Binnenkijken Gent

Verbouwen op de negende verdieping: ‘Met ingehouden adem keken we hoe ons tapijt naar boven werd gebracht’

Wie: Veerle van de Walle (31) en Sotiris de Wit (28).

Wat: Zij is architect en hij is oprichter en bedrijfsleider van een productiebedrijf in kunst en design.

Waar: Appartement in de stationsbuurt in Gent.

Veerle van de Walle en Sotiris de Wit in hun appartement. Beeld Marleen Sleeuwits

Hoe is dit appartement op jullie pad gekomen?

 Veerle van de Walle: ‘Al jaren liep ik hard in het park Blaarmeersen in Gent, waarlangs grijze en grauwe flats uit de jaren zestig staan. Elke keer als ik die flats zag, was ik benieuwd hoe het er daarbinnen uit zou zien. Tijdens een bezichtiging in 2015 van een appartement op de negende verdieping, genoot ik enorm van de ondergaande zon. Het had een magisch effect en ik besloot om het te kopen. Eigenlijk kocht ik toen meteen twee appartementen, eentje aan de ene zijde van de woontoren en een aan de andere zijde. Ik kon ze met elkaar verbinden, waardoor ik een diepe doorzonwoning van achttien meter kreeg.’

Hoe verliep de verbouwing op de negende verdieping van een flat?

 ‘Dat was een uitdaging. De verbouwing duurde een jaar en dat vergde nogal wat begrip van mijn buren. Ook was het lastig dat langwerpige en grote bouwmaterialen en meubels met een verhuislift naar boven moesten worden gebracht. Toen het een keer hard waaide keken we met ingehouden adem toe hoe ons grote tapijt en het aanrechtblad de lucht in gingen. Al met al heeft de verbouwing aardig wat slapeloze nachten veroorzaakt.’

Je hebt het appartement op een heel afwisselende manier ingericht. 

‘Ik heb van mijn grootouders een grote collectie oude designmeubelen gekregen. Zij verzamelden hun hele leven designobjecten en schonken me ­bijvoorbeeld een grote Interlübke-kast uit de jaren zestig. We hebben ook twee tafeltjes met ingelegd mozaïek naast de bank staan. Bij mijn grootvader stonden deze altijd naast zijn schildersezel. Het zijn allemaal voorwerpen die ontzettend mooi zijn en mij tegelijkertijd herinneren aan fijne gevoelens uit mijn jeugd. Om te variëren heb ik de inrichting aangevuld met allerlei nieuwe meubels, zoals onze bank van Mario Marenco voor Arflex.’

Veerle: ‘Door deze look is het net een vijftig jaar oude vloer.’ Beeld Marleen Sleeuwits

Vloer

‘Ik vond het leuk om deze vloer een doorleefd uiterlijk te geven, ik heb gekozen voor een typisch jarenzestigpatroon. De latjes zijn ongeschuurd gelaten. Door deze look is het net een vijftig jaar oude vloer.’

Poster

‘De Matisse-­poster heb ik gekocht in een museum. Ik vind de zachte vormen erg mooi. Als ik ooit de ­loterij win dan schaf ik een echte Matisse aan.’

Kleedjes

‘De twee kleedjes heb ik meegenomen uit Marrakech. Ze zijn ideaal. We slepen ze bijna ­wekelijks naar een andere plek. En als ik bang ben om tijdens het koken of eten te knoeien leg ik er een bij het aanrecht of onder de tafel.’

Koken

‘Als ik alleen thuis ben bestel ik meestal wat, maar als we met z’n tweeën zijn of bezoek hebben, vind ik het erg leuk om te koken. Daarom kozen we een lekker groot werkblad.’

Stoelen

‘De stoelen komen uit de collectie van mijn grootouders. Het zijn ­authentieke Thonet-stoelen en ik vind het heel leuk dat ze allemaal net even anders zijn. Ze komen uit dezelfde serie dus staan wel erg mooi bij elkaar.’

Veerle: ‘Voordat ik hier ging wonen, woonde ik in studentenhuizen en appartementen, waar nooit ruimte was voor een bad. In deze badkamer had ik er eindelijk plek voor. Beeld Marleen Sleeuwits

Lamp

‘Deze industriële lamp heb ik bij Sammode gekocht. Je ziet hem vaak in ziekenhuizen en fabrieken. Ik denk dat ik een van de weinige particuliere klanten ben die dit type lamp thuis heeft opgehangen.’

Tafel

‘Ik vind een grote tafel altijd erg belangrijk, voor dit appartement werd het een 4,5 meter lange tafel van Jan Hoet Junior. Aan de ene kant staan stoelen en aan de raamkant heb ik een grote zitbank gemaakt.’

Kleed

‘Ik wilde graag een hemelsblauw tapijt. Bij de ­tapijtproducent Louis de Poortere hadden ze uit een oude collectie nog wat liggen. Omdat al die jaren nooit iemand om deze ‘gekke’ kleur had gevraagd, kon ik hem voor 700 euro kopen.’

Veerle: ‘De rondingen zijn zo ontworpen dat je als je staat te douchen vanuit geen enkele hoek te zien bent.’ Beeld Marleen Sleeuwits

Douche

‘In het appartement zitten twee badkamers. Achter deze ronde wand zit een douche verstopt. De rondingen zijn zo ontworpen dat je als je staat te douchen vanuit geen enkele hoek te zien bent.’

Bad

‘Voordat ik hier ging wonen, woonde ik in studentenhuizen en appartementen, waar nooit ruimte was voor een bad. In deze badkamer had ik er eindelijk plek voor. Als Sotiris en ik na een lange dag thuiskomen vinden we het heerlijk om samen in bad te gaan.’

Glas

‘Om meer licht in de flat te creëren, heb ik tussen de bad- en slaapkamer een wand laten maken door een Belgische producent van tuinbouwkassen. Het kathedraalglas dat erin zit is niet helemaal doorzichtig, waardoor we nog een beetje privacy hebben.’

Het glas bij de slaapkamer, wat geplaatst is om meer licht te creëren. Beeld Marleen Sleeuwits
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden