met een millennial-whoop (‘ooohooohooohooo’) en een handjes-in-de-lucht-drop die driekwart van het liedje beslaan.
(6)

12. Malta
Christabelle – Taboo

Het is tijd om het taboe te beslechten, voordat we allemaal beesten worden. Als Christabelle het zegt… Ze heeft het over een taboe rondom psychische ziekten. De Malteser boodschapper worstelt zelf ook met een broze mentale gezondheid. De afgelopen jaren strandde ze telkens in de selectie voor het Songfestival. Nu is het eindelijk zover, maar kan haar wankele stem het dancenummer met misplaatst grimey bruggetje live totaal niet aan. 
(5) 

13. Hongarije
AWS - Viszlát Nyár

Elk jaar is er wel een land dat probeert met Death Metal de volgende ronde te bereiken en dit jaar is dat Hongarije. Zij zeggen: 'De muziek van AWS is een middel om uiting te geven aan een breed spectrum van emoties: van extreme boosheid tot geëxalteerde vreugde.'  Wij zeggen: AWS schreeuwt vooral heel hard en klinkt als een liefdeloze Chinese kopie van 3 Doors Down, wat van zichzelf al een verschrikkelijke band is. Dus kan je nagaan.
(4)

14. Letland
Laura Rizzotto – Funny Girl

Dit donkere en jazzy liedje doet het na twaalven vast heel goed in een rokerige club in Riga, maar de Altice Arena in Lissabon en tv-kijkend Europa is andere koek. Ondanks de titel valt er weinig te lachen, zoals trouwens met onbeantwoorde liefdes wel vaker het geval is. Als soundtrack van de volgende James Bond-film voldoet Funny Girl evenmin, ondanks de nadrukkelijke poging 007 te behagen.
(6)

15. Zweden
Benjamin Ingrosso – Dance You Off

Zweden is het laatste decennium een beetje een angstgegner geworden, met twee uitstekende winnaars en verder wat matiger grut dat bijna categorische top 5-notering niet helemaal waarmaakt, zeker niet bij achteraf beluisteren. De achtste plaats bij de bookies nu lijkt in dat licht bijna een teleurstelling, terwijl dit echt een catchy nummertje is, met Ingrosso’s kietelig hoge stemmetje en een baslijn-met-handjeklap die op de zelfde eighties-discofunkgronden is geschoten als waar Timberlake placht te jagen. Veel slimme hooks, inclusief het extreem plotselinge einde.
(7,5)

16. Montenegro
Vanja Radovanović – Inje

Montenegro komt met een echte balkanballad, in het Montenegrijns zelfs, het type liedje waarvan lichtdoorlatende gordijnen beginnen te wapperen en zwanen een dramatische dood sterven. Op het podium laat Vanja Radovanović zich vergezellen door zangeressen die in wit satijn om hem heen draaien. Dit zou dus best weleens de muzikale verbeelding kunnen zijn van het Marktplaatsleed dat ‘trouwjurk NIEUW, wegens omstandigheden nooit gedragen’ heet.
(6)

17. Slovenië
Lea Sirk – Hvala, ne

Lea Sirk schijnt te spelen met het idee om een Douwe Bobesque stilte te laten vallen ergens halverwege haar lied. Verder doet Hvala, ne – vrij vertaald: ‘Nee, dank je’ – thematisch ook al denken aan folkdeun Slow down, al tapt Sirk muzikaal uit een geheel ander vaatje. Op een soort drum-‘n-bass-beat zingt ze haar aanklacht tegen de druk van het moderne leven. Geloof niet alles wat je wordt aangeboden, drukt ze haar Sloveense luisteraars op het hart. En daarna begint ze te dansen op een Harlem Shake-achtige drop. Al met al een warrige cocktail waarvan wij zeggen: nee, dank je.
(5)


18. Oekraïne
MELOVIN – Under The Ladder

In de bio van MELOVIN staat dat zijn artiestennaam een combinatie is van de achternaam van de Britse modeontwerper Alexander McQueen en Halloween. Verwarring alom. De 21-jarige ondernam verschillende pogingen om via talentenshows de Oekraïense faamladder te beklimmen en probeerde twee keer eerder aan het Songfestival deel te nemen. Zijn andere passie is parfumerie, lezen we; in Lissabon brengt hij een limited edition van zijn eerste geur uit. MELOVIN lijkt ons niet het type dat zich door ons laat tegenhouden wanneer wij na het beluisteren van zijn lawaaiige poplied (over dromen najagen zonder angst om te falen) zeggen: alle ballen op het reukwerk.
(4) 


De zekere finalisten:

Duitsland
Michael Schulte - You Let Me Walk Alone

Vrij hoog James Blunt-gehalte, deze inzending van Duitsland. Maar op de goede manier. Michael Schulte, die in Duitsland al even aan de weg timmert als YouTube-ster en Voice-deelnemer, levert met You Let Me Walk Alone een alleszins behoorlijke ballad af. Het liedje gaat over Schulte’s vader, die overleed toen de zanger 14 was. De tekst van You Let Me Walk Alone en de zang van Schulte gaan in Lissabon gegarandeerd voor kippenvel zorgen.
(8,5)

Frankrijk
Madame Monsieur - Merci

Genoeg gelachen. Frankrijk wrijft ons de vluchtelingencrisis nog even onder de neus. De naamgeefster van Merci is een Nigeriaans meisje dat in een boot wordt geboren op de Middellandse Zee. Merci (het liedje) is simpel en subtiel, daar ligt het niet aan, maar gevreesd moet worden dat de taalbarrière dusdanig hoog is dat buiten Frankrijk maar weinig kijkers zullen vatten welke boodschap Emilie Satt (Madame) en Jean-Karl Lucas (Monsieur) met hun staaltje elektro-pop verkondigen.
(7)

Italië
Ermal Meta e Fabrizio Moro – Non Mi Avete Fatto Niente

Ja! Raak. Ook Italië bezingt de somberder actualia, en wel: met aanslagen in Nice, Parijs, Londen kunnen jullie ons niet raken, we leven gewoon door – maar dan gezongen met die Italiaanse mijmering in de stem die het volmaakte midden weet te houden tussen moed en moed der wanhoop. Dan ook nog eens met dat Italiaanse schor waar een Amerikaanse emocorezanger zijn oogpotlood voor zou verbranden, en dat shuffelende beatje dat groot werd met Bruce Springsteens I’m on Fire, en sindsdien het ideale vehikel is voor melancholieke overpijnsels. Mooi hoor!
(8)

Spanje
Alfred & Amaia – Tu canción

Pak de dropveters, grijp een danspartner en trek hem of haar dicht tegen je aan (uiteraard met wederzijdse instemming). We gaan schuifelen! Alfred en Amaia zitten eerst ieder achter een eigen piano – die van hem wit, die van haar zwart – maar staan al snel op (terwijl de piano gewoon doorspeelt) en lopen naar elkaar toe. Al slowend maken ze het liedje af, op vol volume zingend, luttele centimeters van elkaars gezicht. Op dat moment zit je er al klaar voor, en ja hoor, Alfred en Amaia sluiten af met een zoen. Nou ja, een zoentje.
(6,5)

Groot-Brittannië
SuRie – Storm

Middenin de Brexit zwelt vanuit Groot-Brittannië een troostlied aan. Het heeft een hoog samen staan we sterk-gehalte en lijkt - niet alleen vanwege ‘Hey brother’ - helemaal in het begin nog op een Avicci-klapper uit te lopen. Als singer-songwriter Susanna Marie voor het eerst kwinkeleert dat stormen niet eeuwig voortduren lijkt alles mogelijk, maar nee. Storm blijft een braaf meedeindeuntje, gezongen met matching zalvende glimlach. 
(6,5)

Portugal
Cláudia Pascoal – O Jardim

Organisator Portugal hengelt dit jaar opzichtig naar een plaatsje in de Spotify-playlist Maximum Concentration, met het elfachtige voorkomen en evenzo elfachtige stemgeluid van zangeres Cláudia Pascoal. Prima achtergrondmuziek voor tijdens het werken dus, of onder een reclame voor een duurzame bank waarnaar het toch te veel werk lijkt om over te stappen. Ingetogen mag best op het Songfestival – de winst van Portugal vorig jaar is er zelfs het bewijs van – maar er moet wel iets gebeuren met het hoofd of het hart. Tijdens het monotone O Jardim dwalen de gedachten af, naar de overstapservice van die duurzame bank bijvoorbeeld, en nee, daar kan geen magenta-kleurspoeling tegenop.
(6,5)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.