De Gids Opvoeden

Waarom doen we op de werkvloer nog steeds alsof we geen kinderen hebben?

Anna van den Breemer schrijft elke week over een alledaags opvoedkundig probleem waarvoor ze een oplossing zoekt. Deze week: Waarom zwijgen we op de werkvloer over ons gezin?

Beeld Claudie de Cleen

Toen ik na mijn zwangerschapsverlof terugkeerde op werk, vroegen collega’s hoe het met de baby ging, en met mij. Na die eerste weken was dat kleine hummeltje bijna geen gespreksonderwerp meer. Voor een kolfsessie verdween ik stilletjes van mijn plek en de oppas appte ik vanaf de wc. Met verwondering moest ik constateren dat ik hard op weg was me slaafs te voegen naar de code die geldt in veel bedrijven: doen alsof je géén kinderen hebt. ‘End the Plague of Secret Parenting’, kopte The Atlantic onlangs. Waarom zwijgen we op de werkvloer over ons gezin? En hoe kun je als werknemer eerlijker zijn over de verplichtingen thuis, die soms conflicteren met werk?

Wat zeggen de deskundigen?

Eerst de cijfers: in 63 procent van de gezinnen werken beide ouders, blijkt uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS). Slechts 4 procent van de ouders met kinderen onder de 12 jaar combineert werk en privé moeiteloos. Een op de acht werknemers met jonge kinderen geeft aan wekelijks problemen te ervaren met de werk-privébalans. Ze hebben behoefte aan flexibiliteit, maar in de praktijk kan slechts 28 procent zelf bepalen op welke tijden er wordt gewerkt.

‘Werkgevers doen nog steeds alsof iedereen een vrouw thuis heeft om alles te regelen’, zegt socioloog Veronica Tichenor van The State University of New York in het boek All the Rage: Mothers, Fathers and the Myth of Equal Partnership van Darcy Lockman. ‘Iedereen moet de ideale werknemer zijn en niet naar huis hoeven wanneer een kind ziek is. Als een gezin worstelt om het allemaal te combineren, dan is dat een persoonlijk probleem.’

In Amerika klapten 1.800 vrouwelijke werknemers (‘Momazonians’) van internetreus Amazon uit de school: ze durfden geen familiefoto’s op hun bureau te zetten of eerder uit een vergadering te vertrekken, hoewel de crèche dichtging, uit angst gelabeld te worden als ‘afgeleide moeder’.

‘Veel is terug te voeren op de ongeschreven regel dat je ‘nu eenmaal offers moet maken om succesvol te zijn’, zegt Joyce Knappe van Pro Parents, een organisatie die werkende ouders en hun werkgevers begeleidt. ‘Er heerst nog steeds de opvatting dat ouderschap en ambitie op gespannen voet met elkaar staan en dat je werk en privé strikt kan scheiden. Dat is een illusie.’

Hoe moet het dan wel?

Allereerst helpt het om je rechten te kennen. Een ziek kind ophalen van school valt onder het calamiteitenverlof en is dus toegestaan.

Dat je je kinderen niet hoeft weg te moffelen om carrière te maken, bewijst Gail Brewster, senior manager bij KPMG. Tijdens haar pitch om partner te worden, benadrukte ze juist het feit dat ze drie kinderen heeft. ‘Ik ben altijd open geweest over mijn gezin en dat ik ’s ochtends de kinderen wegbreng en dus later begin. Op vrijdag werk ik in principe vanuit huis. Probeer uit te vinden wat voor jóu werkt.’ Volgens Brewster kun je flexibiliteit deels zelf opeisen, door op tijd en rustig te vertellen waar je behoefte aan hebt. Collega’s en de baas reageren daar vaak beter op dan wanneer je je wensen uit schuldgevoel niet uitspreekt, en alsnog gestresst en chaotisch overkomt. ‘Zeg bijvoorbeeld dat je graag met het eten thuis bent, en als de kinderen op bed liggen weer inlogt.’

‘Barrières zijn vaak iets mentaals’, zegt Brewster. ‘Een collega die een klant van mij overnam, heeft ontslag genomen. ‘Ik kan het niet doen zoals jij’, zei ze. Ze voelt zich enorm schuldig als ze eerder naar huis moet voor de kinderen. Ze dacht dat collega’s dat erg zouden vinden. Maar dat zit vooral in je eigen hoofd. Als ik weg moet dan ga ik. Iedereen weet dat ik hard werk.’  Secret parenting, nergens voor nodig dus.

Meer opvoedkwesties uit De Gids
Thuiswerken met kinderen: hoe zorg je ervoor dat het geen drama wordt? Hoe reageer je als je peuter een driftbui heeft in de supermarkt? Hoe krijg je grip op het online leven van je puber? Lees het  hier.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden