De Gids Lust en liefde

‘Uit liefdesverdriet ben ik op mijn 21ste met een ander getrouwd’

Zal Godelieve na ruim vier decennia eindelijk haar eerste grote liefde in haar armen kunnen sluiten?

Beeld Saša Ostoja

Godelieve, 61: ‘In mijn katholieke omgeving was het niet eenvoudig om jongens te leren kennen en wat te rommelen en te experimenteren en dus projecteerde ik als 16-jarige alle liefde die ik in mij had op mijn penvriend Philip uit de Filippijnen: een knappe zeeman met het uiterlijk van de Koning van Siam. Ik hoefde maar een paar keer per week naar de brievenbus te rennen of ik werd deelgenoot van een mannenwereld die ik daarvoor niet kende. Hij was even oud als ik en gaan varen om het regime van Ferdinand Marcos te ontvluchten. Hij schreef over zijn bestaan aan boord, het maandenlange varen zonder een haven aan te doen. Zijn brieven werden op zee gepost en door de schepen die bevoorraadden meegenomen, maar hadden toch een geruststellende regelmaat. En ik schreef met diezelfde ijzeren regelmaat terug. Wij waren elkaars enige vertrouwelingen: ik, het meisje uit het Vlaamse gezin waar over gevoelens nooit gesproken werd, en hij, de jongen alleen op zee zonder familie en vrienden. Zonder elkaar ooit te hebben gezien – we hadden elkaars adressen via school – ontwikkelden we een grote liefde voor elkaar. Foto’s van hem had ik nauwelijks, alleen dus die prachtige bijna koninklijke kiek waarin hij poseerde in zijn matrozenpak. Wel stuurde hij soms cassettebandjes waarop ik zijn diepe stem kon horen zeggen dat hij naar me verlangde. I will always love you, you will always be the first. Soms waren delen onverstaanbaar en hield ik het bandrecordertje dichter bij mijn oor om beter te kunnen luisteren, maar op een of andere manier maakte dat alles nog opwindender en exotischer.

Op een dag kwam een verlossend bericht: bij wijze van grote uitzondering zou hun schip Europa aandoen, we zouden elkaar binnenkort kunnen zien in de haven van Bremen. Hij stuurde me in dat typische priegelende geliefde handschrift, uit duizenden herkenbaar, de gedetailleerde beschrijving van de kaai waar ze zouden aanleggen, ik zocht uit hoe ik er moest komen. Maar vlak voor ik vertrok kwam een nieuwe brief: ze waren eerder aangekomen dan verwacht, en zaten alweer op zee. Een tweede mogelijkheid deed zich een jaar later voor. Maar nu was er een defect aan het schip, zodat het niet naar Antwerpen voer maar uitweek naar Rotterdam. Ik herinner me hoe ik ’s avonds om elf uur werd gebeld, de verbinding kraakte, ik hoorde zijn stem, huilend. Hij zei hoe vreselijk hij het vond dat we elkaar nu alweer gemist hadden, hoe kon het dat het maar nooit lukte elkaar ook maar een keer te omhelzen en vast te houden? Hij was zo verdrietig dat de kapitein medelijden had gekregen en hem toestemming had gegeven om met de telefoon voor noodgevallen te bellen. Ook in de jaren die volgden kwam die ontmoeting er niet. Het leven stond natuurlijk niet stil. Uit liefdesverdriet ben ik op mijn 21ste getrouwd met een goede vriend van wie ik heb leren houden maar een grote liefde is hij nooit geworden. Philip en ik verloren elkaar uit het oog, en nadat mijn eerste huwelijk strandde omdat mijn man verliefd werd, trouwde ik een aantal jaar later weer met een ander op eenzelfde soort basis. Ik geloof niet dat ik mijn man tekort doe als ik zeg dat wij elkaar heel erg appreciëren en vertrouwd zijn met elkaar als goede vrienden. Seks hebben we nooit. Iets waarmee ik me heb verzoend.

Beeld Saša Ostoja

En toen ineens belde niet zo lang geleden mijn moeder: je raadt nooit van wie ik hier een brief in mijn handen houd. Philip had zijn brief, de eerste in jaren, gestuurd naar ons oude adres, en zij had die doorgestuurd gekregen. Het leven had hem niet gespaard. Zijn vrouw was gestorven bij de bevalling van hun tweede dochter. Al die tijd had hij als Filippijnse zeeman zelf voor zijn twee dochters gezorgd. En als hij op zee zat verbleven ze bij zijn moeder. Nu waren zijn dochters volwassen. Ze hadden gestudeerd en daarmee was zijn levensmissie geslaagd. Nog even en hij zou klaar zijn met werken. Na zo veel decennia waren er ineens volop nieuwe mogelijkheden om contact met elkaar te hebben. We begonnen samen te appen, stuurden emails. FaceTime kwam en we konden elkaar voor het eerst in al die jaren sprekend zien. Meer dan ooit maakten we ineens deel uit van elkaars leven. Soms stuurden we elkaar meerdere berichten per dag. Geen detail was onbelangrijk genoeg om te delen. We lieten elkaar weten wat we aten, wat we gingen doen die dag, waar we ons zorgen over maakten. Hij liet weten naar België te willen komen, een ziekte belemmerde dat. Andersom maakte mijn evenwichtsstoornis dat ik niet kon vliegen.

Maar nu gaat het er dan toch van komen. Twee weken geleden schreef hij: ‘Ik kom naar je toe en ik kom voor langere tijd.’ Er is nog geen vaste datum, maar zijn bezoek zal niet later dan het voorjaar plaatsvinden. Ik heb hem laten beloven dat hij hier in huis komt logeren, en hem verzekerd dat ik hem helemaal ga doodknuffelen. Eindelijk, voor het eerst in meer dan veertig jaar. Uiteraard ben ik getrouwd en ik zal van mijn affectie geen uitgebreid schouwspel maken, maar valt er een kus dan valt er een kus. Pubertoestanden zullen het niet worden. Ik ben 61, moeder, grootmoeder, pleegmoeder. Ik hoor weleens mensen praten over seks en opgewonden bedtoestanden, maar bij mij is het leven wat dat betreft aan me voorbijgegaan. Ik heb uiteraard seks gehad, maar er in relatie tot mijn echtgenoten nooit naar gehunkerd. Heb geduld, schreef Philip jaar na jaar, weet dat we ooit samen zullen komen. En toch liep het elke keer mis. Wat maakt dat in het ene leven alles lijkt te lukken en het mijne door pech geslagen is – toeval of karma? Wat er ook gebeurt straks, en ik kan werkelijk niet wachten hem te zien, een bestaan met zijn tweeën zoals dat waar we op ons 20ste van droomden, is uitgesloten. Opnieuw beginnen kan niet. Dat maakt de vreugde straks niet minder, hooguit milder.’

Overleeft een liefde ziekte, een miskraam of vreemdgaan? In Van Twee Kanten interviewt Corine Koole twee partners apart van elkaar over een heftige gebeurtenis in hun relatie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden