Waarom een reis naar het Engelse Hull de moeite waard is

In 2003 stond Hull bekend als de slechtste plek in Engeland om te wonen, maar inmiddels heeft het zich opgewerkt tot City of Culture 2017. En terecht: het is er onverwacht leuk.

Festivalgangers rond Fruit Market. Foto Els Zweerink

Loop door winkelgalerij Hepworths Arcade in Hull en de kans is groot dat je de eigenaar van de feestartikelenwinkel in de deuropening treft, met een Trumpmasker op en een ketchupfles in zijn hand. Oeps, zo een straal rode saus op je kraag - grapje, het is een nepper. Doet-ie elke dag wel een keer bij toeristen, vertelt hij met de brede grijns die achter het masker vandaan komt. 'People say: you are in the right business.' Want ja, hij heeft nog altijd lol in het verkopen van scheetkussens, fopjoints, afgerukte vingers en Halloweenkostuums. Steeds meer eigenlijk, want waar de winkelgalerij een decennium geleden nog op sterven na dood was, trekken er nu kooplustige dagjesmensen doorheen.

Doen voordat je weg gaat:

De onvolprezen website hull2017.co.uk checken, met volop informatie over de stad.

Change is happening in Humber Street. Foto Els Zweerink

Het is illustratief voor het wonder dat zich in Hull heeft voltrokken: van crap capital tot cultural capital in amper tien jaar tijd. In 2003 stond Hull - stad met 250 duizend inwoners halverwege de oostkust van Engeland - nog bekend als de slechtste plek van het land om te wonen. Van oudsher al geen rijke stad - de bevolking bestond voornamelijk uit vissers en havenarbeiders - werd het er niet beter op toen Hull rond 1975 de visrechten voor de aangrenzende wateren aan IJsland verloor. (Dat was een internationaal besluit. Het anti-Europa-sentiment is sindsdien sterk; 68 procent van de inwoners stemde voor de Brexit.) Een groot deel van de bevolking raakte werkloos. De stad scoorde hoog in statistieken over armoede, drugsgebruik, criminaliteit en overgewicht ('the chubbiest city') en laag op die over gezondheid en opleidingsniveau. In 2003 kwam Hull als crap city nummer 1 op een lijst van de onaantrekkelijkste steden van het land te staan. 'Zeggen dat Hull slecht in de pers komt, is een understatement', schreef reisjournalist Tom Chesshyre destijds. 'Hull gets a stinking, lousy, almost hopeless press.' Tel daar een, toen, grauwe binnenstad met veel asfalt en een desolaat havengebied bij op en je snapt dat toeristen er weinig te zoeken hadden. Chesshyre haalt een gefrusteerde medewerkster van het toeristenbureau aan die vertelde dat bezoekers alleen met mystery tours naar de stad waren te lokken: een busreis naar een 'verrassingbestemming', want met de naam Hull trok je geen klanten. Hull rijmt op dull - saai, dat was nog het vriendelijkst gezegd.

The Deep is Hulls topaatractie: een enorm aquarium. Foto Els Zweerink

Maar kijk nu, op een zonnige zaterdag in augustus in het opgehipte, industriële buurtje rond Humber Street aan het water. Overal staan kraampjes, er klinkt muziek - er is een festival aan de gang - en er lopen drommen mensen. Dagjesmensen uit de provincie East Yorkshire, die constateren dat het steeds leuker winkelen wordt in hun hoofdstad. Gezinnen met aan ijsjes likkende kinderen, onderweg naar het gigantische aquarium dat in 2002 verrees, de topattractie van Hull. Buitenlandse toeristen, die hun selfiesticks uitschuiven en poseren voor de zeilschepen in de jachthaven, waar vlaggetjes wapperen en de zon schittert in het water. Op het krijtbord voor koffietent Furley & Co staat: come in for delicious food; de chorizoburger is 100 procent biologisch. Op een terras ertegenover wordt knal-oranje Aperol Spritz geserveerd. Aan de Marks & Spencertasjes die mensen dragen, zie je dat er flink gespendeerd wordt - een en al welvaart en vrolijkheid vergeleken met de tijd dat Hull nog crap city was. Nu komt het in die lijst, met vijftig steden, niet eens meer voor.

Hoekje in het museumkwartier. Foto Els Zweerink

De belangrijkste verklaring? Het feit dat Hull verkozen werd tot UK City of Culture 2017 (u hebt nog een paar maanden om de festiviteiten bij te wonen). City of Culture word je niet zomaar in Engeland, daar gaan jaren lobbyen, investeren, renoveren en opdoffen aan vooraf. Dat is dan ook gebeurd. Toen het imago van Hull op zijn dieptepunt was, kwam het stadsbestuur in actie. Als er geen geld in de stad gepompt zou worden, zou de stad krimpen, uitsterven en van de kaart verdwijnen. Uit alle hoeken en gaten werd dus geld gehaald om de stad op te poetsen en nominatiefähig te maken. Dat was de eerste fase van het traject. In 2013 begon fase twee; toen werd, tot verrassing van de inwoners, duidelijk dat Hull gewonnen had van medegenomineerden als Leicester, Plymouth en Southampton. Nog meer miljoenen werden er vervolgens in de stad geïnvesteerd: het hele stratenplan van de binnenstad werd onder handen genomen, er kwam nieuw plaveisel, fonteinen, het kunstmuseum werd volledig gerenoveerd. Buurtjes met industrieel erfgoed als dat rond de oude Fruit Market werden tot culturele broedplaatsen getransformeerd, inclusief hippe winkels en glutenvrije restaurantjes, en verderop in de stad werd een aanlokkelijk museumkwartier ingericht. Alle musea in de stad werden gratis toegankelijk, op The Deep na, het aquarium. Maar dat heeft de proporties van het Nemo in Amsterdam en is met 12,50 pond entreegeld (10,50 voor kinderen) ook niet heel duur. Daarnaast werd een scala aan activiteiten georganiseerd: kunstroutes, exposities, festivals, openluchtvoorstellingen - 'Het is te veel', klaagt een student die zijn familie rondleidt. Maar de meeste Hullenaren zijn verrukt over de metamorfose van hun stad. 'We staan op de kaart', zegt Joanne Robertson (42), die met vrienden bij Furley & Co zit. 'Toen ik hier opgroeide wist de rest van Engeland niet eens waar Hull lag. Nu zijn er mooie winkels gekomen, goeie restaurants; al die bezoekers brengen geld in het laatje. Siemens heeft hier onlangs een grote vestiging geopend, dat is goed voor de werkgelegenheid.' Dan: 'De rafelranden verdwijnen wel. De legendarische club waar ik als tiener uitging, is verdwenen. Op die plek wordt nu een Hiltonhotel gebouwd. Dat kun je jammer noemen, maar ik heb twee kinderen, uitgaan doe ik allang niet meer. De stad is met me meegegroeid, zou je kunnen zeggen. Het is hier nu comfortabel.'

Het is eind van de middag. Buiten op de kade worden de terrassen voller naarmate de zon lager komt te staan; de stroom shoppende mensen zijgt neer om een pint te bestellen. 'De mensen zullen in de rij staan om Hull te bezoeken', voorspelde publicist Sam Jordison in 2013 al, toen de stad de titel City of Culture binnensleepte. 'Ik ook, als ik er nog in mag.' Tien jaar eerder was het Jordison die Hull op nummer 1 zette in zijn boek Crap Towns, ironisch genoeg misschien een goede zet. 'In a strange way, maybe you helped us', kreeg hij te verstaan via Twitter. 'There is real power in anger.'

Pub Minerva zit al sinds 1829 in Hull. Foto Els Zweerink

Zeker doen in Hull

Met P&O Ferries vanuit Rotterdam vertrekken. Elke avond kan dat, de volgende morgen kom je rond acht uur aan. De Indiase curry's van het dinerbuffet zijn een aanrader.
poferries.com

De Ferens Art Gallery bezoeken en in de winkel de It's never dull in Hull-mok kopen.
hcandl.co.uk

Naar het aquarium, The Deep, met 3.500 vissen, pinguins en een onderwaterlift een van Europa's grootste. Het Nemo-achtige gebouw is een architectonisch hoogstandje.
thedeep.co.uk

De buurt rond Fruit Market verkennen, een opkomend stadsdeel met galeries, winkels,een ginbrouwerij, filmhuis en rooftopbar. Elke derde zondag van de maand: Humber Street Market, met livemuziek en street food.
fruitmarkethull.co.uk

Naar het museumkwartier, met vier vlak bij elkaar gelegen musea, allemaal gratis.
visithullandeastyork-shire.com

Naar de pub of course. Kies uit Ye Olde White Harte, Hop & Vine, Lion & Key, The Whalebone en tientallen andere authentieke pubs waar je vaak goed kunt eten.
wow247.co.uk

Een stuk lopen van de Trans Pennine Trail, een kustwandelpad dat langs Hull voert.
transpenninetrail.org.uk

Voor wie korter en/of met kinderen wil wandelen is er in Hull de fish trail; een soort speurtocht van Anchovy tot Zander, met visjes als kunstwerkjes in het wegdek verstopt.
visithullandeastyorksire.com/fishtrail

Met de trein naar het Peak District, het Lake District en/of de andere noordelijke steden van Engeland: Manchester, Leeds en Liverpool bijvoorbeeld. Een zogeheten Rover Ticket is goed voor vier treinreizen in acht dagen of voor een hele week.
northernrailway.co.uk

Meer over