Vlucht van toprijders naar Vlaams ijs wekt wrevel in Baflo

Voorzitter Albert Kalk noemde de wegblijvers 'dikke lummels'. Winnaar Arnold Stam sprak van de 'verantwoordelijkheid van een A-rijder', die niet voor een briefje van duizend naar een Belgische wedstrijd zou behoren te gaan....

Van onze verslaggever

John Volkers

BAFLO

En Henk van Benthem, de nummer drie van de Noorder Rondrit, wees in de verkleedloods nog net niet op het voorhoofd toen het over zijn collega's ging. 'Ik schaats niet voor het geld, maar voor de eer. Ik kan me niet voorstellen dat je achthonderd kilometer op en neer rijdt voor een marathon.'

Van Benthem had van kennissen het advies gekregen niet in de Belgische Zwinstedentocht te rijden. 'Er lagen daar zand en stenen op het ijs. En de kluunplekken waren niet eens afgedekt. Ik had meteen nieuwe schaatsen kunnen kopen.'

De discussie over weggebleven vedetten beheerste gisteren de Noorder Rondrit, een klassieker die de naam heeft aan de vooravond van de Elfstedentocht de favorieten aan voldoende kilometers en een behoorlijke kansberekening te helpen. De omgekeerde volgorde van deze natuurijswinter deed deze effecten teniet. Voorzitter Kalk: 'Nu zijn deze klassiekers meer als de criteriums na de Tour.'

De vergelijking ging in zoverre mank dat bij zulke wielerwedstrijden juist forse startpremies worden uitbetaald. In Noord-Groningen doen ze daar niet aan. De prijzenpot is goed gevuld (12.960 gulden, schema aan de binnenkant van de loodsdeur) en daar moeten de rijders het mee doen.

De Noorder Rondrit acht zichzelf een instituut op het natuurijs en de organisatie kan vanuit die grondhouding niet echt flexibel worden genoemd. De vlucht van de 'kleppers' naar Vlaanderen viel daarom niet te voorkomen. Ook in het verleden bleven de vedetten vaak weg, maar in de tien wedstrijdloze jaren was geen spaarpotje opgebouwd voor het contracteren van een spetterend deelnemersveld.

De positie als wedstrijd uit het klassiekerklassement, om een door Unox gesponsorde hoofdprijs, zou voldoende aantrekkingskracht moeten uitoefenen. Illustratief voorbeeld: ploegleider Holman kreeg gisteren van een sponsor duizend gulden mee om bij een doorkomst als premie uit te reiken. Volgens Holman weigerde de ijsclub de sprint uit te schrijven.

Het schitterende parkoers rond Baflo, een rondrit met scharnierpunten in Fraamklap en Oosterdijkshoorn, bood een snelle wedstrijd die liefst elf kilometer langer was dan de normale afstand (150 km). Toch werd door Stam de snelste tijd ooit gerealiseerd (4.42).

Arnold Stam had zich opvallend genoeg niet laten verleiden tot het lucratieve reisje naar Brugge. De Brabander, vijfde in Leeuwarden, houdt van het ware beulswerk. 'In de Elfstedentocht ben ik diep gegaan en heb ik me in vorm gereden.'

Stam schudde aan de boom, totdat van zijn acht A-collega's slechts Van Benthem plus B-rijder Zandstra over waren. Zijn vijftien demarrages hadden geen succes, in de sprint toonde hij zijn grote macht. 'In theorie sprint Van Benthem beter, maar na 161 kilometer is alles anders.'

De wedstrijd verliep vlekkeloos. Niemand zakte door het ijs zoals Jan en Max Uitham in 1954 en Focko Veen in 1987 overkwam. Niemand reed een stempelpost voorbij en de volgde van aankomst werd bepaald door een KNSB-jury. Van Benthem: 'Ze zullen hier de eerste vier wel goed hebben.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden