Waar zou Victor Reinier nou willen zitten?

Victor Reinier (47) is acteur. Hij presenteert De Beste Zangers van Nederland, zaterdagavond op Nederland 1.

Victor Reinier. © anp

Waar zou je willen zitten?
Binnenkort vertrek ik naar Bali. Daar kan ik weinig over vertellen, ik ben er nog nooit geweest. Maar ik kijk ernaar uit.

Waarom wil je er naartoe?
Het heeft te maken met eerdere ervaringen in Zuid-Oost Azië. Ik ben voor het programma In het spoor van Peking Express door Vietnam, Cambodja en Laos getrokken. Een andere wereld, met ander licht, andere kleuren, andere geuren. Die sensatie hoop ik ook op Bali aan te treffen.

Vietnam, Cambodja of Laos?

Cambodja vond ik heel bijzonder. We zijn onder meer stroomopwaarts de Mekong opgetrokken, met cameraman, geluidsman, producent en regisseur. We overnachtten in een dorpje in het binnenland, bij mensen thuis. Superprimitief. Een hutje, zonder stroom, zonder water. We kwamen er over een modderig pad, op een kar met een waterbuffel ervoor. Alle kinderen kwamen op me af. Zo'n man, zo groot, zo wit, dat hadden ze nog nooit gezien. Ik kreeg de beste slaapplek. Een rieten matje op zolder. 's Ochtends was het badderen met water uit een regenton, met een houten lepel.

En dan de weldaad in het Franse kasteel, waar de Beste Zangers van Nederland is opgenomen.
Het is natuurlijk heel prettig om zowel de luxe als de armoede te kunnen ervaren. Altijd maar luxe is saai. Alleen maar primitief gaat ook vervelen. Al moet ik wel zeggen dat het laatste avontuurlijker is. Het bevredigt meer je nieuwsgierigheid, en die heb ik enorm.

Beschrijf de plek van de opnames eens.

Het is een landhuis in Toulon, Villa Rocabella. De eigenaar is een binnenhuisarchitect uit Parijs. Binnen heb je prachtige grote hallen en zalen en een monumentale trap. Er loopt zo'n cypressenlaantje naar beneden, naar een privéstrandje, waar de zee tegen de rotsen klotst. En de TROS en de producent FTV leggen iedereen in de watten. Een overdaad aan allerlei heerlijkheden. Maar het was ook werk. Twee shows van 65 minuten op één avond, overdag de interviews. Het was ook vier dagen knállen.

De vorige versies waren op Ibiza. Dat klinkt wat wilder.
Dat was ook zo. We zaten in een resort vlak buiten Ibiza-stad, Atzaro. De opnames liepen soms uit tot 2, 3 uur 's nachts. Daarna ging een deel van de crew toch naar de stad, naar de Pacha of de Amnesia, even nog wat uurtjes rossen in de discotheek.

Als je de TROS een volgende locatie mocht adviseren...
Dan zeg ik: terug naar Ibiza. De losheid van dat eiland krijg je cadeau. Dat hippie-sfeertje, dat half Spaans, half Marokkaanse, rondslenteren op je slippertjes in je korte broek, dat gaat in je zitten. Laisser faire. Maar ik denk dat de keus weer op Frankrijk valt. Dat is organisatorisch handiger. Je kunt binnen draaien, je bent niet afhankelijk van het weer.

Heeft je rol in Flikken, Maastricht nog wat sympathie voor het Limburgse land aangewakkerd?
Ik had er tijdens de opnames een appartement, en ik bleef er geregeld de weekeinden zitten. Genieten, terrasjes pikken. Het is er Bourgondisch, overal waar je eet is het lekker. Er is nog zo veel geschiedenis te herkennen, te beginnen bij de Romeinse brug tot aan de Middeleeuwen, de Renaissance, de Spanjaarden, de Fransen. Ik heb ook het idee dat Amsterdammers zich heel snel thuisvoelen in Maastricht. Maastricht is Amsterdam op z'n rustigst.

Waar zou je nooit meer naartoe willen?
Ik ben een keer naar Boedapest geweest voor mijn werk, maar mijn tegenspeler werd ziek. Daar zat ik. Het was er grijs, koud en regenachtig, het eten was smerig, van die aardappelprut. Wat me ook opviel was de aanwezigheid van het fascisme. In boekenstandaards kwam je Mein Kampf tegen, er waren beeldjes van Hitler te koop, hakenkruizen. En bepaald niet in achterafstraatjes. Dus daar denk ik niet met warme gevoelens aan terug. Maar om te zeggen dat ik er nooit meer heen wil, nee, dat niet. Reizen is ontspannen, maar ook leren. Vooroordelen smelten weg. Dat had ik sterk in Cambodja. Ik dacht daar vaak: oh ja, zo kan het ook.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden