Versjes van zilver, liedjes van glas

De dingen doen het fantastisch. De wc trekt voorbeeldig door, de telefoon gaat precies op het moment dat er telefoon is, en de stofzuiger zuigt meer stof op dan hij uitblaast....

We hebben de koninklijke toiletpottenfabriek Sphinx in Maastricht gevraagd of er op de potten proefgepoept wordt. Nee, Sphinx doet het niet met mensen, maar met kunstpoep, om het doorspoelgedrag van de pot te bestuderen. Uit reacties op het toiletartikel blijk dat het hoogste tijd is voor de afdeling research & development voor metingen met echte mensen. Dan de stofzuiger. We schreven over de cycloonstofzuiger van Dyson. Volgens een Duits onderzoek houdt deze stofzuiger zo goed als alle stofdeeltjes die hij opzuigt ook binnen. Klinkt volkomen vanzelfsprekend, maar in het jongste nummer van de Consumen ten gids worden toch maar liefst vier bekende merken stofzuigers genoemd die 'tijdens het stofzuigen veel opgezogen stof laten ontsnappen'.

De Dyson blijkt van alle zuigers in dit onderzoek - ook in Duitsland uitgevoerd - de minste stofdeeltjes uit te blazen. Maar in een brief aan Volkskrant Magazine, schrijft de stofzuigerspecialist van de Consumenten bond toch honend over de Dyson. Er zit geen stofzak in. Het stof verzamelt zich in een container. Die moet leeggekiept worden en daarbij komt alsnog een wolk van stof vrij. In huis, als je het in huis doet. Maar dat is het hem nou juist. Je kan huishoudstofzuigerstof gerust op de composthoop uitstrooien, en wij hebben onze composthoop niet binnen maar, heel handig, buitenshuis aangelegd. Toch heeft de Consumenten bond liever dat we een Miele kopen - de beste uit de test - en volle stofzakken met de vuilnisman meegeven.

Derde ding deze week. De telefoon. Heeft met wc en stofzuiger gemeen dat hij al langer bestaat dan u die dit leest. Het lukt oude dingen vaak niet om veel beter nieuw te worden. De makers van nieuwe oude dingen kunnen zich niet losdromen van oude vormen en gebruik. De fiets is daar een treurig voorbeeld van.

Niet de telefoon. Die is van zijn oude vorm verlost, en van de draad. Het is hier de gebruiker die nog wat blijft hangen bij het oude. De gebruiker, die denkt dat een telefoon er is om op te bellen en om door te praten. En dat je nog net zo hard moet schreeuwen door dat ding als voor de oorlog. Sinds telefoons mee op reis kunnen, weten we hoe onze medereizigers in de trein heten ('Hoi, met Bep') en wat ze gaan doen ('Bij Hennes & Mauritz kijken, ja dan zie ik je daar wel').

De gekste verandering sinds de draad, is dat nu voor een gulden per minuut mededelingen worden gedaan die vroeger niet hoefden. Dat je naar huis komt. Je kwam altijd naar huis, uit school en kantoor. Kwam je niet, overwerken of de pont uit de vaart, dan belde je op. Nu belt elke kwast onderweg naar huis om te zeggen dat hij onderweg is en naar huis komt, ook als de trein geen seconde vertraging heeft.

De jongste generatie mobiele telefonisten heeft gelukkig ontdekt dat het oeverloze kleplullen ook geruisloos kan. Volgens telefoonfabrikant Ericsson zijn het vooral jongeren tussen de 13 en 19 jaar die liever 'essemmessen' dan praten. sms is de afkorting van short message service.

Via de telefoon kunnen tekstjes verzonden worden die op het kleine beeldschermpje (display) van draadloze digitale telefoons gelezen kunnen worden. Het intikken van zo'n bericht is lastig. Het woord 'ziezo' bijvoorbeeld, staat er pas nadat 21 keer op een paar toetsjes is gedrukt, de letter z komt pas tevoorschijn na vier keer het cijfer 9 intoetsen en een correctietoets. Ook e-mailen kan al heel goed met mobiele telefoons, maar met dezelfde moeite.

Het Zweedse Ericsson liet door z'n Nederlandse researchafdeling in Emmen een toetsenbordje ontwikkelen dat onder aan een mobiele telefoon geklikt kan worden. Hiermee is essemmessen en e-mailen veel eenvoudiger geworden en aantrekkelijker. Een nadeel van sms-berichten is dat ze niet langer kunnen zijn dan 185 tekens. Maar een nadeel? Welnee, dat is een geweldig voordeel. Wie essemmest, leert efficiënt formuleren. Moppen worden kort, kleine woordjes grote liefde, er zal een heel nieuwe dichtkunst ontstaan, versjes van zilver, liedjes van glas. En waar telefoneren soms echt niet kan, in het Concertgebouw of het crematorium, kan het telefoontikken gewoon doorgaan. Rechtstreeks verslag doen vanuit een geheime vergadering, het kan met de tiktelefoon op je schoot. Niemand merkt het.

Het toetsenbordje van Ericsson is tot nu toe het enige losse aanklikbare telefoontoetsenbordje ter wereld. Er zijn ook al een paar mobiele telefoons met een uitklapbaar toetsenbordje. Er zullen er snel meer komen. Het hardop bellen heeft zijn langste tijd gehad. Ook onder meisjes. Wat suggereert dat zinnetje? Nee, integendeel. Ericsson deed onderzoek onder jongeren in Stockholm en in Londen. Wat ze van het aanklikbare toetsenbordje vonden. Jongens vonden het prachtig, ze zagen er onmiddellijk het te gek geile van in en zouden er graag mee te koop lopen. Een nieuw ding om te laten zien. Een bijdrage aan de persoonlijkheid. Van jongens! En meisjes? Die vonden het vooral bijzonder handig.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden