Waar zit je? Aan alle treinreizigers: heb vooral geduld

Waar zit u?..

Thuis, op Cape Cod, Massachusetts. Het is van hier ongeveer een uur reizen naar het treinstation in Providence, Rhode Island, waar ik vaak de Acela Express neem naar New York.

Reist u vaak met de trein?

Ja, ten eerste omdat ik vliegen haat – vliegen is walgelijk – en ten tweede omdat treinen altijd iets zeggen over de cultuur in een land. Zo was het ontbijt in een Engelse trein ooit een sensatie – zoals ook het diner in de avondtrein van Waterloo naar Yeovil Junction. In de trein van Calcutta naar Gauhati in Assam trof ik behoorlijk goede slaapmatrasjes, en at ik fijne kerrieschotels.

Waar komt de liefde voor treinen vandaan?

Ik zeg altijd maar: ik hou van treinen omdat ik er kan lezen, rondlopen, slapen en praten met mensen. Ik kan genieten van een soort culturele ervaring, en tegelijkertijd kan ik uitstappen waar ik wil. Ik heb veel boeken in treinen geschreven. Ook mijn nieuwe roman, Een dode hand, heb ik gedeeltelijk in de trein geschreven, in India.

Wat was uw mooiste treinreis?

Mijn allereerste, van Boston naar Hartford. Ik moet een jaar of zeven zijn geweest, maar ik weet nog dat die eerste treinreis een ervaring was die dwars door me heen ging. Tot dat moment kende ik alleen de treinen die voorbij tuften in mijn geboortestad Medford, en die me met hun gefluit inspireerden.

Wat zijn de nadelen van reizen met de trein?

Er zijn geen nadelen, alleen maar voordelen. In de trein is zo weinig stress en zo veel vrijheid. Je hebt de illusie dat je deel uitmaakt van de cultuur en van het landschap. Ik heb altijd het gevoel gehad dat je net zo goed je leven kunt leven in een trein. Je kunt er lezen, schrijven, eten, slapen, uit het raam kijken. Vliegtuigen, bussen, auto’s... daar valt genoeg over te klagen: het drukke verkeer, het gebrek aan bewegingsvrijheid, de veiligheidsgordel, de persoon die naast je zit. Ik snap echt niet waarom mensen van vliegen houden. Het enige goede aan vliegtuigen is dat ze je naar de plek van bestemming brengen.

Bent u de trein dan nooit zat?

Nee. Het is fantastisch om op een regenachtige dag in een koude, sombere plaats op de trein te stappen om na een paar dagen aan te komen op een zonnige plek.

Wat is de grootste verandering geweest in het reizen per trein, de afgelopen decennia?

Snelheid, dat is duidelijk. Maar als je kijkt naar India is het bijzonder dat de treinen daar enorm zijn veranderd, maar dat ze hun ‘ziel’ hebben behouden.

Wat vindt u van hogesnelheidstreinen?

Ik heb er goede ervaringen mee. In Japan bijvoorbeeld zijn ze verbazingwekkend snel en efficiënt, en in sommige van die treinen kun je ook nog goed eten. Afgelopen zomer had ik een geweldige tijd in de TGV naar Bordeaux.

Heeft u nog altijd een voorkeur voor de goedkopere klasse?

Ik heb eigenlijk een voorkeur voor eerste klas.

Welke ontmoeting in de trein zult u nooit vergeten?

Het was lang geleden, op de nachttrein van Londen naar Glasgow, een toevallige ontmoeting met een vrouw in de restauratie mondde uit in een nacht vol passie in mijn coupé met op de achtergrond het geluid van stalen wielen over de rails. In het schemerige licht van een vroege Schotse ochtend namen we afscheid, en we zagen elkaar nooit weer.

Kunt u het prototype treinreiziger beschrijven?

Een geduldig, eenzelvig en reflectief persoon. Als hij of zij van plan is een reisverhaal te schrijven, adviseer ik: ga alleen, ga over land, ga goedkoop en laat alle elektronica thuis.

Aan alle treinreizigers: heb vooral geduld.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden